ยอมๆกันเสียบ้าง ปล่อยวางกันสักนิด สุขภาพจิตจะได้สดใส
เสาร์แรกของปี...มีหน้าที่ หนีไม่พ้น
ขับรถวน ส่งลูกน้อย หอยหลอดจ๋า
เรียนดนตรี มีเรียนวิทย์ คณิตตามมา
แม่อย่าช้า ขับรถซิ่ง วิ่งไปเลย
- ขับกินลม ชมรถสวน ม่วนแม่ลูก
คันนั้นถูก คันโน้นเน่า ไม่เอาเหลย
ดูโตโยต้า คันหน้าเรา เก่าจังเลย
ปากก็เปรย ตาก็มอง จ้องตามไป
เขาเร่งเครื่อง เราเร่งตาม ย่ามใจนัก
อ้าว!ชะงัก แถมหักเลี้ยว เซี้ยวไปไหม?
เราก็เบรค ตัวโก่งกุ้ง พุงจิ้มไฟ
โอ๊ย! เกือบไป๊ อีกนิดเดียว เฉี่ยวท้ายชัวร์
- คุณผู้หญิง ทำหยิ่งเชิด เปิดกระจก
ยื่นชะโงก หน้ามามอง จ้องท้ายทั่ว
พี่เม่ยปรี๊ด วี๊ดบึ้ม ฮึ่มขุ่นมัว...
ขยับตัว เตรียมลงคุย ลุยเลยเรา
นึกขึ้นได้ ปีใหม่นี้ หนูดีแล้ว
หนูไม่แซว ไม่โกรธา ไม่หาเหา
ปล่อยไปเถิด ไม่เกิดเรื่อง ให้เคืองเรา
ตัดใจเอ้า ปีนี้หนูพร้อม ยอมเลิกรา...
เสาร์ถัดมา หิ้วตะกร้า ชมตลาด
เลือกปูม้า วางใส่ถาด ให้แม่ค้า
ชั่งดูถี ทั้งหมดนี้ ตีราคา
เจ็ดขีดจ้า ร้อยห้าบาท คิดขาดตัว
- ..เห็นกับตา ว่าเข็มดีด ชี้ขีดหก
มาตลก กลางตลาด กราดมั่วมั่ว
ยอมไม่ได้ เป็นยังไง ก็ไม่กลัว
ตั้งคอเถียง ตัวต่อตัว กันไปเลย
นึกขึ้นได้ อีกแล้ว แป่ว แป๊ว แป่ว
หนูดีแล้ว ต้องปล่อยวาง บ้างนะเม่ย
เรื่องเล็กน้อย ปล่อยไปนะ ชะเอิงเงย
แค่เปรยเปรย ว่ารู้ทัน(นะยะ) ฉันชักเคือง...
สวัสดีค่ะคุณเม่ย
คิดถึงเสมอค่ะ
สวัสดีครับ
ยอมได้ยอมไป....
เมื่อยอมไม่ได้ก็ค่อยว่ากันใหม่....