จากที่ได้ชมวีดีทัศน์เรื่อง"ท่องวังอ้อ" ซับตำนานทุนชีวิต คน ป่า น้ำ
เป็นโครงการรูปแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของบ้านวังอ้อ
ตำบลหัวดอน อำเภอเขื่อนใน จังหวัดอุบลราชธานี
บ้านวังอ้อมีพื้นที่ป่าที่มีความสมบูรณ์ แต่ต่อมาก็เริ่มมีการบุกรุกของนายทุนเข้าไปตัดไม้ทำลายป่า โดยที่ชาวบ้านในพื้นที่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจ อีกทั้งบ้างคนก็เข้าไปตัดไม้ทำลายป่าด้วย จนกระทั่งเมื่อพระบาทสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถฯ ได้เสด็จมาที่หมู่บ้าน และได้ทรงมีพระราชเสาวนีย์กับชาวบ้านว่าขอให้ทุกคนช่วยกันดูแลป่าชุมชน ชาวบ้านก็ได้ให้คำปฏิญาณว่าต่อไปจะดูแลป่านี้เป็นอย่างดี เพื่อเก็บไว้ให้ลูกหลานได้เห็นต่อไป จากวันนั้นเป็นต้นมาชุมชนบ้านวังอ้อจึงมีวิธีชีวิตที่ผูกพันกับป่า และสายน้ำมาเป็นเวลายาวนาน และมีความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนกับผืนป่าดงใหญ่ และลำเซบาย ซึ่งในแต่ละช่วงของกาลเวลาได้บ่มเพราะคุณค่าและความหวงแหนทรัพยากรธรรมชาติ
ต่อมาบ้านวังอ้อถูกจัดเป็นพื้นที่ของแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดอุบลราชธานี ได้มีการเข้าไปจัดการอบรมเกี่ยวกับการอนุรักษ์พื้นที่ป่าจนชุมชนได้ตระหนักถึงความสำคัญของการรักษาป่าต้นน้ำได้ อ.กาญจนาเป็นผู้บุกเบิกในการจัดการท่องเที่ยวในพื้นที่ ชาวบ้านเริ่มเรียนรู้การทำงานเป็นกลุ่มมีการใช้เทคนิคการวิเคราะห์ชุมชน คือการเรียนรู้และรู้จักตนเองมากขึ้น นอกจากนี้ยังได้ช่วยเหลือตนเองให้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สมบูรณ์ โดยก่อนที่จะเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างเป็นทางการก็ต้องมีการซักซ้อมการพูด การบรรยาย จากนั้นเมื่อมีนักท่องเที่ยวเข้าท่องเที่ยวก็ทำให้พบกับทั้งปัญหาและข้อเสนอแนะต่างๆเพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงต่อไป โดยชาวบ้านจะทำการประชุม ถอดบทเรียนมีการจดบันทึกข้อมูลต่างๆเพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาชุมชนให้สืบต่อไป
ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับการอนุรักษ์ป่าชุมชนให้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวนิเวศน์เชิงเกษตร โดยมีการวิจัยและการช่วยเหลือจากนักวิชาการ การท่องเที่ยวในครั้งนี้มีการใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านและศิลปวัฒนธรรมในชุมชนเข้ามาช่วยเช่นการต้อนรับนักท่องเที่ยว เช่นการใช้บายศรีสู่ขวัญในการต้อนรับนักท่องเที่ยว มีการจัดสถานที่ท่องเที่ยงให้เป็นฐานความรู้ต่างๆ นอกจากนั้นยังได้เรียนรู้เกี่ยวกับฐานทรัพยากรกับการพัฒนาชุมชน ได้รู้ความหมายของการพัฒนาที่ยั่งยืนว่าเป็นคำที่มีพื้นฐานมาจากหลักปรัชญาเศรษฐกิจแบบพอเพียง หมายถึง การพัฒนาคนให้มีคุณภาพ การเพิ่มผลผลิตและการใช้หรือจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอย่างชาญฉลาดรู้จักถนอมในการใช้ทรัพยากรธรรมชาติเป็นการพัฒนาที่ต้องคำนึงถึงความเป็นองค์รวมของทุกๆ ด้าน อย่างสมดุลบนพื้นฐานของทรัพยากรธรรมชาติ ถูมิปัญญาและวัฒนธรรมไทย ด้วยการมีส่วนร่วมของประชากรทุกกลุ่ม ด้วยความเอื้ออาทร พึ่งพาตนเอง โดยมีคุณภาพชีวิตที่ดีเท่าเทียม
