น้ำแยงซี รี่ไหล สู่บูรพา
คลื่นพัดกวาดพา วรีชน หล่นลับหาย
ถูกผิดแพ้ชนะ วัฏจักร เวียนว่างดาย
สิขรยังคง ตะวันยังฉาย นานเท่านาน
เกาะกลางชล คนตัดฟืนผมขาว เฒ่าหาปลา
สาร์ทวสันต์เห็นมา เหลือหลาย ที่กรายผ่าน
สังสรรค์สุรา ป้านใหญ่ ให้ตำนาน
เก่าเก่าใหม่ใหม่ สรวลสราญ เล่ากันมาฯ
-------------------
ย้อนรอยสามก๊กย่ำย้ำอุบาย
มากเล่ห์เหลือหลายคาดไม่ถึง
อุดมการณ์ครอบไผทใครคำนึง
วีรชนอลอึงแล้วลับหาย
โจ ซุน เล่า เจ้าอาจผงาดกล้า
ด้วยซากศพถมทางมามากเหลือหลาย
ถึงที่สุดทุกอย่างต่างเปล่าดาย
ลงท้ายแซ่สุมาครองหล้าแทน
----------------------
อันลาภยศสรรเสริญเจริญสุข
คู่กับทุกข์นินทาเสื่อมราศี
เสื่อมยศศักดิ์สูญทั้งความมั่งมี
ธรรมข้อนี้เรียกว่าโลกธรรม
--------------------
แสงดาบเงากระบี่เลือนลาง วันคืนเอย ลม เมฆ ที่เลือนหายไปในค่ำคืน
เสียงกลองศึกและม้าร้องที่ห่างไกล
แต่ละใบหน้าที่ลอยอยู่เบื้องสายตา
กลบลบนครร้างและทางเดิม
เจ้าไม่สามารถนำชื่อแซ่ที่คุ้นเคยจากไปได้
รุ่งเรือง ร่วงโรย ใครกำหนด
ยุคทอง เสื่อมโทรม อ้างอิงจากสิ่งใด
เปลี่ยนแปรวันเวลา
พบปะหรือร้างลาเป็นบุพเพ
จาก พบ ล้วนเกี่ยวพันด้วยอาวรณ์
แบกรับเรื่องราวยามมีชีวิต
ไยคำนวนห่วงเรื่องหลังความตาย
ฉางเจียงลบเลือนสายน้ำตา
ฉางเจียงปลุกกำเนิดแห่งเสียงเพลง
ฟ้าแห่งประวัติศาตร์ส่องแสงดาวพร่างพราย
มวลมนุษย์โลดแล่นผู้กล้าบนหลังอาชา
