ความไม่พร้อมของเราเลยได้รับบริการคำแนะนำดี

เมื่อวันวานช่วงเช้าก่อนแปดโมงผมอยู่ในที่ทำงานซึ่งอยู่ใกล้เขารูปช้างมองขึ้นไปเบื้องบนเขาเราไม่มีโอกาสขึ้นไปแน่เพราะอยู่นอกกำแพงที่ทำงานและยังเป็นป่าเขาอยู่ไม่มีทางขึ้นไปยกเว้นปีนขึ้นแบบเสี่ยง ๆ เลยอยู่ดูแค่ตีนเขา

วันนี้ได้ทักทายกับเพื่อน ๆใหม่ที่พึ่งโคจรมาเจอกันทั้งนั้น  ถามจริง ๆ เธอมองฉันด้วยอะไร  มองที่ใจหรือว่ามองที่หน้าตา ฯลฯ  สัญญาให้ไว้ยังลืม  เพลงของคุณลำไย  ฮิ ฮิ ฮิ..

.เอ๊...เพื่อน ๆต่างเร่งรีบทำอะไรบางอย่าง...แล้วมุ่งไปยังจุดหนึ่งเริ่ม 9 โมงเป็นต้นไป  ใจเย็น ๆ แต่ใจมันสงสัยว่ามีอะไรรึ...มีชื่ออาจารย์ด้วยคะ...เลขา ฯภาควิชาบอกมา...ผมเลยขอดูเอกสารรายชื่อ...เออมีจริงนะ...เราต้องไปเหมือนกันนี่ 

 คนใหม่ก็งงงงในที่ใหม่เป็นธรรมดา...ขำตัวเอง...ทำไงดี...มีแต่ตัว...ไปก็ไป...เมื่อไปถึงที่หมาย...ความไม่พร้อมของเราเลยได้รับบริการคำแนะนำดี...ตั้งแต่ต้นจนท้ายสุด...เรียบร้อยแล้วคะอาจารย์...

ผมนึกขอบคุณคนบอกคนบริการที่มีน้ำใจแสนดีเลยไม่มีปัญหาถ้ายึดถือตัวกูของกูแล้วอะไรจะเกิดขึ้นละนี่คือ...เป็นวันกำหนดให้พนักงานมหาวิทยาลัยทุกคนไปทำสัญญาจ้างซึ่งผมไม่มีข้อมูลนี้เหมือนกับตนเกือบลืมสัญญานั้นเอง...ฮิ ฮิ ฮิ.