ระบบงานอาชีวอนามัยและความปลอดภัย เป็นระบบสำคัญหนึ่งของการพัฒนาคุณภาพบริการ ประเด็นที่เกี่ยวกับการใช้เครื่องป้องกันส่วนบุคคล คนที่คุ้นเคยกับอาหารปลอดภัย และ Clean food good taste ของกระทรวงสาธารณสุขคงคุ้นเคยอยู่แล้ว
หลายคนเบื่อหน่ายต่อการมีส่วนร่วมพัฒนาระบบงานที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและความปลอดภัย เนื่องเพราะการขยับตัวให้เกิดความเปลี่ยนแปลงจนเกิดดอกผลให้จับต้องได้เชื่องช้า เหตุที่เชื่องช้าเพราะการพัฒนาสิ่งแวดล้อมทำแบบลูกทุ่งแล้วดีได้ยาก การผนวกความรู้เชิงวิชาการด้วย เป็นความจำเป็น การจัดการเพื่อให้เกิดความปลอดภัยจากสิ่งแวดล้อมการทำงาน มีหลักพิจารณาอยู่ 3 ประเด็น หนึ่ง คือ การใช้เครื่องป้องกันส่วนบุคคล สอง คือ การเฝ้าระวังสิ่งแวดล้อม สาม คือ การจัดการด้านวิศวกรรม การจัดการระบบอาหารในร.พ. เป็นเรื่องหนึ่งที่ใกล้ตัว ระบบอาหารในร.พ. มาเกี่ยวกับหมอและพยาบาลในส่วนของสุขภาพเจ้าหน้าที่โภชนาการ สุขภาพของผู้ประกอบการร้านอาหารในรั้วร.พ. สุขภาพของผู้บริโภคอาหารที่ปรุงขึ้นหรือจำหน่ายจากแหล่งอาหารในรั้วร.พ. และ สุขภาพของคนนอกรั้วร.พ.จากของเสียที่ปล่อยออก ประเด็นของการเฝ้าระวังสิ่งแวดล้อม คนที่คุ้นเคยกับงานอาชีวอนามัยก็คุ้นเคยอยู่แล้วว่า ต้องเฝ้าระวังโรคที่ติดต่อผ่านทางอาหารได้ในคนปรุงอาหาร คนเตรียมอาหารสด อาหารปรุงสุก อาหารดิบและน้ำ เฮ้อ! คิดนอกกรอบอย่างนี้จะดีมั๊ยหนอ ก็ไม่มีความรู้เลยว่าจะจัดการกับระบบดักไขมันอย่างไรให้แก้ไขที่ต้นตอได้สำเร็จ ทำเป็นแต่บอกว่าตักไขมันทิ้งให้ด้วยเต็มแล้ว ยิ่งเรื่องหลังคารั่วยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการซ่อมสร้างบ้าน
ประเด็นของการจัดการด้านวิศวกรรม ที่เกี่ยวข้องก็มีตั้งแต่ อาคารที่ใช้เป็นที่ผลิตอาหาร สถานที่เก็บอาหาร สถานที่ที่ใช้บริโภคอาหาร คูระบายไขมันไปลงบ่อดักไขมัน บ่อดักไขมัน เมื่อแพทย์และพยาบาลเข้าไปเกี่ยวกับระบบงานอาชีวอนามัยและความปลอดภัย บางครั้งจึงดูไม่จืดเหมือนกัน เมื่อเรื่องที่ต้องไปเกี่ยวเป็นเรื่องด้านวิศวกรรม ตัวอย่างของเรื่อง เช่น หลังคาอาคารรั่วต้องทำให้หายรั่ว หมอ/พยาบาลที่ไหนจะรู้ว่า ต้องใช้วิชาการอย่างไรจึงจัดการรอยรั่วไม่ให้รั่วซ้ำได้ชงัด บ่อดักไขมันตันจนเต็มบ่อย จะแก้ไขที่คูระบายอย่างไรไม่ให้ตันหรือเต็มบ่อยทำอย่างไร เป็นต้น แต่เราก็ต้องไปเกี่ยวโดยช่วยหาทางออกในการแก้ไขโครงสร้างร่วม เพราะ หลังคารั่วทำให้มีการปนเปื้อนน้ำฝนลงในอาหารได้ มีกระดานจากหลังคาหล่นใส่ให้คนบาดเจ็บได้ บ่อดักไขมันที่ใช้การไม่ได้จะทำให้มีไขมันเหลือใช้ไหลไปปนเปื้อนใต้พื้นดินหรือแหล่งน้ำให้คนที่อยู่ปลายทางเกิดปัญหาได้ คิดเชิงบวก ก็ว่าดี ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆที่ไม่เคยรู้ รู้เยอะก็ดี คิดเชิงลบ ก็ว่าไม่ดี ไม่เห็นจะต้องไปเกี่ยวเลย เพราะไม่ใช่งานของเราสักหน่อย ทำไมต้องช่วยคิด ถ้าคิดว่า ร.พ.ก็คือบ้านอีกหลังของเรา การช่วยดูแลในฐานะผู้อาศัยในบ้าน คือ หน้าที่ของผู้ใช้บ้าน ความคิดเชิงบวกก็จะชนะ และเกิดการร่วมด้วยช่วยกัน บันทึกไว้ทบทวน 8 มกราคม 2551
สวัสดีค่ะอาจารย์
-สงสัยงานนี้ต้องพึ่งโฮมโปร เสียแล้ว
-เคยไปดูเขาทำ การบอกเขาทำเราต้องรู้ สุดท้าย เรื่องวุ่น ๆ ก็ต้องไปศึกษา กลายเป็นคนต้องรู้ไปเสียหมด
ขอบคุณค่ะที่แวะมาคุยด้วยอีก
งานนี้บ่นแทนน้องพยาบาลอาชีวอนามัย ทำไมต้องให้พยาบาลไปรู้งานก่อสร้างก็ไม่รู้
คิดเชิงบวกก็ดี ดีซะอีกจะได้รู้ไปหมด
ที่รู้สึกแย่ก็เพราะเขาทำไว้ร้ายๆ ( ร้ายๆ ภาษากระบี่แปลว่า โทรมมากๆ) แล้วให้ไปช่วยแนะว่าทำยังไงให้ที่ร้ายๆเป็นสวยสุดๆนี่ซิค่ะ
เห็นมั๊ยว่าทำไมให้กำลังใจพยบาลมาตลอด ก็เขาเห็นพยาบาลเก่ง จริงมั๊ย