เมื่อนั้น….
ทศกัณฐ์จอมโหดพิโรธใหญ่
ยกทัพออกกรุงลงกาในทันใด
เพื่อจะไปทำศึกกับองค์ราม
ทั้งรถถังยานเกราะเหาะข้ามฟ้า
เอฟสิบห้าเอฟสิบหกอีกพันสาม
มีทหารอีกเจ็ดหมื่นคอยติดตาม
น่าเกรงขามเสียงกึกก้องท้องธานี
ผ่านปราสาทบนยอดเขาสูงเสียดฟ้า
ที่นามว่าโอลิมปัสรัฐกรุงศรี
ทันใดนั้นเทพซีอุสทรงฤทธี
เหาะตามจะราวีหรืออย่างไร
จนมาทันพลันพุ่งเข้ามาหา
หยุดตรงหน้าทศกัณฐ์พลันสงสัย
กระเป๋าตังค์ของท่านทำตกไว้
ทศกัณฐ์กล่าวขอบใจด้วยไมตรี

.............................................................................................

ตดดี ๆ มีศิลป์กลิ่นไม่เหม็น
ตดไม่เป็นดังป๊าดสาดเป็นฝอย
ตดอุบาทว์กากกระเซ็นเหม็นทั่วซอย
ตดอร่อยตดเป็นเพลงบรรเลงเพลิน

................................................................................

ใช่เป็นเพียงบทกวี ที่อ่อนไหว
แต่ส่วนหนึ่ง คือเสียงใจ ที่ขับขาน
ใช่เป็นเพียงเสียงลมที่พัดผ่าน
แต่ในนั้นมีตดฉัน ล่องลอยไป

......................................................................................

แดดจาง ใส…ใส
เมฆกลิ้งไปเกลือกมา
เห็นนกน้อยลอยตุ๊บป่องบนท้องฟ้า
อุจจาระลงมา โดนหน้า…สบายใจ

.......................................................................

สักวาหน้าหนาวสาวนอนตด
เหม็นไปหมดตลบมุ้งยุงบินหนี
กลิ่นของนางเหม็นดั่ง DDT
ยุงบินหนีเพราะกลิ่นของตดนาง
  .................................................................................................

ทะเล...หาดทราย...เกลียวคลื่น
ลมพัด...เย็นรื่น...ไหวไหว
คลื่นซัด...มาพลัน...หวั่นใจ
กางเกงใน...หลุดหาย...กลางทะเล .

.........................................................................

ตั้งใจเรียนรับรู้ที่ครูสอน
ก่อนจะนอนทบทวนในเนื้อหา
ตื่นตอนเช้าเฝ้าท่องจ้องตำรา
กวดวิชาเพื่อสอบเอนฯมาเป็นปี
แต่ฉันต้องเสียใจเมื่อไม่ติด
แต่ไม่คิดฆ่าตัวตายเพื่อได้หนี
เพราะคิดได้ในบ้านนั้นยังมี
ตำราดีเก็บขายได้หลายตังค์

..................................................................................

ตั้งใจเรียนรับรู้ที่ครูสอน
ก่อนจะนอนทบทวนในเนื้อหา
ตื่นตอนเช้าเฝ้าท่องจ้องตำรา
กวดวิชาเพื่อสอบเอนฯมาเป็นปี
แต่ฉันต้องเสียใจเมื่อไม่ติด
แต่ไม่คิดฆ่าตัวตายเพื่อได้หนี
เพราะคิดได้ในบ้านนั้นยังมี
ตำราดีเก็บขายได้หลายตังค์