ธรรมชาติแสดงธรรมให้เราเห็นตลอดเวลาแต่เราไม่เคยฟัง

"ฤดูการของชีวิต" ตอนหน้าแล้งขาดน้ำ  ต้นไม้จะทิ้งใบหมดเพื่อรักษาความชุ่มชื้นไว้ในตัว  รักษาแก่น  รักษารากให้รอดผ่านวิกฤติไปได้ .....เหมือนคน  ถ้าในยามวิกฤติสำคัญในชีวิตสามารถปล่อยสิ่งต่างๆที่ไม่จำเป็นรอบตัว....  สงบนิ่ง...  ทำในสิ่งที่รู้ว่าถูกต้อง  มีศรัทธาในตัวเองในความดีที่ทำมาในอดีต...  ในเป้าหมายที่ดีงามของชีวิต....  ก็สามารถรักษาใจให้มีความสุข...  มีพลัง....  สามารถเรียนรู้ในสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น  เข้าใจโลก .... เข้าใจมนุษย์....           จนพัฒนาจิตใจให้เข็มแข็งมากขึ้น

ฤดูกาลในชีวิตมนุษย์ก็เหมือนฤดูกาลของต้นไม้  เพียงเราเรียนรู้จากต้นไม้  อ่อนน้อมต่อความจริงในชีวิตว่าทุกบทเรียน  ทุกฤดูกาลมีเหตุผล  แต่ที่สำคัญที่สุดคือ  มีเมล็ดพันธ์ของโอกาสแทรกอยู่ในทุกสถานการณ์

ไม่มีสถานการณ์ใดที่ไม่มอบโอกาสแห่งการเรียนรู้  พัฒนา  อย่าเสียเวลา  เสียพลังชีวิต  ในการครำครวญว่าทำไม...ทำไม ...ถึงเกิดกับเรา

แล้วทุกฤดูกาลจะเป็นฤดูกาลแห่งความสุขสำหรับคุณ