ในหลวงพระราชทาน
กับเพื่อนร่วมงาน
ไม่ใช่คำว่า ทำงานร่วมกัน... อยู่ร่วมกันไม่น้อยกว่าวันละ 8 ชั่วโมง .. ทุกว้น..
ไม่เพียงแต่พูดคุยเรื่องงาน.. หากแต่ต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อกันด้วย..
แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด.. สู้ปล่อยตัวให้สบาย สบายไม่ได้..
พบกันถือว่ามีวาสนาต่อกัน ...อยู่ร่วมกันก็ยิ่งควรจะ.. เข้าใจกัน.. ให้อภัย..และใส่ใจซึ่งกันและกัน..

 กับหัวหน้า

บางครั้งก็เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง เขามักจะมาต่อว่ามากกว่ายอมรับ สิ่งที่เขาให้ทำมักจะเหมือนกับว่า ไม่รู้จักจบสิ้น หากลองกลับกัน ให้เราไปอยู่ในตำแหน่งที่เขายืนอยู่ เราคงจะเข้าใจเขาได้ง่ายหน่อย.. และให้อภัยเขาได้ กับหัวหน้า.. ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่ปรับกันแต่จะต้องรู้จักที่จะแบ่งปัน...เรียนรู้ และเติบโตไปด้วยกัน

กับลูกน้อง
เป็นเพราะรู้จักให้ ผลตอบแทนก็กลับมามาก
กับลูกน้อง ไม่ใช่เป็นความสัมพันธ์เฉพาะเบื้องบนกับเบื้องล่างเท่านั้น ยังมีความสัมพันธ์ทางด้านหุ้นส่วนอยู่ด้วย รู้จักเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน หากรู้จักยอมรับมากกว่าที่จะจับผิด ให้รอยยิ้มมากกว่าสายตาอันตำหนิติเตียน ผลตอบแทนที่ทั้งสองฝ่าย จะได้รับก็ยิ่งจะมากตามไปด้วย

กับเพื่อน...แค่คิดถึงกันบ้างก็ดีใจแล้ว
(พระราชดำรัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ)