วันนี้นั่งขึ้นเวร (รับบุญ) กับเขา ไม่ทราบว่าเป็นงานบุญประเพณีประจำปีของอำเภอ ขอบอกว่าเชยมาก ๆ ได้ซึมซับวัฒนธรรมของท้องถิ่น ร่วมสิบกว่าปี

       มีความแตกต่างในความเหมือน ทุกครั้งที่จัดเวร คนเดิมหรือคนพื้นเพไม่ขอขึ้นเวรกัน แต่เราเป็นคนไกลต่างถิ่น ไม่ทราบความเป็นมา

      เจอครั้งแรก นับว่าสาหัสมาก ทั้งอุบัติเหตุจราจร อุบัติเหตุจากการทำร้ายร่างกาย ส่งต่อต่างจังหวัดอุตลุด แทบสลบ

      งานบุญจริงหรือในใจข้าพเจ้าอยากขัดแย้ง

    สิ่งที่เราเห็นว่ามีงานบุญ มีการเรี่ยรายเงินเพื่อจ้างมหรสพมาสมโภช ครั้งละเป็นแสน ๆ แทนการสร้างโบสถ์ตามวัตถุประสงค์ของงานวัด ตามมาด้วยการสังสรรค์กันด้วยเหล้ายาดอง ผลลัพธ์ ตามสโลแกน เมาแล้วขับ  หามส่งโรงพยาบาลทุกราย

    เอะอะก็ตีหัวกันแตก  ยิงกันเปรี้ยงปร้าง

   ใกล้งานบุญ หรือประเพณีสำคัญทีไร ข้าพเจ้าแปลกใจเมื่อร้านค้า (ที่รู้จักกันดี) เตรียมเงินเพื่อซื้อเหล้า เข้าร้านมาตุน ชนิดที่ว่ารถเหล้าเป็นคัน ๆ วิ่งเข้าที่นี่   ข้าพเจ้าตกใจ แต่เขากลับสนุกสนาน นี่เป็นโอกาสทองของเขา ที่จะแสวงหารายได้จากเทศกาลงานบุญนี้

  เมื่อมีการมอมเมา ปัญหาสารพัดตามมา ไม่จบสิ้น ตั้งแต่อุบัติเหตุ หรือ แม้กระทั่งเรื่องชู้สาว ผิดลูกผิดเมียหรือสามีชาวบ้านมีเกลื่อนกลาด นี่หรืองานบุญ?

  เรื่องบุญ เขาก็อยากจัดกันดี แต่ค่านิยมและสังคมเปลี่ยนไป ทำให้จิตใจเสื่อมโทรม

  เราจะทำอย่างไรกันดีกับสังคมที่นับวันจะเสื่อมถอยลงไป    ดูแล้วก็นั่งปลง