เมื่อฉันโดนกระแทกอย่างแรงจากด้านหลัง ทำให้ฉันหล่นจากจุดที่ฉันยืนรอรับน้ำส้มคั้นอยู่ โดยไม่มีใครคาดคิด และรวดเร็วพอที่จะช่วยฉันได้ ขณะลอยละลิ่วลงสู่พื้นเบื้องล่างหูของฉันได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจของเจ้านาย...” ว้ายยยย.....” จากนั้นทุกอย่างก็ดับมืดลง... บ้านฉันอยู่ลำปาง ฉันต้องจากพ่อแม่ เดินทางมาทำงานที่กรุงเทพ พร้อมพี่น้องของฉันทุกคน รูปร่างพวกเราแสนจะบอบบาง จะทำงานรับใช้เจ้านายได้ดีขนาดไหนเราไม่แน่ใจ แต่เราก็ถูกฝึกมาอย่างดี เราขึ้นรถมาคันเดียวกัน เราถูกแยกย้ายกันไปทำงานในที่ต่าง ๆ กัน พวกเราไม่มีใครร้องไห้เมื่อแยกจากกัน เพียงแต่สัญญากันไว้ ว่าวันหนึ่งเราคงได้อยู่พร้อมหน้ากันอีก แต่จนบัดนี้เราไม่มีโอกาสได้ติดต่อกันเลย โลกช่างกว้างเหลือเกิน ชาตินี้ฉันไม่รู้ว่าจะได้พบหน้าพ่อแม่พี่น้องอีกหรือไม่ งานฉันก็ไม่ได้หนักมากนัก ฉันมารับใช้นายเป็นเวลา ๖ เดือนแล้ว แม้นว่าเป็นงานที่ไม่มีเงินเดือน ไม่มียศศักดิ์ แต่ฉันดีใจที่เจ้านายเลือกฉันมาใช้งาน และดูแลฉันอย่างทนุถนอม เจ้านายหวงแหนฉันมาก บางครั้งก็พาฉันไปเทียวไกล ๆ เช่นไปเที่ยวภูเขา หรือชายทะเล ฉันมีความสุขมาก และฉันก็ดีใจที่แลเห็นเจ้านายฉันมีความสุข... บางครั้งฉันก็ได้พบเพื่อน ๆ เวลาที่เจ้านายจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ที่บ้าน มีเพื่อนของเจ้านายมาร่วมงานมากมาย ในงานมีการละเล่นสนุกสนาน เพื่อน ๆ ฉันต้องรับใช้เพื่อนของเจ้านาย เมื่องานสังสรรค์เสร็จเราก็ได้มารวมกลุ่มคุยกันให้หายคิดถึง ก่อนที่จะแยกย้ายกันไป... วันนี้เจ้านายอยากดื่มน้ำส้มสด ฉันก็ถูกสั่งให้ไปรอรับที่โต๊ะในครัว ซึ่งอยู่ติดกับห้องอาหารที่เจ้านายนั่งรออยู่ แม่ครัวใจดีกำลังคั้นส้มอยู่อย่างขมีขมัน ส่วนฉันกำลังชื่นชมความงามของเจ้านาย วันนี้เจ้านายแต่งชุดสีชมพูสวยมาก สีเหมือนชุดทำงานของฉัน กำลังเพลินกับความงามของเจ้านาย ก็ได้ยินเสียงเจ้านายถามแม่ครัวใจดีว่า ”เสร็จหรือยังจ๊ะ” เสียงแม่ครัวใจดีตอบว่า “เสร็จแล้วค่ะ” ฉันเหลียวไปมองตามเสียงของแม่ครัวใจดี จังหวะนั้นเองแม่ครัวใจดีก็หันกลับเพื่อเอาน้ำส้มมาให้ฉัน ศอกของแม่ครัวใจดีก็มาโดนตัวฉันโดยมิได้ตั้งใจ................. สวัสดีครับ
</ul>
สวัสดีความบอบบางที่แผ่วผิว.....
ที่สุดทุกสิ่งถึงจะแข็งแกร่ง หรือบอบบางปานใด ก็ไม่มีวันเที่ยง หมดเวลา หมดหน้าที่.....แล้วก็อำลาจากกันไป......
ขอบคุณ คุณแก้วใส ทีเต็มใจทำหน้าที่ของตนด้วยความเบิกบาน ละเอียดอ่อน เอื้ออาทรรอบข้าง เท่านี้ก็เพียงพอและคุ้มค่า กับครั้งหนึ่ง ที่ได้เกิดมาบนโลกนี้ เหมือนใครอีกหลายๆคน....
หัวใจมนุษย์บอบบางยิ่งกว่า และเข้มแข็งในเวลาในรวดเร็ว เพียงแค่ กำลังใจ อิอิ
สวัสดีครับน้องอ้อย
ขอบคุณครับสำหรับ...Happy Valentine Day ค่ะขอให้มีความสุข สมหวัง และมีสุขภาพแข็งแรงเช่นกันนะค่ะ ทันสมัยจังหูน้องสาวเรา...
โชคดีนะครับ
สวัสดีครับคุณตันติราพันธ์
ยินดีด้วยครับ...สำหรับความบอบบางที่แข็งแกร่ง
โชคดีครับผม
สวัสดีครับครูเอ
ชีวิตหนึ่งของเรา....ย่อมมีค่ามหาศาลสำหรับเรา
สู้ ๆๆๆๆๆ......
สวัสดีครับคุณ RAK-NA
ยินดีครับกับความแข็งแกร่งแห่งหัวใจ
โชคดีครับผม
สวัสดีครับ นายช่างใหญ่
สวัสดีครับคุณเกษตรยะลา
แลรูปสุดท้ายประกอบครับ...จะแลเห็นชัดเจน...ทำแบบหนังหรังไง...อิอิ
โชคดีครับผม
สวัสดีครับอ.ลูกหว้า
ในที่สุดอาจารย์ลูกหว้าก็เรียงเลขหนึ่งถึงสิบถูกอีกครั้ง..อิอิ.ล้อเล่นครับ
เป็นการเล่าจากมุมมองที่เป็นตัวแสดงครับ
ขอบคุณครับ
ว้า ...เสียดายจัง
แฮะ ๆๆ
สวัสดีครับคุณกาแคว
สีชมพูเสียด้วยครับ ใช้งานแค่ ๖ เดือนเอง...อิอิ
โชคดีน้องเหอ
หวัดดีค่ะท่านพี่นายช่างใหญ่แห่ง gotoknow เนาะ
ขอให้นายช่างมีความสุขและมีความรักทุกอย่างในโลกนี้ทุกวันคะ
สวัสดีครับคุณ Sasinanda
ขอน้อมรับสำหรับไมตรีและความปรารถนาดี...
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์แอน.เหอ
ขอบคุณที่มาแจกความรัก...และให้มีความสุขมากๆ กับงานที่ทำ
ก็ขอให้โชคดีแหละครับ
สวัสดีครับอาจารย์นก
รักมากก็ทุกข์มาก...แต่ไม่เป็นไรครับทุกอย่างก็ทุกอย่าง...อิอิ
ขอบคุณครับผม