เมื่อเช้าวันนี้ ผมใช้สมองแทบระเบิดครับ เพราะต้องแก้โจทย์ทางสถิติในการสอบกลางภาค ไม่นึกว่าตอนเรียนป.เอกจะต้องมาเจอสภาพแบบนี้อีก จากแปดโมงเช้าจนถึงเที่ยงครับ คำนวนเล่นๆ ได้ยี่สิบคะแนนจากร้อยคะแนนก็ถือว่า เก่งมากแล้วครับ ทำไปคิดถึงคำที่เพื่อนๆ สมัยมัธยมพูดถึงผมขึ้นมาทันทีเลยครับ สมัยนั้นเราเรียนกันแบบเล่นๆ ครับ แต่บังเอิญผมประเภทจับใจความเก่ง เก็งข้อสอบแม่น เลยผ่านทุกครั้งที่สอบ และทุกครั้งที่สอบ กระดาษคำตอบของผมมักจะเป็นเป้าสายตาของเพื่อนๆ อยู่เสมอ ฮาฮา (จริงๆ ผมก็พยายามไม่ให้เพื่อนลอกหรอกครับ แต่ส่วนใหญ่เทคนิคเพื่อนจะดีมากๆ )

แต่เป็นที่รู้กันครับว่า วิชาคณิตศาสตร์ไม่ต้องมาลอกผม  เพราะผมได้รับสโลแกนจากเพื่อนๆ ว่า "ลอกได้ทุกวิชา ยกเว้นคณิตศาสตร์ อย่าลอกมัน มันจะพาสอบตก"  แล้วก็เป็นอย่่างนี้จริงๆ ครับ ส่วนใหญ่ผมจะเกือบๆ ตกวิชาคณิตศาสตร์ ดังนั้นคนที่ลอกผมก็ต้องสอบตกเป็นธรรมดา และมีครั้งหนึ่งผมสอบตกเสียเองด้วย (สมน้ำหน้า)

และนั่นแหละครับที่ทำให้ผมขาดความมั่นใจทุกครั้งที่เรียนวิชาคณิตศาสตร์ จนถึงปัจจุบัน ยังสงสัยอยู่ว่าตอนปริญญาตรี ทำไมจึงพลุกได้เกรดบีมาครั้งหนึ่ง ทั้งๆ ที่เกรดส่วนใหญ่วิชานี้ดี(ด็อก)มาตลอด ฮาฮา 

 อาจเป็นเพราะตอนเรียนคณิตศาสตร์ สมัยป.ตรี มันเป็นคณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวันก็เป็นไปได้ครับ ผมเลยนึกภาพออกเวลาที่คิด ส่วนป.โท ตอนนั้นก็ยังรู้สึกว่าไม่ยาก เพราะเป็นเรื่องของสถิติใกล้ตัว มาป.เอก ยังสงสัยว่าทำไมต้องมานั่งเรียนด้วย เพราะในชีวิตก็ไม่คิดจะใช้เครื่องคิดเลขตอนคำนวณสถิติงานวิจัยอยู่แล้ว

รอบนี้ผมลุ้นแค่ว่า ได้ยี่สิบคะแนนตามเป้าหรือเปล่าเท่านั่นเองครับ ไม่คิดว่าจะสอบผ่าน ฮาฮาฮา และเรียนอาจารย์ท่านไปแล้วว่า ขอเอาข้อสอบที่สอบวันนี้ไปทำเป็นเทคโฮมนะครับ จะได้ให้เวลากับมันมากๆ เผื่อว่าจะรู้แจ้งขึ้นมาบ้าง

คิดไม่ถึงเลยว่าคำของเพื่อนๆ สมัยมัธยมจะมาหลอกหลอนตอนเรียนป.เอกด้วย ฮาฮาฮา