ความรู้นั่นแหละตัวอุปสรรค

อุปสรรคใหญ่ของพวกเราก็คือ

การเรียนรู้ให้มากๆ แล้วก็ติดความรู้  ติดการอ่านเหมือนกับติดฝิ่น

ยิ่งเรียนรู้มากก็ยิ่งติดมาก ถกเถียงกันมาก อภิปรายกันมาก เถียงกันเพียงเพื่อให้ได้เถียงก็พอใจแล้ว

เอาไว้แสดงภูมิอวดกัน แสดงความเฉียบแหลมในเรื่องทฤษฎีเกี่ยวกับชีวิตที่จำมาจากคนอื่น

จำมาจากหนังสือ หรือคิดๆนึกๆ เอาด้วยเหตุผลอันซับซ้อน ไม่ใช่พูดออกมาจากประสบการณ์ทางจิตวิญญาณส่วนลึก และการพูดมาก ก็ไม่ได้เป็นประโยชน์เกื้อกูลชีวิตในด้านในของเราเลย