พุทธวิธีของการครองใจคน  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">  สังคหวัตถุ 4 คือ การปฏิบัติเพื่อยึดเหนี่ยวใจซึ่งกันและกันให้รักใคร่กัน ไม่ว่าเราจะอยู่ในฐานนะใดก็ตามถ้าสามารถที่จะยึดปฏิบัติได้ก็จะอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ซึ่งประกอบด้วย</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">1.    ทาน = การให้</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">2.    ปิยวาจา = การพูดคำอันเป็นที่รัก</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">3.    อัตถจริยา = การทำตนให้เป็นประโยชน์ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">4.    สมานัตตา = การวางตนให้เหมาะสมอย่างสม่ำเสมอ </p>ทาน  โดยธรรมชาติแล้วคนเราไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่จะมีความอยากอยู่ตลอดเวลาดังนั้นเมื่อเราเปลี่ยนแปลงตนเองมาเป็นผุ้ให้ด้วยความเต็มใจอย่างปรารถนาดีคนรับก็จะปลาบปลื้มยินดีโดยการให้ทานสามารถทำได้3 ประการคือ <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">-        อามิสทาน เป็นการให้สิ่งของ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">-        วิทยาทาน  เป็นการให้ความรู้ทางโลก</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">-        ธรรมทาน เป็นการให้ความรู้ทางธรรม</p>-   อภัยทาน เป็นการทำทานที่สำคัญที่สุด คงเป้นเรื่องธรรมดาที่จะต้องมีการทะเลอะกันแต่ต้องรู้จักรักและเมตตาเพียงเท่านี้ก็จะเป็นสุขและมีแต่คนรัก           ปิยวาจา    คำพูดเป็นสิ่งที่สามารถบั่นทอนและให้กำลังใจคนได้มากที่สุดซึ่งถือได้ว่ามีความสำคัญอย่างมากต่อมนุษย์ คำพูดแบ่งออกเป็น <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">1.    คำจริง</p>2.    คำสุภาพ 3.    คำพูดที่พูดแล้วเกิดประโยชน์  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">4.    จิตเมตตา</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">5.    พูดให้ถูกกาละเทศะและสถานที่</p>         ดังนั้นการพูดคำหยาบก็เปรียบเสมือนกับการเอาก้านบัวที่มีหนามมาแหย่หูดังนั้นควรพูดให้มีหางเสียงโดยต้องพิจารณาก่อนการพูดดังนี้ เลือกจังหวะก่อนพูด ชมก่อนเตือน  ยิ้มก่อนติ  พูดแต่เรื่องจริง  พูดแล้วให้เกิดประโยชน์ นอกจากนี้การลดทิฐิลงจะทำให้เรามีชีวิตที่เป็นสุขมากกว่าเดิมและเป็นการให้ที่ไม่ต้องลงทุนมากด้วย        อัตถจริยา  แบ่งออกเป็น การทำตนให้เป็นประโยชน์หมั่นปรับปรุงความรู้ตลอดเวลาและต้องกระทำควบคากับการทำความดีแล้วนำศักยภาพของเราไปช่วยเหลือผู้อื่นและการทำประโยชน์ให้กับผู้อื่น       สมานัตตา  เป็นการทำตนให้สม่ำเสมอ การวางตนของเราให้เหมาะสมกับฐานะซึ่งคนเรามีด้วยกันหลายฐานะและบทบาทต้องทำตนให้เหมาะสมกับฐานะนั้น โดยจะต้องศึกษาและปฏิบัติให้สมบูรณ์และที่สำคัญ คือการทำตนให้สมกับการเป็นคนดีอย่งเสมอต้นเสมอปลาย ไม่ลืมกำพืดตนเองและเมื่อเห็นผู้อื่นได้ดีกว่าเราก็ต้องยินดีอย่างเต็มใจไม่กลั่นแกล้ง