เมื่อมีปัญหาว่า  "เราจะสร้างภาพสามมืติในคอมพิวเตอร์ได้อย่างไร?"  กระบวนการคิดจะเป็นดังนี้ (เป็นกระบวนการเชิงสมมุติฐาน)

โจทย์ปัญหานี้จะเข้าเร้าทางตา [ ไปกระตุ้น visual cortex  ที่บริเวณท้ายทอย  นิวโรนบริเวณนั้น(วัตถุ)จะแสดงกิจกรรมตอบสนอง และพร้อมกันนั้นก็จะเกิดการรู้สึกสัมผัส(จิต) + รู้ความหมาย(จิต) + การรู้สึกรับรู้(จิต) + กิจกรรมของนิวโรนกลุ่มอื่นๆที่ถูกกระตุ้นให้แสดงกิจกรรมต่อเนื่องกันไป(วัตถุ) + การรู้สึก(จิต)ที่เกิดควบคู่กันไปกับกิจกรรมของนิวโรนเหล่านั้น + กระบวนการสังเคราะห์ของกลุ่มนิวโรนเหล่านั้น(วัตถุ) + การรู้สึกว่ากำลังคิด(จิต) + สิ้นสุดกิจกรรมการคิดของกลุ่มนิวโรน(วัตถุ) + รู้สึกว่าได้คำตอบ(จิต) +กิจกรรมของมอเตอร์คอร์เท็กซ์(motor cortex)(วัตถุ)] + พฤติกรรมภายนอก(overt behavior) เช่น การพูด การบันทึกเป็นโปรแกรม  คำตอบนี้ถ้าไม่เหมือนของใคร  ก็เป็นโปรแกรมใหม่ เป็นผลผลิตสร้างสรรค์

ข้อความใน [  ] ที่เป็นวัตถุ เป็นพฤติกรรมโมเลกุล(Molecular behavior) ที่เราสามารถวัดได้ด้วยเครื่องมือที่เรียกว่า Electroencephalogram + ความรู้สึก(จิต) ซึ่งเป็น พฤติกรรมภายใน(Covert behavior)  ทั้งหมดเกิดในสมองของเรา  ส่วนที่เป็นวัตถุ เป็นหน้าที่ของ Physiologists หรือ Neurologists ที่จะศึกษาค้นคว้า  ส่วนที่เป็นจิต เป็นหน้าที่ของ Cognitive Psychologists ส่วนที่เป็น Overt Behavior นั้น นักจิตวิทยากลุ่มพฤติกรรมนิยม(Behaviorism)ศึกษา  อย่างไรก็ตาม นักจิตวิทยาทุกกลุ่มต่างก็ใช้ พฤติกรรมภายนอกเป็นข้อมูลศึกษา

ตัวอย่างข้างบนนี้เพื่อชี้ให้เห็นว่า  ผู้คิดสร้างสรรค์ก็คือ กลุ่มนิวโรนในสมอง

ส่วนความรู้สึก เป็นช่องทางการเผยตัวของผู้คิด  ถ้าไม่มีช่องทางนี้แล้ว  สมองเองก็ไม่รู้เลยว่ามันกำลังทำอะไรอยู่  คอมพิวเตอร์คิดได้แบบเดียวกับการคิดของสมอง  แต่มันไม่รู้สึกว่ามันคิด  เพราะมันไม่มีความรู้สึกที่จะเป็นช่องทางเผยตัวของกิจกรรมของมัน  เพราะมันไม่มีจิต