วันนี้ไปอ่านบันทึกหนึ่งของลูกศิษย์ เธอเขียนถึงเรื่องความพยายาม ว่ามันดี แต่ก็ยังทำไม่ค่อยได้ ขนาดมีคำเตือนจากคุณพ่อว่า อย่าอยู่แบบคนที่เรียกว่า หายใจทิ้งไปวันๆ ก็ยังช่วยอะไรไม่ค่อยได้ ผมจึงไปเขียนต่อท้าย ให้ข้อคิดกับเธอไว้หน่อยนึง ... เชิญติดตามครับ
จันทนา บุตรฤทธิ์
การหายใจทิ้งไปวันๆ
เคยคิดกันมั้ยค่ะ ว่าเรามาเรียนต่อเพื่ออนาคตของเรา เราตั้งใจเรียน อ่านหนังสือสอบ แต่มันยังน่าเบื่อไปสำหรับเรา การดำรงค์ชีวิตที่ซ้ำๆเดิมๆทุกวัน
ถึงแม้เราจะบอกกับตัวเองว่าเรามาเรียนหนังสือ เรียนรู้การใช้ชีวิตในสังคม แต่เราได้ทุ่มเทให้กับมันแบบสุดๆแล้วหรือ
ดิฉันบอกครอบครัวว่ามาเรียนหนังสือ แต่บางครั้งดิฉันยังหมางเมินกับมันอยู่เลย เราจะขยันเรียนในช่วงเวลาเรียน พอออกนอกห้องเราก็เอาตำราเรียนเข้าเก็บกับที่ ทั้งๆที่เราบอกกับครอบครัวว่าเราจะตั้งใจและทำให้ดีที่สุด ดิฉันยังทำมันไม่ได้เลยค่ะ
พ่อของดิฉันเคยสอนว่าให้เราเรียนรู้ชีวิตไปเรื่อยๆ ต้องพบกับปัญหา และจงแก้มันให้ได้ อย่าอยู่แบบคนที่เรียกว่า หายใจทิ้งไปวันๆ
ดิฉันคิดว่าตอนนี้ดิฉันเจอปัญหาหนัก คือปัญหาที่ยังไม่พยายามให้ถึงที่สุด ดังที่ตั้งใจ ใช้ชีวิตไปแบบไร้จุดหมาย ใช้ชีวิตแบบหายใจทิ้งไปวันๆ
Handy
เมื่อ ศ. 28 ธ.ค. 2550 @ 13:34
201993 [ลบ]
ดีใจครับที่พูดกันเรื่องนี้
เป็นเรื่องน่าคิดนะ ว่าทำไมคนเราจึงไม่พยายามทำหน้าที่ ทั้งๆที่รู้ว่า ความพยายามนั้นดี นำความสำเร็จมาสู่ตนได้
คำตอบก็คือ เรายังไม่มี ฉันทะ คือ ความรัก + การเห็นคุณค่า ของสิ่งที่เราจะทำ อย่างเพียงพอ เมื่อใจจริงๆไม่ได้รัก ก็ยากนักที่จะพยายามอย่างแท้จริง อย่างดีก็แค่เอาตัวรอด พอให้ผ่านพ้นภาวะที่เป็นปัญหาไปได้เท่านั้น
ทุกคนจึงมีหน้าที่สำคัญอย่างหนึ่งก็คือ การมองให้เห็นอย่างละเอียดว่าภารกิจ หรือหน้าที่ของเรานั้น สำคัญอย่างไร มีผลกระทบต่อชีวิตเราและผู้อื่นอย่างไร แล้วก็ดูต่อว่าการที่จะทำหน้าที่ของเราได้ดีและสมบูรณ์นั้นเรายังขาดความรู้ ความสามารถอะไรอีกบ้าง
เมื่อค้นพบก็เริ่มจัดการอย่างเหมาะสม คือเปิดโลกแห่งการเรียนรู้ อย่างมีความหมายให้ได้ ในที่สุดเราจะเกิดความพยายามทำอะไรหลายๆอย่าง โดยบางทีก็ไม่รู้ตัว เพราะทำไปด้วยความเคยชินเนื่องจากเห็นคุณค่าของการกระทำดังกล่าวมาแล้ว .. ขอให้ทำได้สำเร็จนะครับ
เรียน ท่านพี่ "หายใจทิ้ง" ฟังแล้ว ชีวิต ครับ
กระตุกความรู้สึกดีค่ะ ” การมองให้เห็นอย่างละเอียดว่าภารกิจ หรือหน้าที่ของเรานั้น สำคัญอย่างไร มีผลกระทบต่อชีวิตเราและผู้อื่นอย่างไร” ทำให้นึกย้อนถึงหน้าที่ที่เราควรกระทำ
อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้คนเราไม่พยายาม คือ ความไม่อดทนย่นย่อท้อ เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้คนเราไม่ตั้งมั่นที่จะทำหน้าที่ให้สำเร็จ สมบูรณ์
หากเรา อดทน มุ่งมั่น ไม่ย่อท้อต่อสิ่งใดง่าย จะได้ชื่อว่า “เอาถ่าน” ไม่อยู่ในพวก “เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ”
สุขสันต์ปีใหม่ค่ะ ขอพระคุ้มครองให้อาจารย์และครอบครัวเปี่ยมด้วยกำลังกาย กำลังใจ และกำลังทรัพย์ค่ะ…..ฝากความสุขส่งไปให้น้อง ๆ ลูกศิษย์ของอาจารย์ทุก ๆ คนด้วยค่ะ
สวัสดีปีใหม่ และขอขอบคุณทุกท่านครับ
"ชีวิตคนสั้นนัก ควรรวมตัว ร่วมคิด ร่วมเรียนรู้ ร่วมทำ และ รีบคิดให้ได้ครับ"