คนอ่อนไหวใจพร้อมยอมจำนนพ่ายแพ้กับเหตุผลคนหลายใจ

ไม่ได้แวะมาบ้านหลังนี้เสียนาน  กลับมาวันนี้แทบหากุญแจเข้าบ้านไม่เจอ  แต่ในที่สุดก็เข้ามาจนได้แหละนะ  นำบทกลอนเก่าๆที่เคยเขียนไว้มาฝากกัน  เสียดายที่จำได้ไม่หมด  แต่ก็เอาเถอะ  แค่นี้ก็พอกล้อมแกล้มไปได้ล่ะนะ   งานชิ้นนี้เคยตีพิมพ์ในสโมสรสมานมิตร  นิตยสารสกุลไทย เมื่อราวๆ 10 ปีที่แล้วครับ

ด้วยความระลึกถึงทุกท่านที่แวะมาเยือน

 

 

"เหลืองประดู่ปูพรมเมื่อลมพลิ้ว

แดดทอริ้วทำประกายกับสายฝน

คนอ่อนไหวใจพร้อมยอมจำนน

พ่ายแพ้กับเหตุผลคนหลายใจ

มองฝนแรกแปลกหน้ากว่าจะคุ้น

ความอบอุ่นมากมายหายไปไหน

ฤดูร้อนยาวนานเพิ่งผ่านไป

คนห่วงใยมาห่างเหินหมางเมินกัน

ต้นไม้เริ่มสดใสแตกใบอ่อน

คนรุ่มร้อนดวงใจหมดไฟฝัน

ปลาเริงน้ำฉ่ำชื่นทุกคืนวัน

คนร้างฝันเศร้าสร้อยเหงาหงอยนัก"