เรื่องเล่าจากโรงทอ

เมื่อวานมาถึงขอนแก่นตอนเที่ยง กว่าจะจัดการเรื่องต่าง ๆได้ลงตัวก้ใช้เวลาเกือบเย็น ดังนั้นมามารขอนแกนเมื่อวานจึงไม่ถือว่าได้งานอะไร  แต่วันนี้งานการที่กะเกณฑ์ไว้ว่าจะมาสะสางก็สำเร็จลงไปได้

วันนี้ผมเข้ามาที่ศูนย์วิจัยพหุลักษณ์ฯอันเป็นองค์กรที่ให้ทุนในการศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาลายผ้าไหมมัดหมี่ของช่างพื้นบ้านอีสานโดยใช้เทคนิคและเทคโนโลยีแบบเดิมแต่ปรับลวดลายใหม่ งานนี้ผ่านไปครึ่งทางแล้วและวันนี้ก็เป็นโอกาสดีที่ผมเข้ามาส่งรายงานวิจัยระยะที่ 1

ส่วนงานระยะที่สองนั้นได้เริ่มมาตั้งแต่ตอนหลังเก็บเกี่ยวแล้ว ตอนนี้ก็เหลือลายผ้าอีกไม่เยอะ ในระยหว่างการทอผ้าก็เก็บข้อมูลไปเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้นักตัวเองมาก แต่เอาเข้าจริง ๆ ก็เหนื่อยอยู่พอควร เพราะต้องมานั่งปรับภาษาใหม่กัน เพราะผู้ทรงคุณวุฒิบางท่านไม่ชอบภาษาที่ผมใช้เท่าไหร่นักเพราะเห็นว่าไม่เป็นภาษาวิชาการ เพราะดูเป็นนิยายและสารคดีไป อิอิ (ก็ผมชอบแบบนี้นะ)

เมื่อทอผ้าเสร็จแล้ว ก็คงถึงคิวที่ต้องเชิญนักวิชาการที่เชี่ยวชาญด้นการทอผ้าพื้นบ้านมาช่วยวิเคราะห์วิจารณ์และนำไปปรับปรุงลวดลายเพื่อจัดแสดงนิทรรศการต่อไป ซึ่งคาดว่าจะออกแสดงที่เชียงใหม่เป็นที่แรกและจะลงมาแสดงที่เมืองบางกอกสุดท้ายค่อยมาจบลงที่บ้านเรา

อย่าลืมตามให้กำลังใจด้วยนะครับทั้งชาวเชียงใหม่และชาวบางกอก