แผนการทดลองแบบสุ่มโดยสมบูรณ์ CRD : Completely Randomized Design มี9วิธีการทดลองได้แก่T1.ตะไคร้หอมใช้ความเข้มข้น0.2มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัม T2.น้ำมันสะเดาใช้ความเข้มข้น1.0มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT3.น้ำมันมะกรูดใช้ความเข้มข้น0.2มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT4.น้ำมันมะกรูด+หลิวทองใช้ความเข้มข้น0.2มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT5.น้ำมันยูคาลิปตัสใช้ความเข้มข้น0.2มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT6.น้ำมันไพลใช้ความเข้มข้น0.2มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT7.น้ำมันปาล์มใช้ความเข้มข้น1.0มล.ต่อเมล็ดถั่วเขียว300กรัมT8.วิธีควบคุม1(เมล็ดถั่วเขียวแกะกล่อง)T9.วิธีควบคุม2(เมล็ดถั่วเขียวถูกด้วงถั่วเขียวทำลายนาน4เดือน) พบตรวจความแตกต่างกันของค่าเฉลี่ย ทางสถิติ ที่99%(**) C.V.=38.43% โดยสรุปคือ T9 ให้ค่าการนำไฟฟ้าสูงสุด แสดงว่าเมล็ดถูกทำลายมากที่สุดค่าการนำไฟฟ้าสูงสุดที่420.00µs กลุ่มที่สองคือ T6 ได้ค่าการนำไฟฟ้าเฉลี่ยที่ 132.15 µs กลุ่มที่สามคือ T7ได้ค่าการนำไฟฟ้าเฉลี่ยอยู่ที่120.43µs กลุ่มที่สี่ได้ค่าการนำไฟฟ้าระหว่าง 108.10-64.53 µs ได้แก่ T3,T4,T5และT8 จะเรียงค่าจากมากไปหาน้อย กลุ่มที่ห้า คือ T2ได้ค่าการนำไฟฟ้าเท่ากับ54.65 µs กลุ่มที่หก(กลุ่มสุดท้าย)T1ได้ค่าการนำไฟฟ้าเท่ากับ37.33 µs แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ T1คือน้ำมันหอมระเหยตะไคร้หอม ดีที่สุดในการทดลองนี้ป้องกันได้อย่างน้อย4เดือนบ้านสมุนไพร-ODD
การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติของค่าเฉลี่ยการวัดการนำไฟฟ้าของสารละลายของถั่วเขียวที่ถูกด้วงถั่วเขียวทำลาย4เดือนความเข้มข้นที่2(0.2มล./300กรัม ของเมล็ดถั่วเขียว)
น้ำมันตะไคร้หอม ให้ค่าการนำไฟฟ้าต่ำสุดในการทดลองนี้
น้ำมันตะไคร้หอม ให้ค่าการนำไฟฟ้าต่ำสุดในการทดลองนี้ป้องกันได้อย่างน้อย4เดือน