การจัดการเรียนรู้

                                             ใบงานขั้นที่  11.       ถอดมวลประสบการณ์จากนักเรียนศูนย์วิวัฒน์พลเมืองนักเรียนที่เข้ามาบำบัดในศูนย์ฯนื้  เป็นเพศหญิงที่มีอายุระหว่าง  15 – 44  ปี  ปัญหามาจากหลายสาเหตุแต่ที่คล้ายๆกัน เช่น ปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน  พ่อแม่หย่าร้าง  เศรษฐกิจไม่ดี  การเอาอย่างเพื่อในด้านแฟชั่นและเครื่องอำนวยความสะดวก   ไม่มีความอดทนในการประกอบอาชีพสุจริต  มีความอยากลองอยากรู้  ชอบแสดงออกและอวดเก่งในด้านผิดๆ  มีความสัมพันธ์กับเพศตรงข้าม  มั่วสุมในสถานเริงรมย์  ในชุมชนมีแหล่งยาเสพติด การเลี้ยงดูที่ไม่ใส่ใจความรักความรู้สึกของลูก  การตามใจลูกมากเกินไป  2.       ฟังการบรรยายจากครูศูนย์วิวัฒน์พลเมืองการดำเนินงานในภาพรวมดำเนินงานโดยรับช่วงต่อจากสำนักงานคุมประพฤติ  กระทรวงยุติธรรม เพื่อนำนักเรียนมาบำบัดและฟื้นฟูเป็นระยะเวลา  120  วัน  เมื่อพ้นกำหนดจะถือว่าความผิดหมดไป  แล้วส่งตัวนักเรียนกลับให้สำนักงานคุมประพฤติ  ซึ่งในการเข้ามาบำบัด  ฟื้นฟู  นักเรียนมีฐานความผิด  4  ประการ1.มีความผิดในการเป็นผู้เสพ2.มีความผิดเป็นผู้เสพและมีไว้ในครอบครอง3.มีความผิดเป็นผู้เสพ  มีไว้ในครอบครองและจำหน่าย4.มีความผิดเป็นผู้เสพและมีไว้เพื่อจำหน่าย ในรุ่นนี้มีนักเรียนทั้งหมด  121  คน  มีผู้ดูแลรับผิดชอบคือร้อยเอกวันชัย  ศรีหาญ  นอกจากนี้ศูนย์ฯ  ยังฝึกอาชีพให้กับนักเรียนซึ่งอย่างน้อยจะต้องมีอาชีพคนละ  1  อาชีพ  โดยมีหน่วยงานภาครัฐให้การสนับสนุนคือ  ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนและศูนย์พัฒนาฝีมือแรงงาน  เช่น  อาชีพนวดแผนไทย  นวดฝ่าเท้า  โดยนักเรียนในศูนย์ฯไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้น    โดยคณะครูที่ดูแลจะใช้วิธีการที่ไม่รุนแรง  ดังนั้นทุกคนจึงไม่คิดที่จะหนีไปก่อนระยะเวลาที่กำหนด ขั้นที่  2  เข้ากลุ่มเพื่อจัดทำเวที Cops  (แลกเปลี่ยนเรียนรู้)                นักเรียนที่เข้ามาบำบัดในศูนย์ฯนื้  เป็นเพศหญิงที่มีอายุระหว่าง  15 – 44  ปี  ปัญหามาจากหลายสาเหตุแต่ที่คล้ายๆกัน เช่น ปัญหาพ่อแม่แยกทางกัน  พ่อแม่หย่าร้าง  เศรษฐกิจไม่ดี  การเอาอย่างเพื่อในด้านแฟชั่นและเครื่องอำนวยความสะดวก   ไม่มีความอดทนในการประกอบอาชีพสุจริต  มีความอยากลองอยากรู้  ชอบแสดงออกและอวดเก่งในด้านผิดๆ  มีความสัมพันธ์กับเพศตรงข้าม  มั่วสุมในสถานเริงรมย์  ในชุมชนมีแหล่งยาเสพติด การเลี้ยงดูที่ไม่ใส่ใจความรักความรู้สึกของลูก  การตามใจลูกมากเกินไป                     สิ่งที่นักเรียนต้องการคือ1.       อยากให้ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องปราบปรามผู้ผลิตยา  ผู้ค้าให้หมดไป2.       ปลูกจิตสำนึกให้เยาวชน  ประชาชน  เข้าใจถึงพิษภัยที่เกิดจากปัญหายาเสพติดและให้ความช่วยเหลือ  สนันสนุนในการสอดส่องดูแล  ไม่เข้าไปข้องเกี่ยวกับยาเสพติดและให้ข้อมูลแก่หน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการป้องกันและแก้ไขยาเสพติด 3.       อยากแยกตัวให้ห่างไกลจากสิ่งแวดล้อมและชุมชนเดิมซึ่งเป็นสิ่งยั่วยุ 4.       อยากให้ครอบครัวให้ความรัก  ความเข้าใจในความรู้สึกของนักเรียน  ให้โอกาสกลับตัว  ไม่ซ้ำเติม  ไม่ว่าร้าย  ขั้นที่  3  ต่อยอดความรู้โดยการจัดทำเป็นบทความ / เรื่องเล่า / อื่นๆพร้อมข้อคิดของตนเองในเรื่องการจัดการศึกษาเพื่อแก้ปัญหายาเสพติด           สภาพสังคมที่ผ่านมาปัญหายาเสพติดเป็นปัญหาที่รัฐบาล ให้ความสำคัญได้มีการดำเนินการป้องกันและแก้ไขปัญหาอย่างต่อเนื่อง  แต่ปัญหาดังกล่าวก็ไม่ยังไม่หมดสิ้นไป                        ปัจจุบันปัญหาเรื่องยาเสพติดยังคงมีอยู่และพร้อมที่จะทวีความรุนแรง  และได้มีการปรับเปลี่ยนพัฒนาวิธีการในการนำเข้า  ส่งจำหน่าย  ที่รัดกุมกว่าเดิม  ทำให้ยากแก่การป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติดของหน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง   ซึ่งจะเห็นได้จากมีข่าวการติดตามจับกุมผู้ผลิต  ผู้ค้า  ผู้จำหน่าย  ตาหน้าหนังสือพิมพ์เป็นระยะๆ                          จากการจัดการความรู้เกี่ยวกับเรื่องยาเสพติดทำให้ทราบว่า  ปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากสภาพปัญหาครอบครัว  ( ครอบครัวแตกแยก  พ่อแม่หย่าร้าง   ขาดผู้ปกครองดูแล )  ปัญหาจากการอบรมเลี้ยงดูที่ผิดวิธี  ปัญหาจากตัวเด็ก คืออยากลอง ขาดความรู้  และไม่ได้รับคำแนะนำที่ดี  อยากเป็นที่ยอมรับจากเพื่อนๆและกลุ่ม  ปัญหาความยากจน  ปัญหาสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นพื้นที่เสี่ยงและเป็นแหล่งยาเสพติด  คนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นผู้ค้า  ผู้จำหน่ายและผู้เสพ  นอกจากนั้นปัญหาจากหน่วยงานภาครัฐและเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำผิดเสียเอง  โดยมีส่วนช่วยให้ผู้ที่อยู่ในวงการยาเสพติดกระทำการต่างๆง่ายขึ้น  เพื่อต้องการเพียงผลประโยชน์โดยไม่คำนึงถึงผลเสียที่จะเกิดขึ้นต่อประเทศชาติบ้านเมือง  กลุ่มผู้ติดยาเสพติดในขณะเดียวกัน  ยังคงมีความต้องการในการเสพยาเสพติดอย่างต่อเนื่อง  ไม่ว่าจะมีการบำบัด  ดูแล  รักษาและฟื้นฟูดีอย่างไรก็ตาม    เพราะเมื่อพวกเขากลับไปเขาก็จะกลับไปพบกับสภาพปัญหาแบบเก่าๆ  และกลับเข้าสู่วงจรยาเสพติดต่อไป                        อย่างไรก็ตามหากครอบครัว  ผู้ปกครอง  ภาครัฐ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเอาจริงเอาจังในการป้องกัน  แก้ไขปัญหายาเสพติด  เชื่อว่า ยาเสพติดจะหมดไปจากสังคมไทยอย่างแน่นอน ……………………