ซึมเศร้า,ฆ่าตัวตาย

      จากการที่กรมสุขภาพจิต ได้ดำเนินโครงการป้องกันและช่วยเหลือผู้ที่เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายมาอย่างต่อเนื่อง  ถ้าดูบทบาทของศูนย์ฯต่อการดำเนินงานดังกล่าวดูเหมือนไม่ค่อยชัดเจน  นอกเหนือจากการติดตามผลการดำเนินงานในแง่ตัวชี้วัด

      แต่ในทางปฏิบัตินักวิชาการของศูนย์ มีบทบาทมากกว่านั้น ในการสนับสนุน ส่งเสริมให้เครือข่ายดำเนินงานอย่างมีคุณภาพ  โดยเฉพาะในด้านการส่งเสริมและป้องกันปัญหาสุขภาพจิตก่อนที่จะก้าวไปสู่การทำร้ายตัวเองและฆ่าตัวตายสำเร็จ 

      ข้อสังเกตจากการทำงานของศูนย์ 6 พบว่า เครือข่ายระดับพื้นที่ให้น้ำหนักกับการดำเนินงานเมื่อเกิดการฆ่าตัวตายสำเร็จแล้ว และการเข้าไปสอบสวนโรคเมื่อเกิดการพยายามฆ่าตัวตาย  ซึ่งถือว่าช้าเกินไป  เครือข่ายหลายคนมองไม่เห็น หรือคิดไม่ออกว่าจะทำงานส่งเสริมป้องกันอย่างไร  และประเด็นที่ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดกันอีกประเด็นหนึ่งคือ การเข้าไม่ถึงบริการของกลุ่มเสี่ยง  ขณะเดียวกันผู้ให้บริการก็เข้าไม่ถึงกลุ่มเสี่ยงด้วย

     ดังนั้นจึงอยากเชิญชวนทุกท่านเข้ามาแลกเปลี่ยนว่าแต่ละท่านมีเทคนิควิธีในการดำเนินงานเรื่องนี้อย่างไร