ทีม รพ.ครบุรี นำโดยคุณหมอฝน สกาวเดือน นำแสงกุล มีวิธีการสอนผู้ป่วยเบาหวานให้เข้าใจเรื่องโรคและการรักษาด้วยอินซูลินแบบง่ายๆ แต่ใช้แล้วได้ผล จึงนำมาบันทึกไว้
วัลลา ตันตโยทัย
ละครเรื่อง นางสาวน้ำตาล และนายอินซูลิน
สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า สมาชิกเบาหวาน อำเภอครบุรี
หมอ : คุณป้า คุณลุง รู้จักน้ำตาล บ่ค่ะ (ไหมค่ะ)
คุณลุงคุณป้า : รู้จ๊ะ
หมอ : แล้วรู้ไหมจ๊ะว่าน้ำตาล มีอยู่ในอาหารอะไรบ้าง
คุณลุงคุณป้า : ข้าว กล้วย เผือกมัน ผลไม้หวาน อ้อย ขนมหวาน ขนม.........(แล้วแต่จะคิดได้)
หมอ : อาหารที่บอกว่าเวลาเรากินเข้าไป ก็จะได้น้ำตาลเข้าไปในเส้นเลือดของเรา คุณลุงคุณป้าคิดว่า น้ำตาลมีประโยชน์ไหมค่ะ
คุณลุงคุณป้า : มีแน่นอน เพราะถ้าไม่มีหรือมันต่ำก็เป็นลม ไม่มีแรง ฉันเคยน๊อคมาโรงพยาบาลด้วย
หมอ : จริงค่ะน้ำตาลสำคัญมาก ใครเคยน๊อคจากน้ำตาล ต่ำบ้าง ช่วยเล่าให้เพื่อนฟังหน่อยค่ะ (ฟังเรื่องเล่าจากสมาชิกของเรา แล้วพบว่าสนุกดี เขาสนใจกันมาก) แล้วใครเคยน๊อคจากน้ำตาลสูงบ้างจ๊ะ
คุณลุงคุณป้า : ฉันเคยจ๊ะ เหนื่อย คอแห้งฉี่บ่อย กินน้ำตาลก็ไม่ดี น้ำตาลสูงตั้ง 500
หมอ : ถ้างั้น ต่ำก็ไม่ดี สูงก็ไม่ดี คงต้องสมดุลท่าจะดีเน๊าะ ตอนนี้เรามาฟังละครสักเรื่องนะจ๊ะ
จำได้ใช่ไหมจ๊ะว่า เวลาเรากินอาหารที่มีน้ำตาลเข้าไป น้ำตาลก็จะไปอยู่ในเลือดของเรา ให้น้ำตาล ที่เรากินเข้าไปเป็น นางสาวน้ำตาล ร่างกายของเราต้องการ นางสาวน้ำตาลไปใช้ประโยชน์ ทำให้คิดออก มีแรงทำงาน แต่ถ้านางสาวน้ำตาลยังโสดอยู่ก็ใช้งานไม่ได้นะจ๊ะ ต้องแต่งงานก่อน ใครพอจะทราบบ้างว่า สามีของน้ำตาลคือใคร
คุณลุงคุณป้า : ไม่รู้ดอก (ภาษาโคราชแท้)
หมอ : สามีของน้ำตาลคือนายอินซูลินจ๊ะ ถ้าจะเรียกสั้นๆ ว่า นายอินก็ได้นะ
คุณลุงคุณป้า : อ๋อ ที่ฉันฉีดเข้าไปนะหรือ
หมอ : ใช้เลย โดยปกติแล้ว เราได้นายอินมาจากตับอ่อนของเราเอง พอเรากินนางสาวน้ำตาลเข้าไป ตับอ่อนก็จะให้นายอินซูลิน ออกมาแต่งงานกัน แล้วสมอง กล้ามเนื้อและอวัยวะของเราก็จะได้เอาน้ำตาลไปใช้ได้ ไม่เหนื่อย
คุณลุงคุณป้า : อ้อ ต้องแต่งงานก่อน งั้นตับอ่อนของเราก็ให้นายอิน ออกมาไม่พอนะสิ
หมอ : ถูกต้องนะครับ ...... พวกเราชาวเบาหวาน อาจจะมีตับอ่อนที่ไม่เก่งมาแต่เกิด ที่เรียกว่ามีกรรมพันธุ์หรือมีแนวมา หรือพวกเราใช้งานเขามากเกินไปด้วยการกินนางสาวน้ำตาลมากเกินไป ทำให้ตับอ่อนเหนื่อย แล้วก็ขี้เกียจ ให้นายอินซูลินออกมาน้อยลง ทำให้มีนางสาวน้ำตาลเหลือใน เลือดมาก แต่ใช้งานไม่ได้ พอเราเจาะเลือดก็เลยพบว่านางสาวน้ำตาลสูง หรือในบางคนตับอ่อนลาพักผ่อน ไม่ให้นายอินซูลินออกมาชั่วคราว ก็เลยต้องฉีดนายอินซูลินเข้าไป แล้วถ้าเราดูแลตัวเองดีเขาก็กลับมาทำงานใหม่ได้ แต่บางคนปล่อยให้น้ำตาลในเลือดสูงนานเกินไป ตับอ่อนก็เลยลาออก
ต้องได้นายอินซูลินโดยการฉีดไปตลอด
คุณลุงคุณป้า : อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง ฟังแล้วเข้าใจง่ายดีเน๊าะ
หมอ : แต่เรื่องยังไม่จบแค่นี่นะจ๊ะเวลาดูละครกลางคืน มีนางเอก มีพระเอกแล้วต้องมีตัวอะไรอีกนะ
คุณลุงคุณป้า : ตัวอิจฉาจ๊ะหมอ
หมอ : ใช้เลยจ๊ะ ใครพอจะรู้บ้างว่า ตัวอิจฉาในเรื่องนี้ชื่อว่าอะไร
คุณลุงคุณป้า : ไม่รู้ดอก
หมอ : ชื่อว่า นางไขมันจ๊ะ นางไขมันจะไปขัดขวางการแต่งงานของนางสาวน้ำตาลและนาย อินซูลิน ใครกินหรือสะสมไขมันไว้มากก็มีนางร้ายมากนะจ๊ะ ไหนลองคลำพุงดูสิว่าใครมีนางร้ายมากกว่ากัน
คุณลุงคุณป้า : ฮิฮิ ฉันมีเพียบเลย
หมอ : เรื่องยังไม่จบแค่นี้นะจ๊ะ มีภาคสองเรื่อง คู่รักจรจัดด้วย เพราะมีบางคน มีนางสาวน้ำตาล และมีนายอินซูลินแล้ว แต่หาบ้านเข้าไม่ได้ ต้องเร่ร่อนอยู่ในเส้นเลือด เพราะไม่มีบ้านเข้า พอเราเจาะเลือดก็พบว่ามีน้ำตาลในเลือดสูงอยู่ดี บ้านของน้ำตาลและอินซูลิน ที่เราสร้างเพิ่มได้ คือกล้ามเนื้อ ใครพอจะรู้บ้างว่าทำอย่างไร ถึงจะสร้างบ้านเพิ่มได้
คุณลุงคุณป้า : ต้องออกกำลังกาย ลุงออกกำลังกายทุกวัน น้ำตาลลงดีเลย เพราะมีบ้านให้เข้านี่เอง
หมอ : ใช้แล้วจ๊ะ สรุปเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้ากินนางสาวน้ำตาลให้พอเหมาะ กับนายอินซูลิน และไม่สะสมนางร้ายไขมัน ร่วมกับการสร้างบ้านกล้ามเนื้อให้คู่รักน้ำตาลและอินซูลิน ให้เหมาะสม ก็จะมีระดับน้ำตาลในเลือดพอดี ไม่ต่ำไม่สูงเกินไป และในวันนี้เรามาช่วยกันหาสมดุลนี้ให้เกิดขึ้น
สมดุลนี้เป็นของใครของมัน หมอเป็นผู้ช่วยให้คุณลุง คุณป้าค้นหาสมดุลของตัวเอง ด้วยเครื่องมือต่าง ๆ ที่จะเรียนรู้กันในค่ายนี้นะจ๊ะ ตกลงไหม
คุณลุงคุณป้า : ตกลงจ๊า.......
ละครเรื่องนี้ ก็จบลง
ผู้เล่าเรื่อง : พญ.สกาวเดือน นำแสงกุล รพ.ครบุรี จังหวัดนครราชสีมา โทร.๐๘-๓๐๔๑-๑๒๒๔
