รำเพลงช้า-เพลงเร็ว       

                  เนื่องในดิถีขึ้นปีใหม่นี้ ผมขออนุญาตนำเสนอการรำที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเพลงรำที่สำคัญมากเพลงหนึ่งสำหรับผู้ที่เรียนในสายนาฏศิลป์ เนื่องด้วยเพลงจะต้องเป็นเพลงแรกของการฝึกรำ ครูอาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า หากผู้ใด สามารถรำเพลงนี้ได้สวยงาม ในเพลงต่อๆไปจะสามารถรำได้งดงามเช่นกัน รำที่จะกล่าวถึงคือ รำเพลงช้า-เพลงเร็ว

                  

 

                 แม่ท่าเพลงช้า-เพลงเร็ว มีมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา และได้จดจำสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบันนี้  เพลงช้า-เพลงเร็ว เป็นเพลงประเภทหน้าพาทย์ จัดอยู่ในประเภทเพลงหน้าพาทย์อัญเชิญครูโขน ละคร พระ นาง มาร่วมในพิธีให้ลูกศิษย์ได้คารวะในวันไหว้ครู  เมื่อนำมาใช้สำหรับหลักสูตรบทเรียนนาฏศิลป์ จัดอยู่ในประเภทเพลงฝึกหัดการรำนาฏศิลป์เบื้องต้น โดยเฉพาะผู้ฝึกหัดได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวพระ-นาง ต้องผ่านการฝึกหัดเบื้องต้นการรำเพลงช้า-เพลงเร็วก่อน  ถ้าต้องการฝึกเพื่อเป็นศิลปินหรือครูผู้สอนนาฏศิลป์ ซึ่งทำหน้าที่ผลิตศิลปิน จำเป็นต้องฝึกในรูปแบบเพลงช้า-เพลงเร็วอย่างเต็ม  ท่ารำในเพลงช้า-เพลงเร็ว เป็นการนำเอาแม่ท่ามาเรียงลำดับโดยมีลีลาเชื่อมท่ารำต่อเนื่องกันไป ถือว่าเป็นเพลงบูชาครู ดังนั้น ก่อนที่เรียนรำเพลงอื่นๆ ผู้เรียนควรจะต้องรำเพลงช้าเพลงเร็วก่อนทุกครั้ง ผู้เรียนรำจะต้องฝึกหัดรำเพลงบูชาครูให้คล่องแคล่วแม่นยำ เพื่อเป็นพื้นฐานในการเรียนเพลงอื่นๆ ต่อไป  
        การฝึกหัดเพลงช้า-เพลงเร็ว เป็นการฝึกหัดที่เป็นขั้นตอนมีระเบียบแบบแผน ฝึกให้มีระเบียบวินัย  เป็นแม่แบบของผู้รักษาศิลปวัฒนธรรมของชาติ และเป็นเบื้องต้นของผู้ที่เป็นศิลปิน  นอกจากนั้น การฝึกเพลงช้า-เพลงเร็ว ยังให้ประโยชน์โดยเฉพาะ คือ
-  จัดรูปทรง สัดส่วน งดงามตามรูปแบบนาฏศิลป์
-  เรียนรู้ให้ใช้อวัยวะให้สัมพันธ์กัน โดยเริ่มตึงเอว ไหล่ การทรงตัว
-  ได้ฝึกออกกำลังร่างกายทุกส่วนของอวัยวะ
-  มีทักษะในการร่ายรำอย่างคล่องแคล่วว่องไว