ไอ้ฉันนั้นมันคนเก่งแต่ "ปาก"
ได้แต่พูด แต่ฟาด ใช้ปาก อยู่ร่ำไป
จะทำจริง ลงมือจริง ทำไม่ได้
เก่งแต่ปาก พร่ำร่ำไป ไร้ดีจริง
มาวันนี้ เจอคนจริง เอาเข้าแล้ว
น้องสาวแก้ว ประเสริฐแท้ เก่งจริงนี่
อดทนนัก สู้ชีวิต ดีแท้จริง
ได้แต่อิง ออเซาะ หลบหลังไมค์
คนจริง เขาสู้ ด้วยชีวิต
ใช่ลิขิต ขีดเขียน ด้วยหนังสือ
ใช้สองเท้า หนึ่งหัวใจ อีกสองมือ
ในใจถือ กตัญญู พ่อแม่นำ
ไอ้เรานี่ ไม่ได้เรื่อง ไม่มีราว
แก่รุ่นคราว เข้ากลางคน ไร้ดีนั่น
ต้องจำไว้ ใส่กระโหลก กะลาพลัน
คนจะเก่ง จริงแท้นั่น ต้องทำจริง...
ขอบคุณ ธรรมะอันประเสริฐจากน้องสาว พี่เองจะน้อมรับไว้ประพฤติปฏิบัติด้วยกาย วาจา และใจ
ในทางโลกน้องนั้นนับว่าน้อง แต่ธรรมะที่น้องได้สั่งสอนประเสริฐแท้แน่ "คุณครู"
สวัสดีค่ะ คุณสุญฺญตา
เห็นด้วยค่ะว่าคนเราต้องลงมือทำจึงจะพัฒนาค่ะ
ยินดีที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ค่ะ
เห็นด้วยครับ คุณสุญญตา เมื่อทำจริงแล้วควรจะ
กราบนมัสการพระอาจารย์คะ
แวะมาเรียนรู้เพิ่มเติมคะ
การพูด ความคิด และตัวหนังสือ
ถึงแม้ว่าจะพูดไว้จนน้ำลายเท่ามหาสมุทร หรือตัวหนังสือจะถมกันสูงสุดประหนึ่งเขาพระสุเมร
ก็ได้หาเปรียบเทียบเท่าการลงมือปฏิบัติเพียงชัวเวลา "ช้างกระดิกหู"