ลายมือสวย มีชัยไปกว่าครึ่ง

ในการติดต่อสื่อสารกันทุกวันนี้ การเขียนจดหมายถึงกันด้วยลายมือแทบจะไม่มีใครทำกันแล้ว เพราะสมัยนี้ใครๆ ก็ใช้อินเตอร์เน็ต หรือโทรศัพท์แทน

 

แต่ในบางโอกาสเราก็มักเห็นว่าหน่วยงานบางแห่งนิยมให้คนที่มาสมัครงานเขียนใบสมัคร หรือเรียงความด้วยลายมือ ทั้งนี้อาจไม่ใช่เพราะท่านผู้จัดการหรือผู้บริหารระดับสูงของหน่วยงานนั้นจะศรัทธาวิธีการอนุลักษณ์เอกลักษณ์ของชาติด้านี้ แต่เป็นเพราะท่านเหล่านั้นเชื่อว่า ลายมือสามารถบอกอุปนิสัยใจคอ จิตใต้สำนึก รวมทั้งความซื่อสัตย์ ความเที่ยงธรรม ความอดทน ความมะนะบากบั่น และความอะไรต่อมิอะไรของคนเขียนได้ดี

 

แม้กระทั่งเวลาที่ตรวจข้อสอบนักเรียน อารมณ์ของอาจารย์อาจถูกกำหนดได้ด้วยลายมือของนักเรียน หรือในกรณีถ้าผู้สมัครงาน ถ้าผู้สมัครมีลายมือสวยโอกาสได้งานก็จะสูงไปด้วย

ผู้ที่เชี่ยวชาญทางด้านลายมือได้เสนอแนะว่า ผู้เขียนควรอยู่ในอารมณ์เขียนที่สงบโดยไม่มีเสียงรบกวน มีสุขภาพดี และที่นั่งเขียนดี ซึ่งจะส่งผลให้มือ แขนและสมองที่ใช้ในการเขียน ทำงานอย่างคล้องจองลงตัว เพราะถ้าประสาทหู ประสาทตา หรือประสาทสมองถูกรบกวน ลายมือก็จะแปรปรวนหรือเละทันที

การมีจังหวะนิ้วและจังหวะมือที่ดี ก็สามารถควบคุมลักษณะลายมือได้บ้าง การรู้จักลากปากกาให้ทำมุมที่เหมาะสมกับกระดาษโดยไม่มั่นหรือหลวมเกินไป ก็มีส่วนสำคัญไม่น้อยเช่นกัน

ลายมือยังสามารถบอกสุขภาพของคนเขียนได้ดีระดับหนึ่ง เพราะเวลาลายมือเปลี่ยนสุขภาพของคนนั้นก็จะเปลี่ยนไปด้วย เช่น คนที่เป็นโรค Parkinson ความเร็วในการเขียนจะช้าลง และตัวอักษรก็จะเล็กลงๆด้วย  ส่วนคนที่กำลังจะเป็นโรค Huntington ลายมือจะไม่สม่ำเสมอ คือขนาดตัวอักษรจะใหญ่บ้างเล็กบ้าง  คนที่เป็นโรค Schizophrenia ก็ช้ากว่าจะเขียนได้แต่ละตัวอักษรและขยับนิ้วซ้ำแล้วซ้ำอีกจึงเขียน อาการเหล่านี้ เป็นต้น

สำหรับคนที่มีอายุเซลล์สมองเสื่อมไปมาก ลายมือก็จะเปลี่ยนด้วย ดังนั้น เราก็จะเห็นได้ว่าลายมือหรือลายเซ็นต่างๆ ที่เคยเขียนขณะเป็นหนุ่มเป็นสาวกับเวลาชรา มักไม่เหมือนกันทีเดียว แม้แต่คนอายุก็เหมือนกันค่ะ ลายมือวันนี้กับเมื่อปีกลาย ก็ใช่ว่าจะเหมือนกันเดี๊ยะ เพราะลายมือหรือลายเซ็นขึ้นกับปัจจัยหลายอย่าง เช่น อารมณ์และอาการป่วย เป็นต้น ยืนเขียนกับนั่งเขียนก็อาจทำให้ลายมือเปลี่ยนไปได้บ้างค่ะ หรือถ้าบริเวณที่เขียนไม่เพียงพอ คือแคบจนวางมือสบายๆ ไม่ได้ ลายมือลายเซ็นต่างๆ ก็จะเปลี่ยนด้วยเช่นกัน

โชคดีนะคะที่เดี๋ยวนี้เรามีคอมพิวเตอร์ให้ใช้กันอย่างสะดวกสบาย เวลาเขียนก็เลือกเอาได้ว่าจะให้ตัวหนังสือออกมาเป็นแบบไหน เล็กหรือใหญ่ตามใจชอบ บางท่านไม่ได้เขียนหนังสือนานๆ ก็แทบจะเขียนไม่เป็นตัวก็มีค่ะ อ่านบันทึกนี่จบแล้ว ลองจับปากกากระดาษสักแผ่นมาลองเขียนดูนะคะ แล้วเปรียบเทียบดูว่าลายมือตัวเองยังใช้การได้อยู่หรือไม่......(ของครูมิมเปลี่ยนเล็กน้อย แต่ก็ยังสวยเหมือนเดิม อิอิ)