เมื่อวานผมมีโอกาสไปรับ อาจารย์ กฤษณพงศ์ กีรติกร อธิการของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พอดีอาจารย์มาประชุมที่พิษณุโลกธานี และเสร็จประมาณ เที่ยงเลยไปรับอาจารย์เพื่อไปทานอาหารเที่ยง และไปส่งอาจารย์ที่สนามบิน ระหว่างรอเครื่องบินตอนบ่ายวันเสาร์ ก็นั่งทานกาแฟ ด้วยกัน ตอนนั้นมีรองอธิการมหาลัยเทคโนโลยีราชมงคลด้วยก็คุยกันเรื่องตั๋วเครื่องบิน ผมบอกว่าผมเคยมีปัญหาเรื่องการจองตั๋วออนไลน์ให้อาจารย์อีกท่านหนึ่งแต่พออาจารย์ท่านนั้นไปขึ้นเครื่องปรากฏว่าขึ้นไม่ได้ และรองอธิการ ม. ราชมงคล บอกว่าของที่ ม. ราชมงคล นะไม่ได้หรอกนะต้องจองจากตั๋วแทนการบินไทยเท่านั้น และต้องมีใบเสร็จมา และก็คุยกันมาไปเรื่อย อาจารย์ กฤษณพงศ์ บอกว่าจริง ๆ จองที่ไหนก็ได้เอาที่ถูกที่สุด และท่านก็บอกว่าบางครั้งเราต้องเชื่อคนมากกว่าเชื่อกระดาษนะ  เห็นด้วยกับประโยคนี้มากเลย เพราะที่ผ่านมาผมเจอปัญหาแบบนี้บ่อยมากในการทำงานวิจัย ซึ่งท่านก็เล่าให้ฟังเรื่องหนึ่ง ครั้งหนึ่ง ท่านเคยพานักศึกษไปดูงานและไม่ทราบว่ามาเสียเวลาอะไรสักอย่างหนึ่ง เลยต้องไปซื้อไก่ย่างข้างถนน หรือ อาหารให้นักศึกษา แต่พอมาที่ ม แล้วฝ่ายการเงินถามว่าตรงนี้ไม่มีใบเสร็จนี้ ท่านเลยบอกว่าซื้อของที่แบบนี้จะมีใสเสร็จได้หรือ เขาบอกว่าต้องขอใบเสร็จด้วย คุยไปเรื่อย ๆ ผมจำได้ไม่หมด แต่อาจารย์ถามกลับไปที่ รองอธิการ ราชมงคล ว่าเวลาคุณทำบุญคุณของใบเสร็จจากพระหรือเปล่า เชิญพระมาทำบุญมหาลัย คุณให้พระเซ็นใบสำคัญหรือเปล่า ...ผมกับอาจารย์อีกท่านได้แต่ก็นั่งมองหน้ากันและคงอึ่งเหมือนกันหากต้องทำแบบนั้นจริงๆ  มันเหมือนเป็นมุมมองที่แตกต่างกันของแต่ละมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่ละที่มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกัน แล้วแต่ว่าที่ไหนจะเจอข้อเสียและยอมรับมันแล้วนำไปแก้ไข