เป็นการเรียนรู้เกี่ยวกับเรื่องฐานทรัพยากรกับการพัฒนาชนบท  โดยการเรียนรู้เกี่ยวกับความหมายของการพัฒนาซึ่งการพัฒนาในที่นี้ก็จะหมายถึง การทำให้ดีขึ้น  เป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีการกำหนดทิศทาง หรือการเปลี่ยนแปลงที่ได้วางแผนไว้แน่นอนล่วงหน้า ซึ่งทิศทางที่กำหนดขึ้นจะต้องเป็นของดีสำหรับกลุ่มหรือชุมชนที่สร้างขึ้น   ความหมายของชนบทในที่นี้ก็คือ  เขตที่ตั้งอยู่นอกตัวเมือง ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมตามสภาพ พื้นที่ตั้งกับประชาชนที่อยู่ในชนบทนั้นจะมีความสัมพันธ์ต่อกันด้วย ชนบทแต่ละแห่งย่อมมีความแตกต่างกันไปทั้งทางเศรษฐกิจ สังคม การปกครอง และความเป็นอยู่ของชาวชนบท สังคมมีขนาดเล็กและล้าหลัง  และความหมายของการพัฒนาชนบทซึ่งหมายถึง ลักษณะการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง ที่ตั้งใจกระทำให้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อวัตถุประสงค์ในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชน ในชนบท ทั้งนี้โดยการดำเนินงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สำคัญคือ การปรับปรุงสภาพ การดำรงชีวิตโดยทั่วไปของชาวชนบท เช่น การกินดีอยู่ดีขึ้น การส่งเสริมให้ชาวชนบท มีความสามารถในการพึ่งพาตนเอง ในการปรับปรุงดัดแปลงหรือควบคุมทรัพยากรและ สภาพแวดล้อมในการมีอำนาจต่อรองทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง กับชุมชนภายนอก สังคมชนบทและมีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของชาวชนบทเป็นสำคัญ   จากนั้นอาจารณ์ก็ได้ให้อ่านบทความที่น่าสนใจของอาจารย์ป๋วย  อึ้งภาภรณ์  เรื่อง “คุณภาพแห่งชีวิตปฏิทินแห่งความหวัง : จากครรภ์มารดาถึงเชิงตระกอน” โดยใช้การเปรียบเทียบระหว่างการพัฒนาชนบทกับความต้องการของมนุษย์ว่าจะมีผลสำเร็จได้ดังนี้  1.  ต้องการการดูแลเอาใจใส่จากบุคลใกล้ชิดหรือบุคคลที่เกี่ยวข้อง  2.  ต้องการโอกาส  3.  ต้องการกฎหมายและสิทธิของความเป็นมนุษย์ที่เท่าเทียมกัน 4. ต้องการสื่อที่ดีที่จะช่วยให้เราด้ติดตามและทันกลับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรวมทั้งการรักษาพยาบาลที่รักษาฟรีและถูกวิธี 5. ต้องการระบบสาธารณูปโภคที่ดี 6. ต้องการมีส่วนร่วมกับสังคม 7. อยากจะมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศให้ดีและเกิดประโยชน์ต่อคนในสังคมมากที่สุด  <p> </p>