ความรู้นั่นแหละตัวอุปสรรค
อุปสรรคใหญ่ของพวกเราก็คือ
การเรียนรู้ให้มากๆ แล้วก็ติดความรู้ ติดการอ่านเหมือนกับติดฝิ่น
ยิ่งเรียนรู้มากก็ยิ่งติดมาก ถกเถียงกันมาก อภิปรายกันมาก เถียงกันเพียงเพื่อให้ได้เถียงก็พอใจแล้ว
เอาไว้แสดงภูมิอวดกัน แสดงความเฉียบแหลมในเรื่องทฤษฎีเกี่ยวกับชีวิตที่จำมาจากคนอื่น
จำมาจากหนังสือ หรือคิดๆนึกๆ เอาด้วยเหตุผลอันซับซ้อน ไม่ใช่พูดออกมาจากประสบการณ์ทางจิตวิญญาณส่วนลึก และการพูดมาก ก็ไม่ได้เป็นประโยชน์เกื้อกูลชีวิตในด้านในของเราเลย