คนทำไม่ได้ใช้..? คนทำไร้ชื่อ คนมีชื่อไม่ได้ทำ...เอ๊ะ อย่างไรหรือ..?
ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมาผมทำหลายอย่างเหมือนกับทุก ๆ คนที่มีงานต้องทำกันคนละเล็กคนละน้อยคนละนิดคนละหน่อยคนละไม้คนละมือเพื่อทำงานให้สำเร็จ
บางครั้งผมดูว่างานบางอย่างมันก็ไหลไปตามทิศทางของมันเอง ถึงไม่มีผู้นำทำให้เป็นแบบอย่างก็เถอะ แต่มีอยู่งานหนึ่งที่หาคนทำยากและงานนั้นผมก็เป็นคนนำทำเองละครับ คืองานจัดทำประวัติของผู้ตาย
ทำให้ย้อนคิดไปถึงหนังสือสำหรับผู้ตายที่เขียนในกระดาษปาปิรุส แห่งยุคโบราณสมัยกษัตริย์ฟาโรครองอียิปต์นั้นนักบวชรับจ้างเขียนประวัติผู้ตายกันมาก...
สำหรับผมเองเมื่อต้องทำหนังสือประวัติผู้ตายก็มีหน้าที่คุยกับคนใกล้ชิดกับผู้ตายเป็นการสัมภาษณ์เชิงลึกโดยนำเทคนิคการวิจัยมาใช้ละครับ
มีการสืบย่านสาวโยคไปจนถึงต้นตอและวางกรอบเขียนกำหนดวันเวลาและทุนในการจัดพิมพ์พร้อมจัดหารูปภาพใส่ลงไปแล้วเขียนคำนำให้เสร็จเรียบร้อยครบพร้อมแจกในงานเป็นการขอบคุณแขกที่มาร่วมงาน...
แต่ทุกอย่างเราอยู่เบื้องหลังนะ บันทึกด้วยความภูมิใจนะ ฮิ ฮิ ฮิ โดยใส่คนที่เป็นลูกของผู้ตายในนามจัดทำทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่งานนี้เราจัดทำ แปลกไหมละสังคมนี้ ฮิ ฮิ ฮิ
เข้าทำนองคือคนมีชื่อไม่ได้ทำแต่คนทำไม่มีชื่อ ปิดทองก้นพระ คนทำไม่ได้ใช้แต่คนใช้ไม่ได้ทำ...มันเป็นเช่นนั้นเอง...
