งานการสอน การเรียน และเขียนอ่าน เป็นอาจารย์ การสอน นั้นมีค่า สอนให้รู้ สอนให้เป็น เด่นวาจา จึงมีค่า ว่าครูบา และอาจารย์
ได้ข้อคิดมาหลายตอน ในคราวไปตลาดนัดวิชาการ ที่ สพฐ.จัดอย่างมโหฬาร
การไปรับความรู้มานี้ เป็นระดับการกระตุ้นเตือนให้รู้ว่า.....สิ่งที่ได้รู้นั้น ถูกต้องแล้วหรือยัง โดยเฉพาะครูผู้สอนที่ได้เรียนมาในสาขาวิชาเอกด้วยแล้ว ต้องได้เรียนรู้ phonics คือการออกเสียง แหล่งที่มาของเสียง มาแล้วเป็นอย่างดี
ครูอ้อยเป็นครูภาษาอังกฤษ ก็สอนให้นักเรียนออกเสียงให้ถูกต้อง เมื่อเป็นสระโดด หรือสระผสมก็ตาม
แต่นักเรียนของเรา เคยชินกับความง่าย ง่ายก็ต่อการพูด และออกเสียง มักง่ายต่อการพูด โดยไม่ถูกต้อง หรือว่า อายต่อการออกเสียง
ฝรั่งยังบอกว่า อายกันทำไม แลบลิ้นก็เหมือน กลอกตาไปมา อวัยวะของเราทุกส่วนมีค่าเท่ากัน การแลบลิ้น ไม่ได้ถือกันว่า ไม่สุภาพ ความกล้าในการออกเสียงเป็นเรื่องที่ดี ที่ถูกต้อง และควรปฏิบัติให้เกิดความเคยชินด้วย
ฝรั่งที่มาเป็นวิทยากร อยู่เมืองไทยมานานกว่า 20 ปี บอกว่า....คนไทยไม่กล้าแสดงออกในเรื่องของการออกเสียง
ฝรั่งก็งัด ทฤษฎีการเรียนรู้ออกมาพูด ให้ครูเก่าๆแบบครูอ้อย เข้าใจว่า.....ต้องสอนให้นักเรียน กล้า คิด พูด และทำ
อูยยยยย เรารู้กันมานานแล้ว แต่พอฟังฝรั่งไปนานๆ ก็พบว่า....จริงของเขานะ ที่เราละเลยไปในบางเรื่อง
ครูอ้อยชอบหลายตอนของการสัมมนา ก็คือ การสอนนักเรียนให้ครบกระบวนการ ทั้งความรู้ กระบวนการ และค่านิยม ตรงกับงานที่ครูอ้อยกำลังศึกษา ตลอดจนคุณธรรมที่แฝงอยู่ในเรื่อง ความเอื้อเฟื้อ ซึ่งครูอ้อยกำลังเขียนเรื่อง....โครงการส่งเสริมคุณธรรมคู่กับการวัดและประเมินผล
ความที่ชอบก็คือ.....ถ้าไม่สู้แล้วเราจะมีโอกาสชนะไหม
ถ้าไม่สู้ ก็คือ การปิดประตูแห่งโอกาส
ครูอ้อยมีความคิดนี้มานานแล้วว่า.....โอกาสมาเคาะประตูบ้านแล้ว ทำไมไม่เปิดต้อนรับ ต้อนรับมัน เก็บมัน และเริ่มขวนขวายที่จะพิชิตมันให้จงได้ พิชิตกับปัญหาที่เกิดขึ้น ต่อสู้ฝ่าฟัน ถึงได้บอกว่า ...สู้ สิคะ จึงจะมีโอกาสชนะ
เมื่อวานนี้ ครูอ้อยไปติวให้กับเพื่อนครูที่จะเข้าสู่ตำแหน่ง ครูชำนาญการพิเศษ นอกจากจะเตรียม ด้านที่ 1 และ 2 แล้ว ครูอ้อยยังต้องฝึกให้เพื่อนครู พิมพ์งานด้วยตนเอง แก้งาน สร้างงาน ในการพิมพ์ด้วย จึงได้งัดคำพูดเหล่านี้ ออกมาใช้.....
สู้สู้ ถ้าพี่ไม่สู้ แล้วพี่จะมีโอกาสชนะ หรือคะ เราต้องชนะ หากเรามีการเตรียมตัวที่ดี ถ้าเราแพ้ ก็ถือว่า เราได้ก้าวเดินออกไป อาจจะเซล้ม ก็ยังดีกว่า....ยังย่ำอยู่ที่เดิม สักวันหนึ่ง เราต้องชนะ เพราะเราสู้ .....
โชคดีนะคะ ...ท่านผู้อ่าน
ด้วยความปรารถนาดี
จาก ครูอ้อย แซ่เฮ
พี่อ้อยที่รัก
สวัสดีค่ะ น้องโก๊ะ ตาซื่อ.....คนไม่มีราก
ครูอ้อย รอไม่ได้แล้ว เน็ตเป็นอะไรไป ตอบน้องรักไม่ได้
ลองสุ่ม ตอบนะคะ
แน่นอน เราสู้ ก็เท่ากับเราก้าวเดิน
ก้าวแรกมี ก้าวต่อไปก็มั่นคงค่ะ
รักและคิดถึงค่ะ