วันแรกที่เหลืออยู่

ดีใจที่ได้เห็นบันทึกของคน ศสช.บ้านป่า เป็นกำลังใจให้เน๊าะ
ชอบจริงๆ โดยเฉพาะประโยคนี้ "คนเราไม่เคยนึกถึงตีนเมื่อรองเท้าไม่กัด"...เข้ากับบริบทของคนไข้เบาหวานเราจริงๆ แต่มีบางคนเท้าชามากเลยนะรองเท้ากัดจนเป็นแผลเหวอะแล้วยังไม่รู้ตัวอีกนะ...อันนี้น่าเป็นห่วงจริงๆนะ
ขอบคุณสำหรับปรัชญาดีๆที่มีมาฝาก...เดี๋ยวจะลองค้นหาอะไรดีๆในตัวเองสักหน่อย

ไม่ระบุ

Thanks for your attention.

ไม่ระบุ

ขอบคุญสำหรับบทความที่ดีๆอย่างนี้ นำมาฝากอีกนะครับ ขอเป็นกำลังใจให้

เห็นหนูคอมเม้นท์ นึกถึง " ตีนเบาหวาน " ขึ้นมาทันที

บทความในวันเดียวกัน