บทบาทตอนสุดท้าย ใคร ๆก็ต้องไปถึง

      

 

ขอบคุณชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่าง

ละครชีวิต, สอง

บทบาทบางตอน..รอนร้าว
ดูราวเปล่าเปลี่ยวเหงา..เศร้า
ตรึกตรองมองนิดคิดเอา
คือเราคือเขา..ชีวิต

เรื่องจริงความจริงสิ่งจริง
เย็นนิ่งแลเห็นศัตรู-มิตร
ยาขมน้ำหวานอมฤต
ลิขิตหรือตนบันดาล

อดีตผ่านแล้วเวียนหมุน
เป็นทุนเก็บเกี่ยวกล้าหาญ
ผิดหวังสมหวังพ้นผ่าน
ธรรมทานเมตตา..ผ่อนทุกข์

ทุกสิ่งทุกอย่าง..เช่นนั้น
เคลื่อนผันพลันเปลี่ยนพบสุข
ความคิดปรุงแต่งเสมือนคุก
กักขังขุกเข็ญเป็นไป

เหตุผลปัญญาก่อเกิด
ผลเลิศประเสริฐแจ่มใส
เข้า-ออกของห้วงหายใจ
สืบสานสายใยชีวิต


**************************

ขอบคุณชีวิต ทุกสิ่งทุกอย่าง


สุข เปรียบเทียบได้เพียงขนมหวาน
ทุกข์ยากขวากหนามต่างหาก..คือมิตรแท้


วันคืนที่มีเวลานึกคิด ยอมรับ เผชิญอย่างกล้าหาญกับตัวตนแห่งเรา
บางครั้งบางขณะ จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนมุมมองของตัวเองบ้าง

เดินถอยหลัง เบี่ยงไปยืนที่มุมแดง มุมน้ำเงินซ้าย หรือยักย้ายไปทางขวา

ตัวเรา..เป็นสิ่งเดียวที่ควบคุมได้
ลองคิดเอาตัวเราเป็น..เขา..หรือ..ใครอื่นรอบข้าง


บางคำตอบจะลอยล่องมาสู่ห้วงความคิดได้เอง

ละครชีวิต ก็ คือละครชีวิต
บทบาทตอนสุดท้าย ใคร ๆก็ต้องไปถึง


มีความสุขกับทุกช่วงดำเนิน...ของแต่ละตอน

กันก่อนเถิด...