นั่งรถ..แย้วประทับใจบริการ..จริง ๆ นะ

หลายวันก่อนได้มีโอกาสใช้บริการรถประจำทางของ บขส.คันหนึ่ง เพราะเป็นต่างจังหวัดไม่ใช่ใน กทม. ก้อเลยไม่มีโอกาสได้ใช้ของ ขสมก. (จำไม่ได้ว่าเบอร์อะไร..แต่รู้จุดมุ่งหมายที่จะไป..55) ซึ่งเป็นบริการที่ประชาชนทั่วไปใช้กันเป็นประจำ (เค้าก้อเลยเรียกว่ารถประจำทาง..มั๊ง..คิดว่างั้นนะ) คุณ ๆ เคยใช้บริการมั้ยคะรถเมล์อ่ะ..แหมทำเป็นงง..ที่อยากเก็บมาเล่าให้ฟังก้อเรื่องมีอยู่ว่ารถคนนี้มีคนเก็บสตางค์แล้วก้อเด็กรถ(คนเดียวควบ 2 ตำแหน่ง..หุหุ) ตลอดระยะทางที่นั่งมากับรถคันดังกล่าว..ไม่ว่าผู้โดยสารคนไหนก้อแล้วแต่  ลงตรงไหนก้อแล้วแต่..พนักงานเก็บสตางค์ควบตำแหน่งเด็กรถ..ก้อจะถามผู้โดยสารตลอดสายว่าลงตรงไหนครับๆ...ทั้งยังบริการส่งของ..หิ้วของ..ถือของ..อันแสนจะพะรุงพะรังของท่านผู้โดยสารทั้งหลาย..ที่ร่วมชะตากรรมบนรถคันนี้ทุกท่านอย่างยินดี..(หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดี..ค่ะ..ขอบอก)  แต่ที่ประทับใจมากที่สุดก้อคือ  มีคุณยายอยู่คนหนึ่ง (มาคนเดียว)  มีช้าวของหลายถุงรวมอีก2 ลัง แย้วก้ออีก 2 กระเป๋า(โต ๆ) ตอนยายจะลง  (ใกล้ถึงบ้านอะเนอะ)ก้อบอกกะเด็กรถควบตำแหน่งคนเก็บตังค์(เหมือนเดิม) ว่า..ยายจะลงกรอก(ยายพูดภาษาโบ)ข้างหน้าอะ  พอถึงแยกแล้วก้อป้ายแล้วก้อไปอีกนิดๆก้อจะถึงกรอก..อะนะให้สักเกตป้ายแล้วก้อมีแยกเลยไปอีกหน่อย มีบ้านอ่ะ(โอ๊ย..ฟังแย้วปวดขมองแทน..จะจอดถูกมั๊ยเนี๊ยะ) แต่ขอโทษ..เด็กรถควบ 2 ตำแหน่ง บอกลูกพี่(คนขับ) ให้ชะลอรถไปเรื่อย ๆ แล้วก้อถามว่าใช่เปล่า ..ถึงยัง..ใชมั๊ย..นี่เปล่า..ถึงยัง..(ช่วงนี้ยายก้อบอกว่าเออๆ อีกหน่อยเกือบถึงแล้วไปเรื่อยๆ) โดยไม่แสดงอาการที่ไม่พอใจอะไร..พอถึงบ้านยาย..เด็กรถคนเดิมถามมีของอะไรบ้างยายก้อชี้บอกแล้วก้อหิ้วของที่พอจะหิ้วได้..เด็กรถควบ 2 ตำแหน่งบอกมาถือให้..แล้วก้อตามลงไปส่งถึงหน้าบ้าน (ยายปฏิเสธพลันวัน..แต่เด็กรถหิ้วของถึงบ้านแล่ว) ย้อนกลับมาถึงบรรยากาศในรถคันดังกล่าว  ทุกคนในรถก้อจะอมยิ้ม..เห็นความน่ารักของคุณยายและเด็กรถคนนี้..อะเนอะ... ส่วนตัวกัสจังเองก้อมีโอกาสได้แอบอมยิ้มถึงความมีน้ำใจของคนไทยที่ยังหลงเหลือ..อีกมากมายในเนื้อที่ด้ามขวานทองนี้จ้า...แล้วคุณละมีโอกาสแสดงน้ำใจ  ไมตรีที่ดี  กับใครรึยัง  เล่าให้ฟังบ้างก้อได้นะ...คุณคิดว่าสังคมปัจจุบันมีอีกมากแค่ไหนที่เห็นคนมีน้ำใจเอี้ออารีย์ต่อกัน!!!