จิตช่วงนี้หลังจากที่ประเมินดูแล้วมีการพัฒนาดีขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะในช่วงเดือนที่ผ่านมาที่เริ่มมีการพิจารณาอสุภกรรมฐานอย่างเป็นจริงเป็นจัง “ดีขึ้นเยอะ” ไม่ฟุ้งซ่านเหมือนแต่ก่อน ถือได้ว่าหนึ่งเดือนนี้มีค่ากว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาเลยทีเดียว

ส่วนใหญ่อัตตาและการถือตัวถือตนก็รุดหน้าแบบผิดปกติ คือเร็วเหมือนกันนะในเดือนนี้ ปล่อยได้เร็ว วางได้ไว คงเพราะวันนั้นเจออุบายการสอนของท่านอาจารย์เข้าไป “ตรงจริต” เรามาก เจอบทเรียนที่ท่านอาจารย์สั่งสอนครั้งนั้นประเสริฐยิ่ง
ย้อนกลับไปวันนั้นกระวนกระวายใจแทบแย่ ว้าวุ่น ฟุ้งซ่าน คิดแล้ว คิดอีก การคิดดับพอได้แต่ไม่สนิท พอเผลอขาดสติที่ว้าวุ่นอีก ตอนนั้นกว่าจะดับได้ก็นานเลยทีเดียวใช้เวลาเป็นวัน ๆ
ตอนนี้ก็ถือได้ว่ายังดับไม่หมด ถ้าอยู่เฉย ๆ ไม่มีสิ่งกระทบก็สบายดี สบายมาก ใช้ลมหายใจคุมได้
แต่พอมีสิ่งกระทบปั๊บ ความคิดพุ่งปุ๊บ ความว้าวุ่นก็เกิดปั๊บ คิดต่อไปชอต ชอต ชอต แต่ก็ใช้เวลาคุมความคุกรุ่นไว้ได้ในหลัก “นาที” หลังจากที่คราวก่อนเล่นเป็นวัน

ช่วงนี้ได้อานิสงส์จากการฟังธรรมของ ดร.สนอง วรอุไร ค่อนข้างมาก ฟังตอนกลางคืน ฟังแล้วทำให้เกิดพลังฝ่ายดีสร้างปัญญาบารมีค่อนข้างมาก
แล้วยิ่งฟัง “ธรรมบท” ซ้ำเข้าไปอีก นำมาวิเคราะห์เข้าด้วยกันดูง่ายกว่าก่อน ที่ฟังธรรมบทอย่างเดียวเพียว ๆ

เมื่อวาน ๑๙ เมษายน วันเกิดน้องสาว โทรไปให้น้องสาวกรวดน้ำให้เจ้ากรรมนายเวรและโยมปู่โยมย่า ดูว่าเรากล้าขึ้น กล้าทำในสิ่งดีและสิ่งถูก “ทำความดีไม่เห็นต้องอายใครเลย” อันนี้เราก็ต้องฝึกมากขึ้นอีกนะ อย่าไปคิดมาก ความคิดทำให้เราว้าวุ่น คิดด้วยเหตุนี่คิดด้วยผลโน่น ก็เลยมัวแต่คิด มัวแต่กังวล เสียโอกาสทำดี ทำความดีไปหมด แล้วเจ้าโอกาสนี่เมื่อผ่านไปแล้วมันก็ผ่านเลย จะหาโอกาสกลับมาใหม่นี่ก็ยากแสนยากหรือแทบจะไม่มีเลย

อาการมึนหัวจากการทำงานและใช้คอมพิวเตอร์ช่วงนี้รู้สึกว่าดีขึ้นผิดปกติ
สบาย ๆ
เมื่อก่อนใช้หมอรักษาทั้งใช้ยาและใช้หมอแผนไทย หายป่วยนะแต่ก็ไม่นาน มีอาการมึนหัวตามมาบ้าง
ตอนนี้ใช้มีเวลาสั่งสมาธิ เจริญสติมากขึ้น อาการมึนหัวหายไปเลยนะนี่ อื่ม... หายไปไม่พอ ใจกับกายก็สบายอีกต่างหาก

วันนี้เรื่องบริขารที่สละให้ครูบาอาจารย์วัดความเสียสละแล้วถือว่าดีเลยทีเดียว แต่สิ่งที่ควรแก้ คือ ยังติดเรื่องสวยงามของบริการเพื่ออวดคนอื่นอยู่นิดหน่อย แต่ก็ถือว่าเร็วนะประมาณสิบนาทีก็คิดขึ้นมาได้ว่าต้องอยู่อย่างสมถะก็เลยกลับไปใช้ของเดิมให้เหมาะสมกับอายุพรรษา
จำคำสอนของท่านอาจารย์ไว้นะ “พระบวชนานชอบอวดพรรษา พระบวชใหม่ชอบอวดบริขาร” อย่าไปอวดบริการเหมือนคนอื่นเขานะ จำไว้ ๆ”
วันนี้ดีแล้วที่ยังคิดได้กลับมาใช้ของเดิม ๆ แต่จะดีกว่านะถ้าไม่มีความคิดความอยากอวดอยากมีตัวมีตนแบบนั้นเหลืออีกเลย

วันนี้พอใช้ได้ พรุ่งนี้ต้องดีขึ้นนะ...

 

ป.ล. วันนี้สิ่งที่แย่มากของเราถือ เรายังอารมณ์เสียตอนที่มีคนมาถามโน่นถามนี่กวนใจตอนที่เราทำงานอยู่ อันนี้เป็นนิสัยที่ไม่ดีนะ ต้องแก้ไข ๆ “ด่วน” ต้องเมตตาเขานะ อย่าไปโกรธเขา ต้องช่วยเหลือเขานะ เขาไม่รู้เขาถึงถาม เขาเป็นครูที่ดีของเรามากนะ ต้องแก้ไขนะเราอย่าให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก...