อุดมการณ์ ความเร่าร้อนของความศรัทธา
ฉันมิใช่เป็นคนหนึ่ง
ที่เชื่อใจในเรื่องราวของอุดมการณ์ที่ปราศจากตัวบุคคล
เพราะว่ามันจะเป็นอุดมการณ์ได้อย่างไรเล่า
ถ้าหากปราศจากความเชื่อที่เร่าร้อน
ที่เป็นเเรงผลักดัน ?
เเละมันจะมีความเชื่อเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า
หากมันมิได้อยู่ในหัวใจของมนุษย์ ?
เเท้จริง
อุดมการณ์เเละความคิดโดยตัวของมันเองเเล้ว ถ้าปราศจากความเชื่อที่เป็นเเรงผลักดันนี้
มันเป็นเพียงคําพูดที่ว่างเปล่า
ไร้ความหมาย
หรือ ยิ่งไปกว่านั้น
ก็คือความหมายที่ตายไปเเล้ว
เเละผู้ที่จะชุบชีวิตมัน
คือความเร่าร้อนของความศรัทธา
ที่ลุกโชติช่วงมาจากหัวใจของมนุษย์
ผู้อื่นจะไม่เลื่อมใสต่ออุดมการณ์
หรือความคิดใดใด
ที่มันผุดขึ้นมาในสมองที่เย็นชาเป็นอันขาด
