ต้องไปแบบรถเร่ฉายหนังขายยา ค่ำไหนนอนนั่น มีรถตู้หนึ่งคันบรรทุกสิ่งของทุกอย่าง และเจ้าหน้าที่ 2-3 ชีวิต

         จากเด็กอิสานของแท้ เรียนจบ มสธ.เทียวไล้เทียวสอบอยู่หลายที่ กว่าจะได้งานทำ  แต่การสอบครั้งใดก็ไม่หนักใจเท่ากับการสอบเป็นพนักงานของสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง  เพราะขณะนั้น ปี 2533  คนอิสานที่รู้จักยางพารามีน้อยมาก  และกระผมก็เป็นหนึ่งในจำนวนนั้น  แต่จำเป็นต้องสอบเพราะต้องการ...งาน

        จากคนที่ไม่เคยเห็นต้นยางพาราเลย  ผมอ่านหนังสือเกี่ยวกับยาง  แล้วเก็บความรู้ให้ได้มากที่สุด  แล้วก็...สมหวังน่ะครับ  ได้บรรจุงานสมใจ  และทำงานครั้งแรกที่ สกย. จ.ขอนแก่น  (ซึ่งตั้งในปี 2532 )  ผมจึงเป็นพนักงานรุ่นต้นๆ  แม้มิใช่รุ่นแรก รุ่นบุกเบิก  แต่ผมก็มีความภาคภูมิใจว่า ผมเป็นส่วนหนึ่งเล็กๆ ที่ทำให้ยางพาราเพิ่มพื้นที่ปลูกในภาคอิสาน 

        เรื่องความรู้เรื่องยางไม่ต้องห่วง  ถึงแม้ขณะสอบจะไม่เคยเจอกัน  เพราะคนเราต้องใฝ่เรียนรู้ และศึกษา  อบรม อยู่เป็นประจำ รวมทั้งการกรีดยาง  การทำยางแผ่น ฯลฯ 

        การส่งเสริมปลูกยางในภาคอิสาน ช่วงต้น มีอุปสรรคมากมาย (แต่ตอนนั้นสนุก  ท้าทายดี) เมื่อไปประชาสัมพันธ์ให้เกษตรกรผู้สนใจที่จะปลูกยาง ซึ่งรับผิดชอบพื้นที่อิสานทั้งหมด ต้องไปแบบรถเร่ฉายหนังขายยา  ค่ำไหนนอนนั่น  มีรถตู้หนึ่งคันบรรทุกสิ่งของทุกอย่าง และเจ้าหน้าที่ 2-3 ชีวิต โดย

  • เข้าพบผู้ใหญ่บ้านแจ้งว่ามาจากหน่วยงานใด 
  • มีวัตถุประสงค์อะไร
  • และ ขอฉายหนัง ? แห่รถประชาสัมพันธ์ให้คนมาดูหนังช่วงค่ำ
  • ตั้งเครื่องเสียง  เครื่องฉาย 
  • ฉายหนัง ตัวอย่าง  เช่น  เพลง  ตลก  หมอลำ  ให้ผู้คนมากพอสมควร จึง...
  • ฉายหนังของแท้  เรื่องยางพารา
  • ตอบข้อซักถาม
  • รับสมัครสมาชิกผู้สนใจ

         ทำอยู่เช่นนี้ ประมาณ 2-3 ปี  ท่านคิดดูว่าประสบการณ์ฉายหนังเร่ จะขนาดไหน  และไปตระเวณเกือบทั่วทุกพื้นที่อิสานของหมู่เฮา

          พบกันคราวหน้าใน  ภาค 2.....สวัสดีครับ...