หลายครั้ง หลายคนกลุ้มใจว่าทำไมเลี้ยงลูกแล้ว เอาใจใส่ลูกอย่างดีแล้ว ทำไมลูกถึงเกเร เสียผู้ เสียคน ดื้อ ติดยา คนตนหลงเข้าไปในอบาย คำตอบเหล่านี้หาได้ไม่อยากและไม่ง่าย ต้องย้อนกลับมาดูที่พ่อและแม่ว่าเป็นอย่างไรแค่นั้นพอ
การที่คนเราจะมีลูกที่ดีที่แท้นั้นไม่ยากนะ ขอเพียงแค่พ่อและแม่ "มีศีล"
ถ้าพ่อและแม่มีศีล รักษาศีลไว้ดี ลูกก็จะดีนะ
ลูกเขาจะดีเอง ดีด้วยพ่อแม่ที่ดี ดีด้วยพ่อแม่ที่มีศีล
คนที่พ่อและแม่ต้องรักษาศีลให้ดีนะ อย่าพลาด อย่าเผลอนะ ต้องมีสติให้มากกว่าแต่ก่อน
งานรักษาศีลนี่สำคัญมาก เพราะถ้าพ่อแม่รักษาศีลได้ ก็หมายความว่า พ่อและแม่จะสามารถรักษาลูกไว้ได้
เงินทองมากมายเท่าภูเขารักษาลูกไว้ไม่ได้นะ
"ศีล" รักษาลูกได้
พยายามไม่ให้เกิดกรรมชั่วขึ้นทั้งกาย วาจา และใจนะ
ถ้าเกิดกรรมชั่วขึ้นไม่ว่าจะเป็นกาย วาจา และใจ ต้องรีบดับ รีบหยุดให้ไว้ที่สุดนะ
พยายามสร้างกรรมดีให้เกิดขึ้นทั้งกับกาย วาจา และใจนะ
ถ้ามีกรรมดีเกิดขึ้นกับทั้งกาย วาจา และใจอยู่แล้ว ขอให้รักษาไว้พร้อมทั้งเพิ่มพูนให้มาก ๆ ขึ้นนะ
ทำได้สี่อย่างนี้นับได้ว่าเป็นพ่อและแม่ที่มีศีลดีนะ
รักษาศีลเพื่อลูก
เพื่อลูก เพื่อเรา "พ่อ แม่ ลูก"

การสอนลูกที่ดีที่สุดและง่ายที่สุด "คือการทำเป็นตัวอย่างทีดี"
เมื่อลูกสัมผัสความเยือกเย็น ของพ่อแม่ ก็จะอยากเข้าหาก็จะสบายใจเอง ก็จะอยากทำตามพ่อแม่เอง (ทำตาม ตัวอย่างดี)
โดยไม่ต้องพูด ขุดหาคำสอนมาพร่ำบ่นให้เมื่อยเลย
เพราะบางครั้งการพร่ำสอนเป็นเรื่องน่าเบื่อที่ดูเหมือนการควบคุม บังคับ มากไป
ขอบพระคุณมากคะ
จงทำอย่างที่ฉันพูด ฉันบอก ฉันสอน
แต่จงอย่าทำในสิ่งที่ "ฉันทำ...!"
คำพูดนี้จักห่างไกลจากใครที่ได้ชื่อว่า "พ่อ และแม่"
พ่อแม่ดี ลูกดี
พ่อและแม่คือปูชนียบุคคลที่ดีที่ประเสริฐของลูก