ข่าวการต่อสู้ของชาวบางสะพาน ต่อ รง. ถลุงเหล็กฯ ทำให้หวลระลึกถึง เมื่อปีใหม่ ได้ไปเที่ยวที่ อ. บางสะพาน จ. ประจวบฯ และได้ผ่านไป แม่รำพึง เห็นสิ่งที่เกิดเป็นข้อมูลเชิงประจักษ์ ไม่รู้ข้อมูลเชิงลึกนักของความขัดแย้งนอกจากข่าวที่ได้ติดตาม เพียงแต่วันนั้นที่ได้ไปยืนมอง...พื้นที่แถวนั้น? หาดทราย ป่าชายเลน ป่าพรุ ท้องทะเล ได้แต่รำพึง กับ " แม่รำพึง"ในใจ ..เสียดาย...และขอภาวนาให้อย่ามีเหตุร้ายๆกับใคร เหมือนที่บ่อนอก-หินกรูด อีกเลย ขอความเข้มแข็งสถิตย์กับชาวบางสะพาน อย่างสันติวิธี
ส่งกำลังใจได้ที่
กลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึง
50 ม.1 ต.แม่รำพึง
อ. บางสะพาน จ.ประจวบฯ 77140
เหตุใด ธุรกิจ และสิ่งที่เราเรียกว่าความเจริญ(ทางวัตถุ)จึงต้องเป็นเส้นขนานกับธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม ทุกทีไป ที่บางปะกงก็กำลังเจอปัญหา การสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินลิกไนต์ เหมือนกัน ความจริงธรรมชาติไม่มีวันยอมบรรจบกับสิ่งก่อสร้างทางธุรกิจหรอก คนต่างหาก ที่ยอม และสุดท้ายก็ต้องรับผลกรรมทางสุขภาพที่เสื่อมโทรมอย่าง รวดเร็ว เกินกว่าสาธารณสุข จะเยียวยาได้ทัน ด้วยมลภาวะอยู่ติดกับเราทุกย่างก้าว เมื่อก่อนไม่ค่อยจะมองเรื่องอย่างนี้นัก แต่บัด now รู้ชัดเจนว่า ทุกอย่างเป็นห่วงโช่ เป็นโดมิโน่ ล้มมาจนถึงเรา ซึ่งเป็นเพียง จนท .สาธารณสุขคนหนึ่ง ที่เคยคิดว่าเรายืนอยู่ไกล ไม่เกี่ยวข้อง วันนี้จึงได้แต่ทำทุกวิถีทางที่จะที่จะทำหน้าที่ดูแลสุขภาพของตัวเองและพี่น้องประชาชนให้ดี...และให้กำลังคนกล้า...