การเริ่มต้น
พื้นแผ่นดินเริ่มจากผงธุลี
มหานทีเริ่มจากละอองน้ำ
ไร้การเริ่มต้นก็ไม่มีการลงท้าย
ความหวังย่อมสูญสลาย
ถ้าไร้การกระทำที่เหมาะสม กลมกลืน
เมื่อตื่นขึ้นรับรู้วันใหม่
จงตั้งใจเริ่มต้นเรียนชีวิต และโลก
สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงเป็นนิรันดร์
จะตายด้าน ล้าสมัยอยู่ไยกัน
เริ่มต้นไตร่ตรอง แล้วเริ่มต้น
สันโดษ อีกด้วยอดทน
หวังผลโดยไม่ยึดถือ
การมีชีวิตก็คือการเริ่มต้น
............คัดจากหนังสือ พรหมจรรยมรรค โดย......วรกมล
สวัสดี ครับ
ผมเป็นผู้เริ่มต้นปฏิบัติ เขียนมา 5 ตอนแล้ว ก็ยังเป็นผู้เริ่มต้นอยู่นั้นแหละ มันเหมือนการเดินทาง วันนี้เราเดินไป ค่ำก็หยุดพักผ่อนออมแรงไว้เดินต่อ เช้าขึ้นจิตใจ ร่างกาย สด ใหม่ ก็เริ่มต้นเดินทางต่อไป
ทางหมื่นลี้ เดินทีละก้าว
ข้าวร้อยคำกินทีละหนึ่งคำ
ชีวิตร้อยปีหายใจเข้าออกทีละขณะ
ช่วงชีวิตคือการดำรงอยู่เป็นไปทีละขณะ สืบต่อกันอยู่
เพียงแต่บางครั้งเป้าหมายอาจเลือนลางบ้าง แถมยังข้องแวะอยู่กับสิ่งที่พบข้างทางเสียอีก แต่ครั้นเมื่อระลึกได้ก็ตั้งหน้าเดินต่อไป โดยไม่ไปเปรียบเทียบกับใครอื่นนอกจากตัวเอง ดูกาย-ดูใจของเราเองต่อไป
ปู่หลง
สวัสดีค่ะคุณปู่หลง
ดิฉันว่าได้เิป็นผู้เริ่มต้น ก็ยังดีกว่าผู้ที่ยังไม่ได้เริ่มนะคะ
มาให้กำลังใจในการปฏิบัติธรรมค่ะ การปฏิบัติธรรมแนวดูกายดูใจ เจริญสตินี้เป็นแนวที่ดิฉันปฏิบัติอยู่ และเห็นผลลัพธ์ที่ดีที่เกิดขึ้นกับชีวิตเป็นอย่างดีค่ะ สุขกาย สบายใจขึ้นกว่าก่อนตอนปฏิบัติเป็นอย่างมาก รู้จักการเป็นผู้"ดู" มากกว่าเป็นผู้"เป็น"เหมือนอย่างแต่ก่อน... แต่ก็ยังมีหลุดๆ หลงลืมขาดสติอยู่บ้าง.. ก็เป็นเครื่องเตือนใจให้ฝึกฝนต่อไปค่ะ
เป็นกำลังใจให้ฝึกต่อไปนะคะ
ขอบคุณ คุณกมลวัลย์ ครับ ที่มาให้กำลังใจในการปฏิบัติธรรม
การที่พบว่ามีผู้ร่วมเดินทางในกระแสธรรมด้วยกันมากมาย ก็เป็นความอุ่นใจว่าเราไม่ได้โดดเดี่ยวอ้างว้าง ถึงแม้ว่าการปฏิบัติเราจะรู้ของเราเพียงคนเดียวก็ตาม
ปู่หลง
เข้ามาศึกษาเพราะกำลังหัดดูใจดูกายตามที่หลวงพ่อปราโมทย์ที่สวนสันติธรรมที่ศรีราชาสอนค่ะ ยังทำไมค่อยเป็นเหมือนกันค่ะ