วันนี้ แม้เป็นวันเสาร์ แต่ความเป็นเกษตรเพื่อชุมชน เพื่อมวลชน ยังต้องทำหน้าที่ด้วยความภาคภูมิใจ ที่ยังมีผู้ให้ความสำคัญให้ทำประโยชน์ทดแทนคุณแผ่นดินอยู่ ดังคำที่ว่า ชีวิตไม่ใช่การได้ แต่ชีวิตคือ การให้ผู้อื่นพึ่งได้ ช่วงเช้าได้รับการประสานจากลูก ๆ นักเรียนโรงเรียนพล อำเภอพล 8 คน ว่าได้รับมอบหมายจากคุณครู ให้มาทำโครงงาน การดำรงชีวิตตามวิถีเศรษฐกิจพอเพียง เพื่อถ่ายทำเป็นคลิป วีดีโอ ความยาว 5 นาที่ ส่งจึงมาหาที่ถ่ายทำ ได้นำลูก ๆ ไปถ่ายทำที่ศูนย์เรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง แปลง 1 ตำบล 1 ฟาร์ม บ้านบะแค ใช้เวลาถ่ายทำถึงเที่ยง เพราะคณะนักเรียนให้ความสนใจดีมาก ถ่ายไม่ยอมหยุดและกินฝรั่งไม่หยุดปาก บอกว่าอยากมาอี อยากมาบ่อย ๆ อยากให้ที่บ้านมีอย่างนี้ คงพอมีพอกิน พอใช้จริง ๆ ทั้ง วัว ปุ๋ยหมัก ผักปลอดสาร ปลา กบ เห็นฟาง เห็ดขอน หมูป่า เตาถ่าน ทำนำปลา ทำข้าวโป่ง กล้วย ได้ยิน ได้ฟัง คนรุ่นใหม่ อนาคตของชาติโน้มเอียงแนวคิดมาทางนี้ก็เป็นกำลังใจอย่างมากแล้ว ประเทศไทยรอดแน่ เป็นมหาอำนาจแน่ เพราะต่อไปเมื่อน้ำมันหมด พืชผลทางการเกษตรของเราคือแหล่งพลังงานของโลก เราไปรอดแน่ ถ้ายืดเกษตรเป็นหลัก ยึดความพอเพียงเป็นที่ไป
จากนั้น บ่ายโมงได้มาร่วมงาน บุญกุ้มข้าวใหญ่ ของเครือข่ายปราชญ์ชาวบ้านพ่อบุญเต็ม ชัยลา ที่สมาชิกร่วมบริจาคข้าวและปัจจัยมาร่วมกันเพื่อเป็นทุนในการบริหารจัดการน้ำ เพื่อการพึ่งตนเองและพ่งพากันเอง ซึ่งเป็นความยั่งยืนที่แท้จริงของชุมชน ที่ไม่ต้อง รอ รอ รอ ความช่วยเหลืออย่างเดียว มีกิจกรรมที่น่ากล่าวถึงของเกษตรต้นแบบที่ร่วมกันทำ คือ การทำพิธีทางศาสนา เทศอานิสงส์แม่โพสพ การสู่ขวัญข้าว การจับสลากของขวัญปีใหม่ของสมาชิก โดยนำเอาผลผลิตที่ตนเองผลิตได้มาเป็นของขวัญ การนำข้าวที่ผ่านการสู่ขวัญไปขึ้นฉางเพื่อเป็นสิริมงคล เห็นแล้ว ดูแล้ว คิดแล้ว เป็นคุณค่าทางวัฒนธรรม เป็นทุนทางสังคม ที่จะทำให้ความเป็นคนไทย วิถีไท วิถีเกษตร คงอยู่ ชั่วนาน เท่านาน เท่าใด .......ไม่รู้ เพราะราชการไม่เห็นความสำคัญ ไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้ง แท้จริง ........ ราชการต้องยึด เวลาราชการ ต้องยึดคำสั่ง ยึดระเบียบ ยึดโครงการ ยึด ยึด และยึด สุดท้าย กว่าจะยึดชาวบ้านเป็นหลัก เขาคงสิ้นชีวิตไปแล้ว........อนิจจา
