ไม่ถึงแปดโมงดี ก็มาถึงอัมพวา เร็วจริงๆเส้นทางสายนี้ น่าใช้มาก หากจะมุ่งลงใต้ช่วยร่นเวลาได้เยอะเชียว

21 ก.พ. วันมาฆบูชา

วันนี้วันหยุด ตื่นแต่เช้าด้วยความอยากลองของใหม่ ถนนวงแหวนรอบนอก สะพานกาญจนาภิเษก

เขาว่าสะดวกยิ่งนัก ช่วยในการสัญจรไปเส้นทางภาคใต้ได้ดีเป็นอย่างยิ่ง ช่วงนี้ยังเปิดให้ใช้ฟรีเสียด้วย

ต้องลองๆ

ออกเดินทาง 07.10 น. ไปขึ้นวงแหวน ตรงช้างสามเศียร เลยปู่เจ้าสมิงพรายไปหน่อย รถรายังโล่ง

ทางดี ขับไม่นานก็ได้ข้ามสะพานขึงอีกแห่งของเมืองไทย(เป็นสะพานขึงที่มีช่วงกลางแม่น้ำยาวที่สุดในประเทศ) สะพานนี้ใช้ชื่อว่า สะพานกาญจนาภิเษก

สะพานสวยงามดี ช่วงทางที่ผ่านก็จะว่างๆโล่งไม่ค่อยมีชุมชมเพราะไม่งั๊นคงเวนคืนกันลำบาก

ไปแยกออกจากถนนวงแหวนที่ ถนนพระรามสอง เลี้ยวซ้ายไปทางปากท่อ

 

ไม่ถึงแปดโมงดี ก็มาถึงอัมพวา เร็วจริงๆเส้นทางสายนี้ น่าใช้มาก หากจะมุ่งลงใต้ช่วยร่นเวลาได้เยอะเชียว

ไม่งั๊นต้องผ่านเมืองเข้าไปข้ามพระรามเก้า กว่าจะฝ่าออกมาก็เอาเรื่องอยู่

 

ไม่ได้แวะอัมพวา เพราะเป้าหมายที่ตั้งใจมาคือตลาดน้ำดำเนินสะดวก ราชบุรี เลยอัมพวามาสัก 20 กิโลฯ

ช่วงนี้เส้นทางวกวนหน่อย ดูป้ายไม่ดีมีสิทธิหัวหมุนได้ง่ายๆ

ยิ่งใกล้ตลาดน้ำฯ รถนักท่องเที่ยวยิ่งเยอะ ส่วนใหญ่เป็นรถตู้ รถบัสก็มีบ้างแต่ไม่มากนัก

เลี้ยวเข้าทางตลาดน้ำ บรรดาคนโบกรถให้เข้าไปใช้บริการท่าเรื่อ มีมากมายเหลือเกินต่างพยายามโบกให้

เราเลี้ยวเข้าไปให้ได้ แต่ด้วยความที่เคยมา เลยขับมุ่งมาจอด ที่จุดจอดของตลาดน้ำเอง

ค่าจอดรถ ยี่สิบบาท จ่ายเสร็จเดินชมตลาดและแวะกินก๋วยเตี๋ยวเรือริมคลอง แต่เรือไม่ได้อยู่ในน้ำหรอกนะ

เป็นก๋วยเตี๋ยวเรือลอยได้(ตั้งไว้บนคานไม้) ได้เงินเราแค่ชามเดียวด้วยว่ารสชาติยังไม่โดนใจนัก

 ตลาดน้ำ

เดินมาหาเรือพายจะเข้าไปชมบ้านสวนเสียน่อย ค่าเรือเหมาลำ 300 บาทก็โอเคนะ พอไหวๆ

ลงเรือมาเพื่อพบกับการจราจรทางน้ำที่ต่างกับชื่อตลาดมากทีเดียว

เพราะที่นีชื่อ ดำเนินสะดวก แต่จริงๆแล้ว ดำเนินไม่สะดวกยิ่งนัก แค่ลงเรือก็แย่งเรือกันจะแย่แล้ว

ลงเรือมาได้ คนพายก็แย่งกันพายเบียดเสียกันไป บางจังหวะเรือที่มีเครื่องยนต์ก็แหวกมาแทรก

ด้วยความเร็วและแรงของเครื่อง คนพายเรือบางคนออกอาการรู้เลยว่าไม่ถูกกันมาก่อน

นี่ไม่นับการพายแวะแต่ร้านขายของที่ระลึกต่างๆ ไม่ได้เห็นวิถีชีวิตริมคลองอะไรหรอก

ช่วงไหนไม่มีร้านค้าก็มีกองขยะและอะไรต่อมิอะไร อิเหละเขะขละ(ไม่รู้เขียนถูกไหม)

มีพาแวะจุด ที่บอกว่าเป็นเตาเคี่ยวน้ำตาลมะพร้าว ขึ้นไปไม่เห็นเขาจะเคี่ยวอะไรจริงจัง

มีเตา(โชว์)อยู่เตานึงติดไฟไว้ แล้วก็ขายของกันไป ของที่วางขายก็เก่าฝุ่นเกาะจนเขราะ

ออกจากจุดนี้ก็พาสู่การเดินทางขากลับ

เช่นเดิม พาแวะร้านขายของอีกเช่นกัน ก็ได้ผลไม้ติดมือมาบ้างด้วยราคาที่แพงกว่าตลาดทั่วไป

แต่ด้วยความสงสารป้าคนขายแก ออดอ้อนพร้อมส่งสายตาละห้อยๆ ก็เอามาๆ

เรือเทียบท่าก็ต้องรีบกุลีกุจอขึ้นฝั่ง เพราะฝรั่งชุดใหญ่รอลงเรือกันมากมาย

ดีนะที่เรามาเช้าหน่อย ไม่งั๊นคงจะหนักกว่านี้

 

สรุปว่าการเดินทางรอบนี้บรรลุวัตถุประสงค์การทดลองเส้นทางสายใหม่ และการข้ามสะพาน

กาญจนาภิเษกครั้งแรก ส่วนเป้าหมายรอง ตลาดน้ำดำเนินฯไม่ประทับใจอย่างแรง