สวัสดีค่ะ วันนี้หนูจะมาเขียนนิทานเรื่องใหม่เรื่อง “สายสืบไข่พะโล้” ค่ะ หนูต้องขอโทษด้วยที่เอาเรื่องใหม่มาลงช้า เรามาเริ่มกันเลยดีกว่านะคะ ข้าวเม่านั่งกลุ้มใจเพราะทำการบ้านไม่ได้ “คุณครูนี่แปลกชะมัดถามได้ว่าเห็นอะไรในไข่พะโล้” เขาตอบว่าเห็นไข่ เห็นหมู เห็นเต้าหู้กับน้ำดำ ๆ ครูบอกว่ามีมากกว่านั้นให้ไปคิดเป็นการบ้าน เอ มันจะเป็นอะไรนะ ข้าวเม่านั่งคิดและถูดินสอ ถูไป มา จนกระทั่ง “โอ๊ย...” มีใครคนหนึ่งกลิ้งอยู่กลางห้อง ข้าวเม่าลุกจากเก้าอี้ ถอยหลังด้วยความตกใจ ชายคนนั้นแต่งตัวแปลก ๆ แต่เขาดูคุ้น ๆ นะ “หยุดสงสัยได้แล้ว ข้าคือจีนี่ ยักษ์ที่เคยอยู่ในตะเกียงวิเศษไง รู้จักมั้ย เจ้าประสงค์สิ่งใดบอกมา” ข้าวเม่าตาโต “ท่านมาที่นี่ได้ไง” “ก็เจ้าถูดินสอ ข้าถึงออกมา ข้าย้ายจากตะเกียงวิเศษมาประจำการที่ดินสอของเด็กขี้สงสัยแล้ว” จากนั้นก็บอกข้าวเม่าอย่างเป็นการเป็นงานว่า “ขอมา ข้าให้ได้ 3 อย่าง” “ผมอยากรู้ว่าในพะโล้มีอะไร” ข้าวเม่าบอก “อืม...ม..ม ตั้งแต่กินต้มพะโล้มาเจ้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยใช่ไหม” “ใช่ครับ ผมอยากรู้ว่ามีอะไรมกกว่าไข่ หมู เต้าหู้กับน้ำสีดำ” “งั้นก็ไปดูกัน” จีนี่พาข้าวเม่าบินปร๋อไปด้วยพรมวิเศษอย่างรวดเร็ว ไปโรงเลี้ยงไก่ขนาดใหญ่ ไก่แต่ละตัวมีพื้นที่ของตัวเองขนาดพอดีตัว ส่งเสียงร้อง ก๊อก ก๊อก...ก..ก เมื่อเห็นข้าวเม่ากับจีนี่ “มันไม่อึดอัดหรือครับ” ข้าวเม่าถาม “ข้าไม่ใช่ไก่นี่ แต่ดูก็รู้ว่ามันไม่มีความสุขนักหรอก มันไม่ได้คุ้ยเขี่ย ไม่ได้กระพือปีก ไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย เสียชาติเกิดเป็นไก่ชะมัด” จีนี่บ่น “ใจร้ายจัง” ข้าวเม่ารำพึง “ใจร้ายน่ะพวกมนุษย์อย่างเจ้า ทำยังกับไก่เป็นโรงงานผลิตไข่งั้นละ แต่ถึงยังไงเด็ก ๆ อย่างเจ้าก็ต้องกินไข่ เพราะมีโปรตีนสูง มีวิตามิน เกลือแร่ ที่ร่างกายต้องการมากเลย แต่ให้พลังงานราว 80 แคลอรีเท่านั้น เจ้าจึงไม่อ้วนไงล่ะ” “จีนี่รู้ได้ไงนะ” ข้าวเม่าสงสัย “ข้าผ่านการอบรมทุกเรื่องที่เด็กสงสัยมาแล้ว” จีนี่ยืดอกบอกอย่างภูมิใจ แล้วชวน “ไปกันต่อเถอะ” วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ ใครอยากรู้ว่าจีนี่จะพาข้าวเม่าไปต่อที่ไหน ต้องรอติดตามตอนต่อไปนะคะ รับรองสนุกแน่ ๆ ค่ะ
น่ารักดีคะ เพิ่งได้อ่านครั้งแรกไอเดียเจ๋งมาก จะติดตามอ่านนะคะ
ขอบพระคุณค่ะ
เอาไว้เล่าให้หลานสาวคนเล็กฟังบ้างดีกว่าค่ะ
ภูมิใจในตัวกระเต็นน้อยจริงๆ มีแววเป็นนักเขียนที่ดีแล้วล่ะจ๊ะ
จะติดตามต่อน่ะจ๊ะ
ดีมากครับ จะคอยผลงานชุดต่อไปนะครับ