ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ


มีคำขอบคุณ ฝากไว้แด่มิตรภาพในบล็อคแห่งนี้ และบ้านแห่งนี้ ตลอดระยะเวลาเกือบ 2 ปี สำหรับมิตรภาพ คำทักทาย การเยี่ยมเยือน และมิตรไมตรีมากมาย พอถึงวันดีคืนดีของชีวิต ก็เพิ่งพบว่า เรายังไม่ได้กล่าวคำขอบคุณ สู่มิตรภาพมากมายที่ทำให้เราอดอมยิ้มไม่ได้ ยามได้อ่านคำทักทาย ความคิดเห็น และมิตรภาพที่ปรากฎขึ้น ในแต่ละตัวบทอักษรจากมิตรสหายมากมาย ขอบคุณมากครับ สำหรับมิตรภาพในคำเขียนต่างต่าง ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพ

อ้างอิง - ภาพ http://www.oknation.net/blog/DECHARIN

ผมชื่นชอบ

ภาษาในจดหมาย

โดยเฉพาะบนแผ่นกระดาษ

เมื่อกาลเวลาที่ผ่านมา บอกเล่าความล่าช้าของการเดินทาง และการรอคอยเรื่องราวจากปลายปากกา กว่าที่คำตอบอันละเอียดอ่อน จะมาถึงการรับรู้ของชีวิต ภาษาและถ้อยคำในจดหมายกระดาษ ล้วนบรรจงเติมต่อรายละเอียด ในแต่ละความรู้สึกของชึวิต และความคิดถึง

คำน้อยที่บรรจงร้อยไว้ในแต่ละบรรทัด

คำขึ้นต้นภาษาน่ารักยามบ่งบอก

ให้รู้ถึงความรักความคำนึง

ถ้อยคำความคิดถึง กระทั่งบทปิดท้าย ด้วยมิตรภาพแทนคำขอบคุณ คำตอบถึงความรัก และความมุ่งมั่นเพื่ออธิบายถึงความเคารพนับถือ ทั้งหมดทั้งมวลแห่งถ้อยภาษาของคำเขียน เพื่อบอกกล่าวความจริงใจ อาจไม่เท่าคำพูดที่ได้ยลยิน น้ำเสียง และใบหน้าของผู้บอกกล่าว

แต่ภาษาคำเขียน

ก็งดงามในแต่ละห้วงคำนึง

ไม่นับกับความงดงามในความล่าช้า

เมื่อวันวานแห่งอดีตของผู้คน คือชีวิตที่ต้องรอคอย รอจดหมายฉบับน้อยของคนรัก รอคำฝากรักเหมือนหนึ่งลอยลมจากแดนไกล รอคำบอกรักของพ่อแม่ ยามเดินทางผ่านกระดาษแผ่นเล็กแผ่นน้อย มีเรื่องราวใดบ้างที่เคยผ่านมา ในท่ามกลางความประทับใจเหล่านี้ เราต่างรู้ดี

ความประทับใจอันล่าช้า ที่วันนี้ความเร็วไม่อาจทดแทน

ไม่อาจแทนที่ความรื่นรมย์ในช่วงเวลาอดีต

ไม่อาจแทนค่าอันงดงามวันวานนั้นได้

ใครเคยรอคอยจดหมายวันวานต่างรู้ดี ถึงการเฝ้ามองตู้จดหมาย รอคอยบุรุษไปรษณีย์ เสียงรถมอเตอร์ไซค์ รถจักรยาน หรือกระทั่งเสียงกดกระดิ่งหน้าบ้าน ให้หัวใจได้เต้น และระทึกเสมอในทุกครั้งของการรอคอย ใช่หรือไม่สำหรับความจริงในชีวิต ที่ความรวดเร็วไม่อาจแทนที่

ในท่ามกลางความจริง

ของทั้งภาพและเสียงที่เดินทางได้

วันนี้ ความรู้สึกในการถอดความคำเขียน

อาจไม่ทันอกทันใจผู้คน แต่ในยามนั้น ตัวหนังสือและคำเขียนแต่ละตัว แทบจะกระโดดโลดแล่นออกมา ให้ใจเราได้ยินเสียง และให้สายตาเราได้จับจ้อง ในแต่ละมือที่เขียนอักษร ได้กลิ่นได้ยินและได้จินตนาการ ถึงรอยยิ้มของคนเขียนจดหมาย หรือรอยน้ำตายามคิดถึง

พลังของเรื่องราวอันยืนนิ่งในอดีต

ไม่อาจเดินทางผ่านเวลา

หากเราไม่เขียน

จนเมื่อเราเริ่มต้นเขียน เราจึงจะเข้าใจความรู้สึกเหล่านั้น เช่นเดียวกับที่เมื่อเราได้รับข้อความ จากการบันทึกและส่งอักษรแทนคำในใจ เราจะรู้ได้ถึงพลังอันโลดแล่น เมื่อตัวอักษรได้เริงระบำ และทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่เหนือวันเวลา รอเพียงเราเริ่มต้นเปิดอ่าน และหยุดนิ่งเมื่อเราหยุด

เราเริ่มอ่าน

ตัวอักษรก็จะเริ่มโลดแล่น

เป็นวงจรชีวิตแห่งคำเขียนอันล้ำค่า

หรืออาจเป็นถ้อยคำรันทดเจ็บช้ำใจ ความเศร้าโศกใดก็ตามที่ได้ทำหน้าที่ ยามเราเปิดอ่านข้อความเหล่านั้น เมื่อเราเปิดอ่าน ทุกสิ่งอย่างของตัวอักษรจะเริ่มต้น เป็นวงจรอันนิรันดร์ของความหมาย ซึ่งยังคงเดินทางผ่านกาลเวลา บทพิสูจน์แทบไม่ต่างจากมิตรภาพในชีวิตผู้คน

 

มิตรภาพอันล้ำค่า ล้วนได้รับการทดสอบ

และพิสูจน์ทราบจากกาลเวลา

ยามชีวิตเดินทางผ่าน

ทุกสิ่งอย่างล้วนพิสูจน์ด้วยหัวใจสำคัญ มิตรภาพไม่ใช่เรื่องราวของการซื้อหา ความปรารถนาดีมิใช่เพียงคำธรรมดา ที่ว่างเปล่าในแต่ละเนื้อหาเหล่านั้น แต่กลับเป็นสิ่งซึ่งประกอบร่าง ขึ้นจากหัวใจ ความจริงใจ และผลสุดท้ายของการกระทำ ที่กาลเวลาจะเป็นคนคอยจดจำ

จดบันทึกเรื่องราวนั้น

ด้วยหัวใจของผู้คนซึ่งสัมผัส

ด้วยจิตวิญญาณภายในซึ่งสัมพันธ์

ไม่ใช่ความว่างเปล่าของคำพูด และไม่ใช่เพียงคำธรรมดาดารดาษ ที่เพียงแต่ว่ากล่าวว่าพูดออกไป หรือกระทั่งเขียนไว้เพียงธรรมเนียมปฎิบัติ เพียงเพราะไม่รู้จะเขียนคำใดให้สุภาพไปกว่านี้ได้ ไม่ใช่อย่างยิ่ง สำหรับความจริงในเบื้องหลังอักษร หรือสำหรับมิตรภาพในคำเขียน

มิตรภาพไม่ใช่สิ่งหยุดนิ่งตายตัวเป็นนิรันดร์

แต่เป็นความเปลี่ยนแปลงเปลี่ยนผ่าน

ในแต่ละคืนวันของชีวิต

ทั้งเราและเขาต่างเปลี่ยนแปลง และชีวิตต่างเปลี่ยนผ่าน มีบททดสอบมากมายวิ่งเข้ามาระหว่างความสัมพันธ์ของมิตรภาพ มีหัวใจและความคิดของคนต่างต่าง ซึ่งเคลื่อนไหวไปมา รอคอยการจัดลำดับความเข้าใจ และรอให้หัวใจได้ฟังเสียงกระซิบที่แท้จริงว่า

ต่างคนต่างเข้าใจ

ในแต่ละมิตรภาพของกันและกัน

ซึ่งดำรงคงอยู่ระหว่างกัน ได้มากน้อยเพียงใด

เมื่อชีวิตของผู้คนล้วนผ่านมรสุม คืนวันแต่ละขณะโมงยาม ล้วนไม่เคยเหมือนกัน แม้มีขึ้นมีลง มีฉายประกายอับแสง หรือเพียงหม่นมัวสลับกันไป แต่ท้องฟ้าที่แต่ละคนแลเห็น ในแต่ละวันคืนของชีวิตผู้คน ล้วนหมุนเวียนเปลี่ยนไป และไม่เคยเหมือนกันแม้แต่วันเดียว

เพียงแค่หัวใจเราเท่านั้นที่จะเข้าใจ

ในแต่ละความเปลี่ยนผ่าน

หรือเข้าใจได้เอง

ถึงหัวใจแห่งมิตรภาพเหล่านั้น ยามเปิดอ่านบันทึกและจดหมาย ซึ่งบันทึกถ้อยคำทักทายแห่งมิตรภาพ ที่ต่างเดินทางก้าวผ่านกาลเวลา ผมจะนึกเสมอถึงอำนาจพิเศษบางอย่าง ที่ทำให้คำเขียนซึ่งบอกกล่าวคำรักความอบอุ่นใจ ยังคงเป็นสิ่งที่ทรงคุณค่า เหนือและมากมายกว่าคำพูด

ในแต่ละบทจดจำ

ผมมีเพียงคำขอบคุณ

ในแต่ละมิตรภาพและคำทักทาย

ซึ่งต่างเขียนบอกเล่าไว้ ในแต่ละบันทึก

ขอบคุณมากครับ สำหรับมิตรภาพ

 

 

หมายเลขบันทึก: 181675เขียนเมื่อ 11 พฤษภาคม 2008 02:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 มิถุนายน 2012 12:13 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (2)

สวัสดีคะคุณKati
ขอบคุณในมิตรภาพของกันและกันที่บ้านแห่งนี้นะค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ kati

... ปูเคยเจอประโยค Out of Sight, Out of Love

อาจจะมีจริง และพบเจอในโลกแห่งความจริง

แต่สำหรับมิตรภาพ ออนไลน์ณ ที่แห่งนี้แล้ว  ...

แม้มิเคย At First Sight ก็สามารถ At First Write ได้

… .. ตัวหนังสือของคุณ kati มีชีวิต และ ชีวา มาก

ปูอยากเขียนได้อย่างนี้บ้างจัง .. ลึกซึ้ง เกินพรรณนา  ..

... ทุกตัวอักษร ที่เรียงร้อย พจนา เพราะว่าประจักษ์

... ด้วยตระหนัก ด้วยพอใจ ด้วยปรารถนา

... ไร้เงื่อนไข บ่มสัมพันธ์ วันเวลา

ติดตรึงตรา จรรโลงใจ ในมิ่งมิตร

... โลกอักษรา มีชีวิต ชีวา รสชาติ  เพราะมีคุณ

... ด้วยคารวะค่ะ  

 

 

฿219.00 -2.28%
฿590.00 -58.73%
฿90.00 -46.67%
฿2,400.00 -52.54%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี