ผมกลับจากยโสธรมาถึงบ้านตากเวลา 10.30 น. ของวันอังคารที่ 21 กุมภาพันธ์ ก็ขึ้นมาทำงานเลย ผมลืมไปว่าทีมงานของบางระจันมาดูงาน พอมาถึงก็เป็นช่วงแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันของทีมคร่อมหน่วยงานของทั้ง 2 โรงพยาบาล อยู่ ทางศูนย์คุณภาพบอกว่าขอหมอบรรยายเวลา 11.30-12.30 น. พอถึงเวลาผมก็พูดคุยกับทีมงานของบางระจันว่าจะเป็นการซักถามหรือบรรยาย เขาขอให้บรรยาย แต่ผมดูเวลาแล้วไมกนัก จึงพยายามกลั่นเอาที่เน้นๆชัดๆมาพูด

               ผมพูดถึงเรื่องการทำให้เกิดคุณภาพนั้นต้องเกิด 2 รู้และ 1 มุ่งมั่น โดยเน้นสไลด์นี้มาก โดยผมได้เล่าว่าถ้าจะเกิดคุณภาพจะต้องให้คนทำคุณภาพเขารู้ก่รอว่าคุณภาพคืออะไร เช่นถ้าเป็นคนขับรถ คุณภาพของงานขับรถคืออะไร ก็ได้คำตอบมาว่าต้องปลอดภัย ต้องพอใจและต้องทันเวลา ซึ่งก็คือคุณภาพของงานบริการพาหนะ นั่นเอง ผมก็ถามคนขับรถที่มาด้วยว่า ใช่ไหม เขาก็บอกว่าใช่ แล้วผมถามต่อว่าถ้าทำงานขับรถให้มีคุณภาพแบบนี้ ทำได้ไหม เขาก็บอกว่าทำได้ ไม่ยากเพราะรู้ว่าจะต้องทำให้ปลอดภัย ทันเวลา ประทับใจ แค่นี้ผมว่าถ้าเขาทำได้ ของเขาก็ผ่านHAแล้ว โดยไม่ต้องไปดูเกณฑ์การประเมินเลยด้วยซ้ำไป ในทำนองเดียวกันเมื่อเทียบกับแผนกอื่นๆก็คิดแบบเดียวกัน ทุกคนก็จะรู้ว่าคุณภาพไม่ใช่เรื่องยาก

               ผมเล่าต่อไปเรื่องการบูรณาการเครื่องมือต่างๆเข้าด้วยกันตามตัวแบบบ้านคุณภาพสร้างสุขที่ทำตามบันได 10 ขั้น โดยเน้นการทำ 5 ส ที่ลงถึงงานประจำจริงๆ โดยทำให้ผู้ป่วยปลอดดภัย ไม่ใช่มัวทำป้าย ทำบอร์ดกันอย่างเดียว ก็จบ 10 ขั้นภายในเที่ยงครึ่งจริงๆ

               การบรรยายครั้งนี้ ทำให้ผมได้คิดว่า ถ้าผมเดินหรือManagement by walkingเรื่องทำความรุ้จักตัวคุณภาพของหน่วยต่างๆในโรงพยาบาลอีกครั้ง จะทำให้คนของโรงพยาบาลบ้านตากเข้าใจคุณภาพมากขึ้นอีกได้ เวลาขอReaccreditน่าจะง่ายขึ้น