เมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2549 ทางสถาบันบำราศนราดูร ประกอบไปด้วย ผู้อำนวยการ, รองผู้อำนวยการฝ่ายการพยาบาล คุณเยาวรัตน์ อินทอง และเจ้าหน้าที่ที่สนใจประมาณ 9 คน คือ คุณถนอมจิตต์ ดวนด่วน, คุณอรทัย โสมนรินทร์, คุณพรศิริ เรือนสว่าง, คุณเครือวัลย์ บุญโต, คุณพัชรา สุนทรารชุน,คุณปัทมาวดี เติมวิเศษ, คุณพรลัดดา บุญจันทร์ และคุณชนกพรรณ ดิลกโกมล ได้ไปร่วมประชุมที่โรงพยาบาลศิริราชโดยมีการเสนอผลการวิจัย เรื่อง วัฒนธรรมองค์กร มีผลต่อการจัดการความรู้อย่างไร การจัดทำแผน KM ตามขั้นตอน ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิต ความก้าวหน้าของ KM จังหวัดสมุทรสงคราม และการดูงาน KM – The Toyota way ที่สมุทรปราการ หลังจากฟังแล้วพวกเราได้ทำ After Action Review ระหว่างนั่งรถกลับสถาบัน เท่าที่สังเกตทุกคนดูพอใจกับความรู้และประสบการณ์ที่ได้จากการประชุมครั้งนี้
การประชุมครั้งนี้ มีผู้ที่ขยัน 2 ท่าน คือ คุณปัทมาวดี เติมวิเศษ และคุณชนกพรรณ ดิลกโกมล ได้เขียนข้อสรุปเรื่องวัฒนธรรมองค์กรมีผลต่อการจัดการความรู้อย่างไร และการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การจัดทำแผน KM ตามขั้นตอนของ ก.พ.ร. และสถาบันเพิ่มผลผลิตที่เสนอโดย ดร.ประพนธ์ ผาสุกยืด
เนื่องจากรายละเอียดน่าจะดูจาก Web site ของโรงพยาบาลศิริราช ทางผู้อำนวยการได้สรุปข้อมูลเท่าที่คิดว่าเป็นประโยชน์ ดังนี้
-
วัฒนธรรม LO ประกอบด้วย Learn - care - Share - Shine ซึ่งอาจารย์แปลออกมา คือ สร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ในคน เริ่มเอาใจเขามาใส่ใจเรา เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ และส่งเสริมคนดีโดยผู้บริหารให้รางวัลให้เกิดความภาคภูมิใจ (รายละเอียดดูจาก Web ของ อาจารย์ประพนธ์ ผาสุขยืด)
-
อาจารย์ นพ.วิจารณ์ พานิช เล่าถึงมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ สนับสนุนการเล่าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แลกเปลี่ยนกันโดยมีการทำ OD ก่อน, มีการคุยกันแต่ละหน่วยงาน จะเห็นอกเห็นใจกัน ยอมให้มีการเกลี่ยคนได้มากขึ้น ที่ภาควิชาพยาธิ ของ มอ. ได้แสดงพลังของการเล่าเรื่องโดยที่ไม่ได้บอกลูกน้องว่าทำ KM เกิดโครงการ Patho OTOP สิ่งที่เกิดขึ้น คือ คนภูมิใจในงานตนเอง, การปรึกษาเกิดพลังอย่างมาก และมีการขับเคลื่อนด้วยความสำเร็จ
-
มีความเห็นจากเจ้าหน้าที่ของกรมส่งเสริมการเกษตร กรมอนามัย กรมสุขภาพจิต เสนอร่างงานของส่วนราชการยังไม่ค่อยมีการบูรณาการ มีการแยกส่วนกันดูแล ซึ่งคงเป็นปัญหาเหมือนๆ กันของงานราชการ
-
อาจารย์ นพ.วิจารณ์ พานิช เล่าถึง องค์กรของบริษัท Toyota ที่ขายของได้อันดับสี่ แต่ทำกำไรได้อันดับหนึ่ง โดยลด wast เป็น organization ใช้ CQI และ Respect people คอย challenge ตลอดเวลาโดยทำหลายๆ ชั้นของ managerต่างๆ ในการพัฒนาไม่ย้ำ KM และ Knowledge และอาจารย์บอกว่าเป็นองค์กร LO โดยไม่เน้น LO
-
อาจารย์ นพ.วิจารณ์ พานิช เน้นเรื่อง AAR (After Action Review) โดยอาจารย์เห็นว่า เมื่ออาจารย์ไปดูงานที่ไหนจะสามารถเห็นเรื่องดีๆ ไม่ถึง 1 ใน 3 ที่เหลือจะได้จากคนอื่นๆ การทำ AAR จะมีประโยชน์มาก
ทางสถาบันพยายามทำ AAR และ LO แต่คงต้องอาศัยบุคลากรทุกระดับมาร่วมกันทำองค์กรแห่งการเรียนรู้ โดยไม่รู้สึกว่าเรากำลังทำ LO กันอยู่ ส่วนจะสำเร็จหรือไม่ก็สามารถ Share ได้ค่ะ
อัจฉรา เชาวะวณิช
ดีจังค่ะที่แต่ละหน่วยงานมีการนำเรื่องในเวทีประชุมจัดการความรู้ภาคีราชการไปคุยกันต่อ และสรุปบทเรียน ทำให้เห็นว่าเวทีนี้มีประโยชน์ต่อทุกภาคีที่เข้ามาร่วมและทุกคนเป็นเจ้าของเวที....รู้สึกดีใจค่ะ
คิดว่า Learn - care - Share - Shine
น่าจะเป็นสิ่งที่คุณอำนวย( facillitator)ใช้ประเมินตนเองด้วย