เมื่อวานหลังจากเลิกงานก็ย้ายตัวเองเข้าห้องเรียนโยคะ สังเกตว่ามีสมาชิกมากกว่าทุกครั้ง จึงไปอยู่หลังห้องสุดเลย และอีกอย่างจะได้อยู่ติดกระจกหลังห้องเผื่อจะได้สังเกตตัวเองเวลาทำท่าต่าง ๆ ด้วย

สมาชิกหลายคนเรียนรู้และปฏิบัติมาเป็นปีๆ ก็จะทำไปด้วยความไหลเลื่อน แต่ตนเองนั้นเนื่องจากเป็นประเภทมือใหม่หัดโย..(คะ) เวลาเปลี่ยนไปในแต่ละท่าก็ต้องชำเลืองดูว่าท่าที่ทำถูกต้องไหม หลายครั้งครูฝึกต้องมาช่วยจัดท่าให้ถูกต้อง และเมื่อทำไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าการฝึกหายใจของตนเองนั้นดีขึ้นกว่าเดิมแม้ว่าจะไม่ดีมากแต่ก็ไม่ค่อยกลั้นหายใจเวลาฝึก จนกระทั่งต้องเปลี่ยนจากท่าเด็กที่ศีรษะจรดพื้นอยู่นั้นเป็นยกศรีษะขึ้นและแหงนมองเพดานเท่านั้นแหละค่ะ หน้ามืดเลยแต่ไม่ถึงกับเป็นลมนะคะ เกิดมาก็เพิ่งเคยเป็นครั้งแรกที่เขาว่าเป็นลมหน้ามืดน่ะเป็นอย่างไร จากนั้นรู้สึกมึนศีรษะเล็กน้อย แต่ก็ยังทำโยคะต่อ แต่เริ่มทำอย่างช้า ๆ เพราะเข้าใจว่าเราน่าจะทำเร็วหรืออาจทำไม่ถูกกระมัง

หลังจบคลาสซึ่งใช้เวลา 1 ชั่วโมงก็เดินไปถามครูโยคะ ซึ่งได้รับคำตอบว่าน่าจะเป็นเพราะเราทำเร็วไปจากศีรษะที่อยู่ต่ำแล้วยกขึ้นสูง นอกจากนี้ก็เพราะเราเป็นมือใหม่ ถ้าฝึกอย่างต่อเนื่องก็จะค่อย ๆ ดีขึ้น