ยุทธศาสตร์นี้เป็นกรอบในการทำงาน กรอบในการคัดกรอง วางตำแหน่งของภาคีจากภายนอกที่จะมาร่วมงาน ว่าเป็น “การร่วมงาน”ในยุทธศาสตร์ หรือเป็นเพียง “ความร่วมมือ”นอกยุทธศาสตร์

เครือข่ายสินธุ์แพรทอง

  พวกเราจะเข้าใจวิธีคิดและกระบวนการทำงานของเครือข่ายสินธุ์แพรทองได้ไม่มากนัก  ถ้าไม่เข้าใจประวัติศาสตร์ของพื้นที่ในเขตของพรรคคอมมิวนิสต์ที่เกิดกรณี “ถังแดง”  รวมถึงการเข้าใจวีถีชาวบ้านและกิจกรรมกลุ่มที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น    

เครือข่ายสินธุ์แพรทองที่เป็นทางการ ก่อตั้งปี 2544 เป็นเครือข่ายที่ประสานการทำงานของหลายหมู่บ้าน  แต่ละหมู่บ้านมีกิจกรรม กลุ่มกิจกรรมของตนเอง  เครือข่ายฯ วางบทบาทของตัวเองอย่างชัดเจนในฐานะ “คุณเอื้อ”  จะสนับสนุนการทำงานของชาวบ้าน หรือองค์กรชาวบ้านเท่านั้น พ่อเล็ก (คุณอุทัย บุญดำ) บอกว่า เครือข่ายไม่ลงมาทำเอง  แต่หนุนเสริมทุกด้านทั้งความรู้  ความคิด  งบประมาณ  แผน   บนฐานแนวคิดชุมชนเข้มแข็ง   

เครือข่ายฯกำหนดยุทธศาสตร์การพัฒนาของตัวเองอย่างชัดเจน ขึ้นไว้บนบอร์ดในห้องประชุมที่ทุกคนเข้ามาก็อ่านได้  จากการพูดคุยเราเข้าใจว่า ยุทธศาสตร์นี้เป็นกรอบในการทำงาน กรอบในการคัดกรอง วางตำแหน่งของภาคีจากภายนอกที่จะมาร่วมงาน ว่าเป็น “การร่วมงาน”ในยุทธศาสตร์ หรือเป็นเพียง “ความร่วมมือ”นอกยุทธศาสตร์

จนถึงปัจจุบันมีภาคีภายนอกมาร่วมงานด้วยถึง 18 ภาคี ในจำนวนนี้มีที่ทำงานร่วมกันอย่างต่อเนื่อง มีประมาณ 7-8 ภาคี  ซึ่งก็คือที่พวกเรา (บอ.ร่วมกับเครือข่ายฯ) เรียนเชิญมาร่วมงานถอดบทเรียนในครั้งนี้  ความสามารถของเครือข่ายฯในการจัดขบวนภายในและจัดแถวขบวนของภาคีภายนอกเป็นสิ่งน่าเรียนรู้   

เหตุผลและความคาดหวังของภาคีในการร่วมงานกับเครือข่ายสินธุ์แพรทอง  

เริ่มต้นด้วยหน่วยงานต่างๆบอกกิจกรรมที่ตัวเองทำงานกับเครือข่ายฯ  เราจดยิกๆ เพราะเป็นคนไม่สามารถจำรายละเอียดอะไรได้มากนัก  แต่จะสนใจเชิงเป้าหมาย  รูปแบบ กระบวนการที่เป็นหลักเชิงยุทธศาสตร์มากกว่า  

หลายหน่วยงานบอกว่า “แนวคิดของเครือข่ายฯเป็นแนวคิดเดี่ยวกันกับหน่วยงาน จึง..มาเติมเต็มกัน..”    ความสัมพันธ์จึงเป็นลักษณะ “พึ่งพาและช่วยเหลือเกื้อกูลกันตามสถานการณ์”  “เป็นเพื่อนและห่วงใยเช่น เมื่อหน่วยงานภายนอกเข้ามาในพื้นที่เยอะแยะ  พื้นที่จะจัดการอย่างไร”  

คุณอนุชาบอกว่า  ภาคีและเครือข่ายมีเป้าหมายร่วมกันคือเรื่องพลังชาวบ้าน   แต่ระยะการก้าวย่างอาจไม่เท่ากัน 

ดูเหมือนเครือข่ายฯ จะเป็น “ผู้ให้” มากกว่า “ผู้รับ”  เพราะใครๆก็เลือกลงมาสร้างเครือข่ายการเรียนรู้  ได้พื้นที่ และได้บทเรียนการทำงานจากลำสินธุ์   มีเพียงอนามัยเท่านั้นที่บอกว่า  “เข้ามาสร้างการตระหนักรู้  ให้เครือข่ายฯ (ในสมัยนั้น)  เห็นความสำคัญต่อเรื่อง สุขภาวะ ของผู้คนในชุมชนมากขึ้น”   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ส่วน ธกส. บอกว่า  ได้ลอกเรียนเรื่องกระบวนการกลุ่ม  การจัดเวทีและการขับเคลื่อนเวทีแบบมีส่วนร่วมไปจากที่นี่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>(ยังมีต่อ)</p><p></p><p></p>