การจัดการเรียนรู้

             การอบรมผู้บริหารในวันที่ 19 มกราคม 255 นี้ ในช่วงเวลาบ่ายเป็นเรื่องเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้ นึกว่าคงจะได้ยินแต่คุณเอื้อ คุณกิจ แต่ที่ไหนได้  ทางสถาบันฯได้จัดให้ผู้บริหารที่เข้ารับการอบรมไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้บำบัดยาเสพติด ณ ศูนย์วิวัฒน์พลเมือง ศูนย์สงครามพิเศษ ตำบลหนองตะกู อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสิมา ทางวิทยากรได้มอบหมายให้กลุ่มดำเนินการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้เข้ารับการบำบัดจำนวน 3 คน พอเราเห็นผู้เข้ารับการบำบัดเท่านั้น มันช่างสลดใจเสียเหลือเกิน วัยของแต่ละคนควรจะอยู่ที่โรงเรียนมากกว่าที่จะอยู่ที่นี่ ทำให้เราอยากจะพูดคุยด้วยเสียเหลือเกิน เมื่อแต่ละกลุ่มได้แยกย้ายกันแล้วเราก็ได้คุยกับน้อง ๆ ทั้ง 3 คน ที่จริงน่าจะเป็นลูกเรามากกว่าเพราะอายุไม่ได้แตกต่างจากลูกเราเลย แต่ทำไมถึงต้องมาอยู่ในสภาพเช่นนี้ จากการที่ได้พูดคุยถึงสาเหตุที่ต้องมาอยู่ตรงนี้ ทุกคนมีการเดินทางของชีวิตที่คล้ายกัน นับตั้งแต่ครอบครัวแตกแยก พ่อแม่ทะเลาะกัน รับสภาพทางบ้านไม่ได้ มีปัญหาก็ไม่รู้จะปรึกษาใคร ก็เริ่มคบเพื่อน มีแฟน ทั้งเพื่อนและแฟนก็ชวนให้เริ่มทดลองเสพ เมื่อเสพแล้วก็พัฒนาเป็นผู้เดินยาทำยอด สุดท้ายก็ถูกจับ ถูกซ้อม แต่แทบไม่น่าเชื่อเลยว่า 1 ใน 3 คนบอกว่าเริ่มใช้ยาเสพติดตั้งแต่อายุ 8 ขวบ พอ 9 ขวบเริ่มเดินยาหาเงินแล้ว และเมื่อผ่านกระบวนการทางศาลแล้วจึงจะมารับการบำบัดซึ่งมีอยู่หลายสถานที่ด้วยกัน 

              จากการที่ได้รับฟังครูศูนย์วิวัฒน์พลเมืองเล่าให้ฟังว่า ที่นี่จะรับผู้เข้ารับการบำบัดโดยจะแบ่งเป็ยชุด ๆ ละประมาณ 120 คน โดยแยกเป็นชุดชายและชุดหญิงเพื่อป้องกันเรื่องการมีเพศสัมพันธ์ และจะอยู่ที่นี่ประมาณ 120 วันโดยจะได้รับการฟื้นฟูร่างกายและจิตใจรวมทั้งฝึกวิชาชีพ 1 อาชีพเมื่อครบกระบวนการแล้วจึงจะผ่านหลักสูตร

               ในฐานะที่เป็นผู้บริหารซึ่งมีหน้าที่จัดการศึกษา ขอต่อยอดจากการที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับนักเรียน โดยคิดว่าทำอย่างไรจะให้คนกลุ่มนี้ห่างไกลจากยาเสพติด เรานั่งวิเคราะห์น้อง ๆ ทั้ง 3 คนนี้คิดว่าทั้งหมดมีโอกาสที่จะไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติดอีก เพราะจากการพูดคุยหลังจากกลับไปแล้วก็ยังไปอยู่ในสถานที่เดิม ๆ สิ่งแวดล้อมเดิม ๆ โอกาสที่จะรอดยากเหลือเกิน แต่ในขณะที่ได้รับรู้เรื่องอาชีพที่พวกเขาได้เรียนอยู่นั้นทำให้เรามองเห็นว่าทำไมเราไม่สำรวจความต้องการของเขาเยก่อนแล้วจึงจัดให้เรียนตามความต้องการเพื่อจะได้นำไปประกอบอาชีพได้เมื่อออกไปแล้ว เพื่อที่จะได้เป็นคนดีของสังคมต่อไป ก็ได้แต่นั่งภาวนาให้น้องทั้ง 3 คน อย่ากลับมาที่นี่อีกเลย