นายเป็นนักเรียนเด็กพิเศษของโรงเรียน พิเศษจริงๆนะคนนี้

เรื่องของ "นาย" วันแห่งการเริ่มต้นชีวิตของความเป็นครู   ที่เรียกว่าครูจริงๆ  ตลอดระยะเวลาการทำงานในโรงเรียนในช่วงปีแรกได้มีโอกาสสอน วิชาคอมพิวเตอร์ในระยะเวลา 1 เทอม  ก็ยังถือว่าน้อยไปกับประสบการณ์ที่เรามี   ต่อมาได้มาจับงานธุรการก็ถือว่าเป็นอีกงานหนึ่งที่ท้าทายความสามารถของเรากับเด็กเพิ่งจบใหม่อย่างเรา   ต่ออีก 1ปีครูคอมพิวเตอร์ขาดครูใหญ่ก็มองเห็นความสามารถก็อยากให้เราไปสอนดู  และดูแลห้องปฏิบัติการห้องคอมพิวเตอร์  การเริ่มต้นที่แท้จริงเกิดขึ้นเราได้สอนเต็มตัว    นอกจากเด็กนักเรียนที่เราต้องสอนในห้องแล้วนั้น  ยังมี “เจ้านาย”  หรือ “น้องนาย”  อีกคนที่เป็นเด็กพิเศษ (เด็กที่มีความบกพร้องทางสติปัญญา)  ของโรงเรียนเด็กคนนี้ชอบเล่นคอมพิวเตอร์  ชอบความเย็น  ก็เลยจะเฝ้าอยู่แต่ในห้องคอมพิวเตอร์ตลอดเราบอกว่าให้ไปเรียนก็ไม่ไป  "ก็คนมันชอบทำไงได้ "  หลังจากนั้นครูกล้วยกับน้องนายก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขเราเหมือนจะเข้าใจกัน     เช้าขึ้นมาก็เจอกันอยู่ด้วยกันตลอดทั้งวันส่วนมากนายจะนั้ง  เล่นเกมส์   พิมพ์งาน  วาดรูป   และก็ไปเรียนที่ห้องเรียนร่วมในบางช่วงเวลาจะทำอยู่แบบนี้   จนวันหนึ่งเกิดการเข้าใจผิดกันด้วยความที่นายเป็นเด็กค่อนข้างอารมณ์รุนแรง   ชอบฟังเหตุผลพูดกับนายต้องมีเหตุผลมากๆ    แต่วันนั้นเราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น  นายมีปัญหากับเด็กนักเรียนในห้องที่กำลังสอนแล้วหมดชั่วโมงนายทะเลาะกับนักเรียนผู้หญิง   โดยปกตินายจะชอบจับผมผู้หญิงชอบเล่นกับผู้หญิง  ถึงตัวเขาจะเป็นผู้ชายแต่จิตใจเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของผู้หญิงนายจึงชอบที่จะเอาผ้ามาโพกหัวทำเป็นผมอยู่ตลอดทั้งวันก็เลยชอบจับผมนักเรียนหญิงเป็นธรรมดา  นักเรียนคนนั้นไม่ชอบก็เลยทะเลาะกันแล้วก็บอกว่าจะมาบอกครูกล้วย   นายได้ยินด้วยความที่เราก็ยังไม่คุ้นเคยกับนายเท่าไหร่เราก็เลยจะไปทักเตือนนายก็คิดว่าเราจะไปดุว่า    ก็เลยเกิดการมีปากเสียกันนายควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ก็เลยทำร้ายร่างกายเราเราก็ตัวเล็กๆนายเป็นเด็กผู้ชายตัวใหญ่(นึกดูซินะ) หลังจากนั้นครูการศึกษาพิเศษในโรงเรียน รู้เรื่องก็มาว่าตักเตือนนายจนนายสงบและมาขอโทษเรา    นายรู้ว่าตัวทำผิดมากกลับไปบอกคนที่บ้านว่าทำครู  ในความรู้สึกของเราก็โกรธนายมาก    แต่ต่อมาความรู้สึกเหล่านั้นมันเริ่มเปลี่ยนไป   นายทำให้เรารู้สึกสงสารและอยากจะเข้าใจในสิ่งที่เขาเป็น    เมื่อรู้ว่านายไม่ชอบความรุนแรง    การใช้อารมณ์    นายชอบเหตุผล   ชอบความอ่อนโยน  หลังจากนั้นมาจากการสังเกตสิ่งที่เปลี่ยนไปในตัวของนายนั้นนายมีเหตุผลมากขึ้นมีความเชื่อฟัง    เมื่อต้องอดทนกับการกระทำของนายโดยเราต้องใช้เหตุผลให้มากที่สุด    ความอ่อนโยนให้มากที่สุด  นายกับเราก็อยู่ด้วยกันด้วยความเข้าใจ  เช้ามาเราก็จะกินข้าวด้วยกัน  ตาของนายชอบซื้อข้าวเหนียวหมูมาฝาก    นายจะช่วยเปิดเครื่องให้ทุกเครื่อง   ช่วยสแกนไวรัส   และก็นั้นเล่นเกมส์ตามระเบียบ   ทุกวันนี้นายก็ค่อนข้างควบคุมอารมณ์ได้อยู่ในระดับปานกลาง  “คนเราถ้าพูดกันดีๆไม่ว่าจะเป็นเด็กปกติหรือเด็กพิเศษก็รู้เรื่องด้วยกันทั้งนั้น”    การโมโหแล้วใช้อารมณ์ใส่กันไม่ทำให้อะไรดีขึ้น  นายทำอะไรได้หลายอย่างเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์จัดว่าใช้ได้เลยทีเดียว   ชอบร้องเพลง    ชอบพี่ บี้เดอะสตาร์นายชอบเข้าเว็บดูเรื่องราวของบี้  สามารถค้นหาข้อมูลที่เขาอยากรู้ได้คำไหนสะกดไม่ได้ก็จะถาม  เห็นเราสอนเด็กทำพาวเวอร์พอยต์ก็อยากทำบางสอนแค่ครั้งเดี่ยวจำและทำได้ในระดับดีที่เดียว   นั้นก็คือความพิเศษอีกอย่างหนึ่ง    ส่วนพฤติกรรมของนายเราก็ยังต้องช่วยกันควบคุมและดูแลอยู่ตลอดเพราะนายโตขึ้นเรื่อง ๆ วุฒิทางอารมณ์ก็เปลี่ยนไปเข้าสู่วัยรุ่น  “คนทุกคนต้องการการยอมรับต้องการความรักความเอาใจใส่”  นายเองก็ต้องการเช่นกัน  รวมถึงการให้อภัยในสิ่งที่ผิดพลาดไป   บอกได้เลยนะว่าทุกวันนี้สิ่งที่เคยโกรธนาย  วันนี้มันไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียวมันเปลี่ยนเป็นความรักความส่งสารมาก  ๆ และ ความห่วงใยมากกว่า   อยากให้เขาอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุขและไม่ทำให้ใครเดือดร้อน   เมื่อนายต้องไปใช้ชีวิตในสังคมนอกโรงเรียนนายต้องโตขึ้นเรื่อยๆ     ต้องดูแลตัวเอง   ครูกล้วยหวังว่าน้องนายจะพัฒนาตัวเองและละลายพฤติกรรมของตัวเอง   แล้วใช้ชีวิตอยู่ในสังคมนี้ได้อย่างมีความสุข        ครูกล้วยเป็นห่วงและรักน้องนายเสมอ

                                                                                                                              ..... ครูกล้วยของนาย.....