แวนคูเวอร์มีคนฮ่องกงมาอยู่กันมากจนมีคนเรียกว่า ฮ่องคูเวอร์
ก็เยอะจริงๆค่ะแต่ว่าถ้ามาอยู่แล้วจะทราบว่าก็เยอะหมดทุกชาติ
ทั้ง จีนแผ่นดินใหญ่ ไตหวัน เกาหลี ญี่ปุ่น อินเดีย แขกเปอร์เชีย แขกอาหรับ แขกอินเดีย
ยุโรปประเทศต่างๆ แต่ละเชื้อชาติก็มีชุมชนของตัวเอง อาหารที่นี่เลยมีให้ทานแบบ authentic ทุกชาติเลยค่ะ
วันนี้จะมาคุยเรื่อง ร้านอาหารจีนฮ่องกงก่อน โดยเฉพาะ ติ่มซำ (Dim Sum) เพราะว่าเป็นอาหารที่ชอบและคงจะคิดถึงมากๆเมื่อกลับเมืองไทยไปแล้ว พ่อครัวเก่งๆในฮ่องกงมาเปิดร้านติ่มซำที่นี่มากมาย
(ที่นี่ร้านจีนเค้าแบ่งเป็น จีนกวางตุ้ง เสฉวน เซียงไฮ้ ไหหลำ ไตหวัน แยกกันหลายประเภทมากค่ะ)
คนที่เก่งกวางตุ้งช่วยผู้เขียนด้วยนะคะ เพราะสิ่งที่จะเขียนเป็นประสบการณ์ตรงเท่าน้ัน ไปจนจำได้ ไม่เคยเรียนภาษาจีนมาก่อนเลย ใครมีอะไรเสริมหรือแก้การออกเสียง ผู้เขียนยินดีอย่างยิ่งค่ะ
เมื่อเข้าร้านเค้าเห็นหัวดำเค้าไม่สนใจจะพ่นภาษาจีนมาแน่นอนค่ะ ถ้าเป็นติ่มซำกวางตุ้ง (Cantonese) ก็พูดกวางตุ้ง ถ้าเป็นแบบแผ่นดินใหญ่ก็พูดจีนกลาง (Mandarin) รู้ภาษาจีนไว้บ้างก็ดีค่ะ เพราะพนักงานส่วนมากพูดอังกฤษไม่ได้
- สิ่งแรกที่เค้าจะถามคือ "หยัมไหมฉา" (มั่วเสียงมาก ช่วยแก้ด้วยนะคะ) คือ เอาชาอะไร
- เราก็ตอบว่า จัสมิน อูหลง หรือ กูฝาชา (น้ำเก๊กฮวยร้อนแบบไม่ใส่น้ำตาล หรือ Chrysanthemum)
[อูหลงร้านแมนดาริน] [จัสมินร้านกวางตุ้ง]
- แล้วเค้าก็จะนำเมนูมาให้ หรือไม่ก็รอรถเข็น อันนี้แล้วแต่ร้าน บางที่ให้สั่งจากเมนู บางร้านเราชี้ๆเอาจากรถเข็นได้เลย
- น้ำจิ้มที่คนกวางตุ้งกินคือ ซอสพริก (คล้ายๆซอสศรีราชา) และ Mustard (เหมือนรูปด้านล่าง) ถามหาจิ๊กโฉ่วจะไม่มีให้ค่ะ มีแต่ red vinegar เอามาผสมกับ soy sauce ก็พอได้ บางคนก็จิ้มกับ Worcestershire sauce แต่ผู้เขียนก็ทานกับซอสพริก/มัสตาร์ดจนอร่อยชินปากไปแล้ว หรือไม่จิ้มอะไรเลยก็ได้
- ส่วนร้านแมนดารินถึงจะมีจิ๊กโฉ่วค่ะ ร้านแมนดารินจะมีพวก เสี่ยวหลงเปา และ เกี้ยว (dumpling) แบบต่างๆ มีน้้ำเต้าหู้ (boiled soy milk) ปาท่องโก๋ (salty Chinese donut) ถ้าเป็นร้านโจ๊ก (congee หรือ พูดว่า โจ๊กเค้าก็รู้เรื่อง) จะมี sweet Chinese donut คือปาท้องโก๋หวานแบบบ้านเราที่เป็นก้อนกลมๆด้วยค่ะ แต่ร้านติ่มซำจะไม่มี
- สิ่งที่ทั้ง 2 ร้านทั้งกวางตุ้งและแมนดารินมีคือ ซาลาเปาไส้หมูแดงเรียกว่าซาชู[ชิว]เปา ถ้าไส้ครีมเรียกว่า ไหลหว่องเปา นั้นจะมีแต่ที่ร้านกวางตุ้ง
-
ขนมจีบเรียกว่า ชู[ชิว]ไหม ฮะเก๋าเรียกว่าฮะเก๋า เหอะๆ ง่ายสุด : ) ร้านแมนดารินจะมีแต่ฮะเก๋าไม่มีขนมจีบ
- เต้าหู้ห่อ ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร แต่ชี้ๆเอา ก็ได้มา (ฮา) มีทั้งแบบนึ่ง (steamed) และทอด (deep fried)
- ความรู้รอบตัวที่มีประโยชน์อีกอย่างคือ ถ้าน้ำชาหมด ไม่ต้องเรียนพนักงานเสิร์ฟ ให้พลิกฝากาน้ำชาแบบรูปด้านล่าง แล้วจะมีคนมาเอากาไปเติมน้ำเองค่ะ
- ถ้าอยากได้น้ำเปล่าให้บอกว่า "ปิงสุย" หรือ ice water
- สุดท้ายก่อนออกจากร้าน เรียกคิดตังค์เรียกว่า "ไหมตั๊น"
ราคาโดยทั่วไปของติ่มซำอยู่ที่ $2-$5 ต่อเข่ง
หลายร้านจะมี promotion ลด 20% ถ้ามาก่อนเทีี่ยง หรือ ก่อน 11 โมงเช้า
มีอยู่ร้านนึง ถ้าสั่งก่อนเที่ยงทุกเข่ง $2.75 ไม่ว่าเล็กใหญ่แค่ไหน คุ้มดีค่ะ
โดยทั่วไปร้านจะเปิด 10 โมงครึ่งตอนเช้า แล้วปิดบ่ายสองบ่ายสาม
ร้านอร่อยๆมีเยอะมากๆค่ะ ลองไปเรื่อยๆดูว่าร้านไหนอาหารถูกปาก บริการถูกใจ
จำไว้ว่าร้านที่คนเยอะไม่ได้แปลว่าดีที่สุด แต่ว่าเค้าทำโฆษณาทั่วถึงดึงนักท่องเที่ยว
ไว้จะทำรายชื่อร้านที่แนะนำให้ในอนาคตค่ะ วันนี้แค่นี้ก่อน : )
สวัสดีครับคุณหมอมัท ขออนุญาตประชาสัมพันธ์เรื่อง ประกวดภาพถ่ายชีวิตและงานบริการปฐมภูมิ ในหัวข้อ “สุขภาพใกล้ตัว บริการใกล้บ้าน”@187804
น่าสนใจมากค่ะคุณกวิน ขอบคุณค่ะ
น้องหมอมัทแวะมาเที่ยวหาดใหญ่เมื่อไหร่จะชวนไปกินเจ้าอร่อยที่นี่ รสชาติน่าจะสู้ได้ในราคาเหลือเชื่อเลยล่ะค่ะ ตอนนี้คือเข่งละ 12 บาทเท่านั้น
อืมม์ เคยพูดตอนเด็กกับญาติ ตอนนี้ภาษากวางตุ้งเข้ากรุหมดแล้วง่ะ ทำไงดี แมนดารินยังพอได้บ้าง พี่อุ๊ก็พอได้ ตอนนี้น้องทีมโปรกว่าเรามาก คุยกะคนไต้หวันที่โทรมาหาแม่ที่บ้านได้จ๋อยๆ
สังเกตง่ายๆ ภาษากวางตุ้งจะไม่เพราะ กระโชกเล็กๆ ถ้ามีคำพวก หว่อง ไหล ง๋ำ โหว ฝวด ก๊ำ หยัด อะไรแนวๆ นี้กวางตุ้งแน่นอน ออกเสียงหนักแบบเหมือนจะด่าเรา ^ ^ ภาษาแมนดารินจะเพราะกว่าเยอะค่ะ
มีเกร็ดมาเล่าเล็กน้อย ถ้าเราจะขอบคุณเวลามีคนเทชาให้แบบว่าไม่อยากพูด ให้เอาสามนิ้วเคาะลงที่โต๊ะเบาๆ แทน เป็นสไตล์ของคนจีนกะฮ่องกงเลย ทำจนเป็นธรรมเนียม มันมีตำนานค่ะ เอามาฝาก ทดแทนที่ช่วยเรื่องภาษา บ่ ได้
ผมเคยไปกินติ่มซำที่แวนคูเวอร์ครับ ยังประทับใจถึงทุกวันนี้ เพื่อนผมเป็น Taiwanese Canadian อยู่แวนคูเวอร์ตั้งแต่เด็กๆ เขาพาทะลุทะลวงกินอาหารหลายร้าน จำไม่ได้แล้วว่าไปทางไหนครับ แต่ได้รู้เลยว่าแวนคูเวอร์นี้อาหารการกินสมบูรณ์มากครับ
พี่โอ๋: ไปหาดใหญ่มาแค่ครั้งเดียวในชีวิต ไม่ได้ลองติ่มซำด้วยค่ะ ไว้โอกาสหน้าต้องรบกวนพี่ๆน้องแถวนั้นซะแล้ว : )
พี่ซูซาน (Little Jazz): ขอบคุณมากๆค่ะ คิดอยากเล่าเรื่อง"สามนิ้วเคาะลงที่โต๊ะเบาๆ" อยู่พอดีเลยค่ะ แต่ยังไม่ได้หา link มาอ้างอิง พี่หามาให้เลย รู้ใจมากค่ะ : )
อ. ธวัชชัย: สมบูรณ์จริงๆค่ะ ซื้อทำเองกับทานข้างนอกก็ไม่ต่างกันมาก (หมายถึงถ้าไม่ได้ทำแต่มาม่า หรือ ขนมปังทาแยมนะคะ)
สวัสดีค่ะน้องมัท
หน้าตาหน้ากินสุดๆ ชอบมากๆเหมือนกันนะเนี่ย..คิดถึงสุดๆก็ติ่มซำ.. ดูรูปแล้วอยากย้ายไปอยู่แวนคูเวอร์แล้วล่ะ เข้าใจละทำไมน้องมัททำน้ำหนักได้ดี เพราะอาหารอุดมสมบูรณ์นี่เอง..
ที่โฮโนลูลู ก็อร่อยดีเหมือนกันที่ไชน่าทาวน์.. แต่ดูแล้วแวนคูแวอรน่าจะ์มีหลากหลายกว่า เช่นปาท่องโก๋ น้ำเต้าหู้ ของโปรดทั้งนั้น.. รู้สึกว่าราคาจะถูกกว่าที่แวนคูเวอร์เพราะเข่งที่ถูกสุด 1.5เหรียญเท่านั้น บางร้านเล่นขายทุกเข่งราคา 1.5 เหรียญ อย่างเมืองไทยตอนกลับไปกินที่เจ้าอร่อยใหญ่ที่เคยรู้สึกว่าอร่อย ก็ไม่ดีเท่าที่นี่ น่าจะอยู่ที่ความสด..
กวางตุ้งไม่ค่อยถนัด แต่จีนกลางพอได้บ้าง เพราะเป็นแต้จิ๋ว เหมือนๆน้องมัทชี้ๆเอาก็ได้กิน..555
โอ้..น่ากินสุดๆ..กลับบ้านไปจะไปกินร้านประจำให้ชุ่มใจ ที่บ้านกินอยู่สองร้าน เก่าแก่พอควร แถวๆ ตรงข้ามศึกษาภัณฑ์ กับแถวๆ ใต้สะพานพระราม ๘ อาหย่อย... อิอิ
สนุกด้วย อร่อยด้วย สำหรับนักจุ่ม อิ อิ
Q อะไรเอ่ยที่ซาลาเปากลัว
A ขนมไง กลัวขนม..จีบ
เอาภาษาแมนดารินมาเพิ่ม ปิงสุ่ย = น้ำแข็ง ถ้าน้ำเปล่า = ชิงสุ่ย เหอฉามา = เอาชาไหม ถามแม่มาให้ค่ะ
เห็นอาหารแล้วนึกว่าแถวเยาวราชซะอีกค่ะ หิวเลย ^_^
ขอตอบ 5 สาวพร้อมกันเลยละกัน : )
ขอบคุณมากนะคะ
กลับไปเมืองไทยต้องไปหาร้านที่พี่ตุ๋ยทานประจำซะแล้ว!