Somewhere in time คือภาพยนต์ที่ชมแล้วจะซึมซาบ และซึ้งเก็บอยู่ในใจไม่มีวันลืมเลือน
พระเอกได้รับล็อกเก็ตจากหญิงสว..(สูงวัย) คนหนึ่ง ข้างในมีภาพถ่ายบานเล็ก ๆ ของหญิงสาวแสนงาม ทรงผมมวยหรือเรียกว่า มีมุ่นผม อยู่บนศีรษะ น่าจะถูกกว่า ฝรั่งเรียกว่า bun ใช่มั้ยเอ่ย
ข้อมูลเปิดตัวนางเอกมีเพียงแค่นี้
หลังจากนั้นพระเอกต้องขวนขวายหา สืบค้น จนพบว่านางเอกคือ นางเอกตัวแสดงนำของละครเวที คล้าย ๆ ละครบรอดเวย์
พระเอกลุ่มหลง หลงใหล ไม่เป็นอันทำอะไรในชีวิต ต้องพบเธอให้ได้
อิงวิธีทางตำราที่ค้นมา อิงการนั่งทำสมาธิ หรือ คล้าย ๆ แสดงความมุ่งมั่นที่จะย้อนยุคไปเจอนางเอกให้ได้
แล้วทั้งสองก็ได้พบเจอกัน
...............................
จากฝันสู่นิรันดร นิยายอีกเรื่อง (เคยสร้างเป็นละครแล้วเช่นเดียวกัน) ผลงานของ ว.วินิจฉัยกุล
กลิ่นอายคล้ายกันมาก ๆ ซึ่งผู้เขียน(อ.ววินิจฉัยกุล) อ้างไว้เป็นเครดิตท้ายเล่มว่าได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องนี้
การะเกด และ ตรัย อยู่คนละภพ ต่างภพกันประมาณหกสิบปี..ประเมินจากอายุของช่างภาพที่เป็นคนถ่ายภาพการะเกด จนตรัยมาพบภาพนี้ ช่างภาพคนที่ว่า เขา..คือคุณตาของตรัย นั่นเอง
แล้วทั้งสองก็ได้พบเจอกัน
เมื่อพบเจอกัน
ความรัก ความสุขสมหวังบังเกิด
แล้วผู้เขียนก็..แทรกบทรันทดให้ทั้งสองคน สองคู่ สองภพ สองเรื่องราว ต้องแยกจากกันไม่ทันร่ำลา
โฮ เศร้ามากค่ะ
ใครมีเพลง Somewhere in time อยู่ในมือตอนนี้ คงต้องไปหามาฟังก่อน
ภาพนางเอก Somewhere in time พบพระเอก อารมณ์ภาพประมาณนี้
ขอหยิบยกภาพโมเนต์มาเสนอ อีกสักครั้งค่ะ
link
ฟังแล้วชอบกันบ้างมั้ยคะ
วันนี้มีเหตุการณ์ที่ทำให้คิดถึง ภาพยนต์เรื่องนี้ เพลง ๆ นี้
เป็นเพลงและภาพยนต์ ที่ "รัก" ค่ะ
มอบให้ทุก ๆ คนค่ะ
<3 <3 <3 <3 <3
