บันทึกหัวใจ 3


หายหน้าหายตาไปเป็นพักๆ เพราะการเรียนไม่ได้อยู่ที่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างเดียว

ช่วงนี้ยังมีภาษาอังกฤษให้เรียนเพิ่มเติมทุกเย็นทำให้จัดการกับตัวเองลำบากขึ้น งานก็รีบจะต้องเอาผลงานส่งให้ผ่านพ้น

วันนี้มีโอกาสได้เข้ามาเขียนเรื่องราวที่ผ่านมาประมาณเกือบสองอาทิตย์ได้ มีทั้งเรื่องสุขและไร้อารมณ์ไปพร้อมๆกัน

ที่ไหนมีงานย่อมมีคนทำงาน ที่ไหนมีคนทำงานมากย่อมมีเรื่องราวและปัญหามากตามไปด้วย ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเกิดความเปลี่ยนแปลงในหน่วยงานที่มาอาศัยอยู่ในเรื่องของสถานที่และความก้าวหน้า และความมั่นคงของคนอื่นที่เป็นเพื่อน พี่ น้องที่เราเห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน

ความมั่นคงของงานก็เป็นปัจจัยที่สำคัญที่จะทำให้คนบางคนเต็มที่กับการทำงาน แต่เมื่อวันหนึ่งเราได้ความมั่นคงนั้นเรากลับลืมทำงานอย่างที่เคยทำตอนอยากมีความมั่นคงในการทำงาน ทำไมคนเราถึงไม่สม่ำเสมอ ทำไมคนเราถึงลืมอุดมการณ์ที่เคยตั้งมั่นว่าจะเป็น ตั้งมั่นว่าจะทำ ไม่ต้องให้หน่วยงานหรืออะไรมาบังคับ ทำตามที่เราตั้งมั่นและจะยึดมั่นกับตัวเองก็พอ

สถานที่และงานเป็นเพียงปัจจัยย่อยที่จะทำให้งานเราไม่มีประสิทธิภาพ เพราะงงานที่มีประสิทธิภาพมาจากคนที่มีประสิทธิภาพ สิ่งที่ใช้วัดประสิทธิภาพคือผลของงาน งานที่ทำหากมีประสิทธิภาพ การนำไปใช้ก็จะเป็นไปอย่างก้าวขวาง อยู่ที่มุมมองของคน คนคนนั้นก็คือเราเอง คนอื่นช่วยมองแล้วเราก็ปรับแก้เพื่อให้ประสิทธิภาพ

การงานกับการเงินเป็นอีกเรื่องที่น่าสนใจสำหรับคนทำงาน แม่รายงานทางโทรศัพท์มาว่า มีจดหมายจากกระทรวงทรัพยฯให้เราไปสมัครงานเป็นข้าราชการ เพราะเราสอบ กพ.ผ่านแล้ว เลยให้ไปสมัครได้ แต่เราไม่ยักกะอยากไปทั้งที่คำว่าข้าราชการ นั้นให้ความรู้สึกมั่นคงในตำแหน่งหน้าที่การงาน

ทำไมไม่ไปทั้งที่มีโอกาส เพราะเรารู้ว่าไม่ใช่ทางของเราอยู่ไปก็ทำอย่างที่เราอยากทำไม่ได้ ต้องอยู่ในกรอบแนวคิดที่หน่วยงานตั้ง คิดภาพกว้างจนทำไม่ได้ คิดย่อย แคบจนไม่สามารถทำเป็นชิ้นเป็นอันได้ กลัวเหลือเกินที่ต้องไปเจอสภาพนั้น

 

คำสำคัญ (Tags): #ธรรมชาติศึกษา
หมายเลขบันทึก: 158902เขียนเมื่อ 12 มกราคม 2008 14:44 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 22:19 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (2)

สวัสดีค่ะน้อง

  • ในทัศนะ ของครูอ้อย อิจฉา ผู้ที่ทำงานนอกกรอบ...
  • เมื่อแรกการทำงาน  ครูอ้อยก็อยู่นอกกรอบ  แต่ไม่นานก็ต้องเข้ากรอบ  เพราะความมั่นคง ตามที่ผู้ใหญ่สั่งสอนมา
  • แต่เมื่อเวลาผ่านไป จึงรู้ว่า..ตัวเองต่างหากที่จะทำให้ตัวเองมั่นคง..ไม่ใช่หน้าที่การงานสักนิด
  • จนมาถึงปัจจุบันนี้ พบว่า..กลับลำไม่ได้เสียแล้ว  ได้อิจฉาตาร้อนกับเพื่อนๆที่นอกกรอบ แต่มีความคิด  ซึ่งตรงกันข้ามกับตัวเอง..ที่มีความคิด  แต่ถูกกักขังไว้ในกรอบ...

ขอบคุณค่ะ..ตัดสินใจอย่างเข้มแข็งนะคะ

ครูอ้อยเป็นกำลังใจช่วยเมอ  สำหรับคนที่มั่นคง

ดีจ้าววววว

  • อ่านบันทึกแล้วตึงๆ ยังไงชอบกล
  • ไม่มีอะไรมั่นคง ต่อให้เป็นข้าราชการ ก็ไม่มั่นคง
  • ถ้าคิดว่า ยืนด้วยลำแข้งตัวเองได้ ก็ไม่ต้องเป็นข้าราชการหรอก ลองถามเหตุผลกับคนที่ต้องการบรรจุเป็นข้าราชการดูว่าเขาให้เหตุผลอะไร
  • บางคนอยากจะออกจากราชการ แต่มันมีปัจจัยบางอย่างที่ทำให้ออกไม่ได้เช่น ต้องชดใช้ทุน มีภาระบางอย่างให้ต้องสะสาง เป็นต้น เอ๊ะ ทำไมเขาถึงอยากออก คงปีกกล้าขาแข็งแล้วหรืออย่างไร :-) แต่บางคนกัดฟันทำความสะอาดให้ระบบราชการ ลำบากหน่อยกับการต้องทำให้ถุงกาแฟโบราณตึงเหมือนระบบในอุดมคติ
  • เรียนต่อไป เรียนจบแล้ว อะไรๆ ก็น่าจะดีขึ้น ผมพบว่าสิ่งดีๆ มักเกิดขึ้นหลังกำแพงความยากลำบากเสมอ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี